Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandel Dessel 13-11-2016

Verslag C wandeling : Chris Lamers
Fotos : De Ridder Robin

Campinatocht
Zeer afwisselende wandeling, door bossen en weiden, langs kanalen en vijvers, door mooie dreven en over rustige wegen.

Verslag C wandeling

Miezerig, zo was voorspeld. Dus op het zonnetje rekenen we niet, en hopen doen we op een dagje zonder regen. We vertrekken in ieder geval al droog. Bink en Wiske in alle staten, want de botinnen worden nog eens bovengehaald, en dat wilt zeggen dat ze de vriendjes terug zien.

Voor Bink kon de dag niet meer stuk, want Liesl was er bij. Gelukkig staat Bink in wintermodus en blijft het bij vriendelijke snuffels en achter elkaar lopen zonder bijbedoelingen. Oef voor de baasjes.

We verwelkomen ook twee nieuwkomers, Fidji uit Kampenhout en Tess uit Brasschaat. Fidji is net geadopteerd en moet hoognodig wat gewicht kwijt. Hij is een tricolor die 18 kg woog bij de adoptie. Zijn nieuwe eigenaars hebben zijn gewicht al kunnen terugbrengen tot 16 kg en hopen dus hun cavje aan te zetten tot meer wandelen bij ons clubje. Want er moeten nog wat kilootjes af om zijn hartje en gewrichten niet te overbelasten.

We starten onze wandeling met enkel leden uit de C-groep. We vertrekken dan ook niet stipt om 11:00, maar tien minuutjes later. Bij de c-groep steekt het niet zo nauw. En Robin is nog niet goed wakker, hij heeft geen leden van zijn B-groep (snif snif) en neemt dan maar de leiding van de C-groep. Maar hij start in de verkeerde richting. Aha dat is één misser. Bij drie is het Tournee Generale! Want de Cee-kes houden het graag plezant.

Het parkoers is bijzonder goed uitgetekend, al onmiddellijk zijn we in de bossen, prachtige natuur is ons deel, en de slijkpaadjes nemen we erbij. We hebben een mooi najaar gehad, we gaan niet zagen om wat modder in november. Maar we hebben een rolstoel en een buggy bij, die hebben het natuurlijk niet zo gemakkelijk als er geen vaste grond is onder de wieltjes. Maar met een beetje hulp van de vrienden lukt dat allemaal wel.

Ondertussen groeit de fierheid van de baasjes van Fidji, hij stapt fluks mee, de staart nog tussen de pootjes. Want hij is geen andere cavjes gewend, en ze zijn toch met velen. Om beurten komen ze wel eens snuffelen aan de nieuwkomer, en hij wordt goedgekeurd. Naargelang de wandeling vordert zal zijn staartje hoger komen.

Nieuwkomer Tess is nog erg jong en geniet ook van de aandacht die haar te beurt valt. Zouden we haar even loslaten of toch maar aanlijnen? De vraag die iedere nieuwkomer zich stelt. Tegen volgende keer zijn we er wel uit!

De rustpost is op 4.5km, dus we hebben het grootste deel al gehad van de 7.6km die we moeten doen. Verzorgd, maar met verrassend veel deelnemers toch wat krap. We kunnen als groep niet bij elkaar zitten, en versnipperen her en der. Lunchtijd; meegebrachte boterhammetjes of gekochte pistoletjes, het smaakt allemaal met warme soep of chocomelk. En als we na een uurtje verpozen dan toch willen doorgaan is het buiten aan het miezeren. Bink en Wiske doen hun jasjes aan, want het zijn toch de oudjes van de groep, en lekker warm en droog is dan toch beter voor de gewrichtjes. Het buikje kunnen we niet sparen, dat is onvermijdelijk slijkerig. En daar gaan we weer, de wijdse natuur in.

En daar lopen we dan, terwijl achter ons een groepje wandelaars staat te wuiven en te roepen. We lopen de verkeerde kant uit! Aiai, en wie liep voorop? Juist onze eenzame Robin, zonder zijn groep, helemaal in de war van de eenzaamheid heeft hij het verkeerde pad gekozen…dat is overtreding nr 2. Nog eentje te gaan en hij heeft een Tournee General aan zijn broek. Hopelijk heeft hij genoeg geld bij (-;

Van zodra we een stukje asfalt vinden, gaat Bink in de buggy. Goesting of niet, nu voelt hij het niet, maar straks gaat hij manken als we hem niet tegenhouden. De leut is toch zo groot, en snuffelen doen we toch zo graag. Dat koetsje is voor meisjes, niet voor jongens. En hij trekt dan ook zijn zieligste kop ooit als hij erin moet. Zouden wat hippe stickers op de buggy hem van gedachte doen veranderen? Ik vrees van niet. Wiske daarentegen zit bijzonder graag in de buggy. Hoog en droog verheven boven elke hond in de meute en neerkijkend op het plebs zoals de koningin van Lombardije.

Fidji daarentegen hoeft helemaal niet in de buggy, zijn staartje is al van tussen zijn pootjes gekomen en kwispelt bescheiden. Hij moet afvallen, en hij is niet moe. Hij doet echt zijn best.

Met de eindmeet in zich hebben we spijt dat Robin geen derde keer verloren liep. En uit puur medelijden wachten Martha en Louis hem op in de parochiezaal. Volgende keer laten jullie hem niet meer in de steek he B-groepies? Maar onthoud goed: 3 keer verloren lopen = Tournee Generale.

Douchke in, buikje vol, en lekker tukken tot morgenvroeg. Zo zien Bink en Wiske de rest van de avond. Tot 10 december, dan zien we elkaar weer en zijn de Bee-kes weer in de meerderheid.

Deden mee: Bink en Wiske, Liesl, Maya en Niki, Miro, Sammy, en nieuwkomers Fidji en Tess

Linkje naar het foto album vindt je hier