Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Wijnegem 08-02-2015

Verslag : B-groep Angelique Francke, C-groep Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Kristien Ghys, Chris Verboven, Jill Huyts, Robin De Ridder…

Wijtschotduvels te Wijnegem

Verslag B-groep

Ons Chris kwam met een smile van links naar rechts mij aangelopen, “Angeleke: gij schrijft een verslagje van de lange he!” *wink wink*
Dus… zo gezegd zo gedaan…
Zondagmorgen… ZALIG uitslapen want vandaag is een thuismatch! Niet vroeg moeten opstaan om ver te rijden!
We staan dan ook fris om 10u30 in Wijnegem.
Het was er druk en parking vinden was zoekwerk.
We hadden geluk dat er een gaatje vrijkwam en vulden het al snel op…
Chris en Inge kwamen voorbij gereden. Ik zeg snel tegen Robin: “rij vooruit dan kunnen zij achter je staan” en al snel volgden Martha, Louis, Robin en Jill die ons ook al hadden bericht geen parking te vinden.
Erik en zijn dochter komen aangestapt met de zingende Wasco, zij staan een kilometer verder op!
Het was gezellig in de zaal en in een hoek zaten de leden al gezellig te tetteren en te puppyknuffelen…
Wat een prachtige puppedup Kyra heeft Betty meegebracht!
De cavjes blijven de zaal maar binnenstromen… en de lijst met nieuwe potentiële leden werd naarstig uitgedeeld en ingevuld.
11u we waren klaar om te vertrekken… Maar werden buiten gestopt om nog een jenevertje te nuttigen. Kleine nieuwjaarstraktatie van de meutekenskas.
En het werd gesmaakt!
Robin steekt mij de fotokodak in mijn handen… In een slag een fotografe erbij! Promotie 🙂

De groepsfoto werd ter plekke gemaakt. Plaats genoeg…

De groep was enorm groot maar de ambiance en gezellige sfeer zat er al vanaf het begin in.
We stapten door de straten van Wijnegem naar het park.
Eindelijk konden de leibanden eraf en kozen velen het hazenpad.
Timo en Charly van Martha en Louis kozen het ruime sop… En als je het gemist had dan had je het zeker gehoord door ons Martha’s stem.
De rit door het park was wel van korte duur en al gauw werden de lessen alweer aangespannen om de grijze stenen op te gaan richting de eerste rustpost.

Daar kwamen we aan in een broeierig warme petanquebaan.
We zochten ons een plekje tussen de mensen.
En haalden ons een broodje, soepje, biertje…
Achter de toog was het enorm chaotisch!
Ze hadden deze opkomst niet voorzien en rond 12u waren al veel broodjes uitverkocht! Enkel nog preparé was beschikbaar.
Na het binnenwerken van dit alles werd de tocht verder gezet.
Aan de brug van Wijnegem werden we gesplitst. Het was zwaar afscheid nemen van Evy en Maddy die tot dan nog steeds twijfelden welke ze zouden meewandelen.
Aan de overkant van het water zetten we er terug de pas in! We stappen goed door zodat we geen tijd krijgen om het koud te hebben.
Maar de sfeer en ambiance bleef op z’n hoogst.
We wandelen Wijnegem uit richting Schilde langs de wijken waar huizen staan als waar je mond van open valt! In elke tuin die je kon inkijken lag wel een zwembad!
In Schilde langs de drukke Turnhoutsebaan was er nog een rustpostje voorzien in een veel te klein hoekcafeetje. Velen bleven buiten wachten op de wc-gaanders.
De laatste kilometers wandelden we terug langs de grijze straten door de wijken naar de bananenbrug van Wijnegem, waar menigte besloten de lus naar de brug af te snijden en de trap van de brug te nemen (behalve Kris onze avonturier nam de zijberm)
Het was een blij wederzien met Chris V die ons verwelkomde met de flessen jenever die nog over waren.
Nog snel eens nakeuvelen in de refter van de school en tevreden rijden we terug naar huis.
Onze lieverds waren uitgeteld en na het eten werd het al snel stil in huis.

Een conclusie waar ieder akkoord met was:
Het weerzien met elkaar was SUPER
Het leren kennen van nieuwe mensen was TOP!
Maar de wandeling was een minpunt! Teveel drukke grijze weg en onze honden hebben amper mogen loslopen.
Chaotische tussenstops…
Deze wandeling mag voor velen verdwijnen uit de meutekenstoer…

Groetjes en tot het volgend verslagje maar weer
Angel en haar ladies xx
Dikke poot van Casper en Kizzy

Verslag C-groep

HEEL belangrijk voor de opkomst bij een wandeling is “het weer”.

Dus daar starten we telkens weer mee. Bij vertrek vanuit Brasschaat : nat , miezerig, koude wind. Maar blijkbaar was dat elders niet zo. De meesten vertrokken met het zonnetje, en het moet gezegd zijn, de opkomst was groot voor een februari maand. De mensen zijn de regen en het binnen zitten duidelijk beu.

De verwachting voor de wandeling in de stadsrand van Antwerpen is niet erg hoog gespannen. We weten bij voorbaat dat er veel zal aangelijnd worden. Maar we wonen nu eenmaal in een dichtbevolkte streek, en elke streek komt bij ons al eens aan bod om een wandeling te organiseren. Kwestie van zoveel mogelijk leden tevreden te stellen. De voorzitter van de Wijtschotduvels is zeer blij ons te zien en verwelkomt ons dan ook hartelijk. Hij is erg nieuwsgierig naar het verslag dat wij gaan schrijven over de door hen georganiseerde wandeling.

Plaats hebben we genoeg in de plaatselijke lagere school. En we verwachten ook heel wat nieuwkomers die ons via het internet gevonden hebben. Ik weet niet wie eerst begroeten, zo groot is de opkomst. Het duurt even voor iedereen is ingeschreven en we tellen dan 30 cavjes. We hebben dat half uurtje echt wel nodig om alle paperassen in orde te krijgen. De nieuwkomers maken kennis met de groep van oude wijze cavjes, veel gesnuffel en veel enthousiasme. Oude liefdes en kameraadjes komen nog eens opdagen en zetten hartjes in vuur en vlam. Voor Bink is het eenvoudig. Zijn lief stapt op de lange afstand, en hij op de korte. Het leven kan hard zijn.

En dan hebben we onze nieuwjaarsdrink, dat doen we op de speelplaats van de school, waar ook een mooie aula is die prima van pas komt voor onze groepsfoto.  Voor iedereen een gepast smaakje jenever, het wat sterkere stoopje voor een aantal heren, en de zoetere varianten voor de snoepers. De knietjes worden hierdoor goed gesmeerd, en we beginnen na de groepsfoto aan onze wandeling.

Wij, C-groepers stappen zo traag we zelf willen en pauzeren uitgebreid. Het hangt af van ons publiek dat we die dag hebben. De B-groep stapt steviger door, en de A-groep? Die bestaat al lang niet meer. De echte doortrappers hebben hun ambitie voor een strak lijf geruild voor de gezelligheid en zijn aangesloten bij de b-groep. Als ze echt willen oefenen lukt dat blijkbaar niet al babbelend.

Dus denken wij (de c-groep) dat we de B-kes snel zullen lossen. We nemen afscheid en spreken af in de volgende rustpost. Maar wat blijkt? Bij de B-kes is de jenever in de benen gekropen en ze raken niet veel verder dan een tiental meter voor ons. Tot hilariteit van onze groep natuurlijk. Dus stappen we gezellig samen verder tot de eerste splitsing. Daar blijkt dat zowel de 7 als de 12km nog een tijdje samen stappen, enkel de grotere afstanden scheuren af in een andere richting. We blijven dus samen tot de eerste rustpost. Voor ons zit er dan al 3,5 km op. De helft van onze afstand. Maar de B-kes moeten er dan nog 9 doen.

De rustpost is goed voorzien, de boterhammekes worden boven gehaald, of aangeschaft. Wij bestellen soep, maar de erwtensoep is uitverkocht. Dan maar tomatensoep, maar die is de doopvont gepasseerd. Dat is wat minder. De rest van het aanbod is matig te noemen. Geen uitschieters zoals spek met eitjes, frikadellen met kriekjes, beuling met appelspijs, pannenkoeken allee, jullie snappen het wel he.

Na de innerlijke mens te hebben versterkt, vertrekken we weer samen met de B-kes. Mannen, dat is niet de bedoeling he. Hoe lang moeten de C-kes dan bij de aankomst op jullie wachten als jullie zo traag stappen. Zo een klein verschil in tempo hebben we nog nooit meegemaakt.

We stappen het laatste stuk nog steeds in het zonnetje, maar aan het Albertkanaal heeft de wind vrij spel en snijdt toch duchtig in ons vel. Eens dat stukje voorbij, is de wandeling weerom beschut doordat we in wijken wandelen. Spijtig, zo weinig natuur, maar hopelijk heeft de B-groep op zijn laatste 9 km wel nog bos gezien. Ik wacht het verslag van Angelique af.

Aangekomen moeten Jef en ik afscheid nemen want wij moeten nog naar het verjaardagsfeestje van één van onze kleinkinderen. De jenever wordt overhandigd aan het vrouwtje van Pinky die er voor gaat zorgen dat de B-kes nog een afscheidsdrink krijgen. Die afloop zullen we in het verslag van Angelique lezen…

Tot volgende keer.

Deden mee :

Bink en Wiske, Bo en Molly, Charly en Jelle en Roebie en Timo, Darko en Kira, Bruce, Julie en Roos, Juul, Kizzy en Casper, Liesl, Maddy, Maya, Nesta, Pinky, Woody en Roxy.
Nieuwkomers : Wasco, Akira, Watson, Laika, Buddy, Ella en Lia