Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke BBQ 08-06-2014

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Chris Verboven, Rita Deridder, Kristien Ghys, Armand Verschuren

MEUTKES 10 JARIG BESTAAN,  BBQ MET SPEENVARKEN

10 jaar is het geleden, dat we met ons pupje Bink gingen wandelen en een andere cavjeseigenaar tegen kwamen. Hondjes voelden zich prima, jonge Bink vond een speelkameraadje in Indy. En zo groeiden we, jaar na jaar kwamen er meer kameraadjes bij. En zie hoe ver we staan na 10 jaar. Diegenen die toen geen pup waren zijn er ondertussen niet meer bij. En wie toen een pup was, is nu bejaard. Maar steeds kwamen er nieuwe bij,  jongere honden die op een dag hopelijk ook 10 jaar mogen worden.

Je bent niet echt gevierd bij je 10-jarige bestaan maateke, maar het varkentje maakte veel goed. Je stonk de dag nadien naar het vet in je pels, dat ondertussen ranzig was geworden! Te dicht staan bedelen bij de traiteur, maar dat mag. Het was jouw dag. Je hebt je bordje gekregen. Al droeg je geen kroontje, je was de koning.

Ook de baasjes vonden dat ze niet te hard moesten werken op het 10-jarig bestaan van hun club. Dus kwam er een traiteur aan te pas: http://www.detraiteurwinkel.be/nl/feest-arrangementen/lam-en-of-speenvarken-aan-het-spit/
Rita van Jean, Milo en Spot zorgde voor de verkenningsronde onder de plaatselijke beenhouwers en traiteurs. Zij deed ook de onderhandelingen, en achteraf bleek dat ze goed gekozen had.

Zonder stress is zo een organisatie echter nooit. We komen aan tegen 11:00. Het bier stond koel, maar moest nog naar de koeltoog verhuisd worden. Die werd opgezet, samen met het varkensspit en floep daar ging de zekering!
Alles afgezocht, maar de bewuste zekeringkast was op slot. Paniek bij ons en bij de traiteur. Hoe moest het spit nu draaien, en het wordt vandaag te warm om bier van ’t schab te serveren. Het is Pinksteren, het Cultureel Centrum is eigendom van de gemeente, en daar is alles dicht.
Onze traiteur belt al zijn contacten op om aan een elektro-groep te geraken, maar tevergeefs. Bij de buren wordt gebeld om daar elektriciteit af te tappen. Maar eindelijk heeft Liliane (inwoner van Boutersem) dan toch de technische dienst  te pakken.

Net voor onze mensen verwacht worden, hebben we terug stroom. Het varken begint te braden met vertraging, maar het vuur wordt duchtig aangewakkerd. Er wordt ons verzekerd dat een maaltijd om 18u nog mogelijk is.

Ondertussen komen de ingeschrevenen binnen. De bonnetjes kassa wordt geopend door Kristien van Woody en Titinne. Jef is barman van dienst, en Chris en Liliane lopen zoals alstijd wat rond….en later op de avond krijgt Jef onverwacht professionele hulp van Sandra, vrouwtje van Prins.
Anita en Fabienne zijn bij de eersten, met Beau, Sammeke en Florreke. Anita stelt weer haar prachtige werken tentoon. Portretten van cavjes, andere hondjes, paarden en poezen. Beesten is haar specialiteit, en ze wordt elk jaar beter en beter :

Eerst drinken we wat, want het weer is echt wel warm. Ik vermoed dat er geen publiek gaat zijn voor de wandeling, maar toch loopt er een hele sliert mee met Fabienne als ze aankondigt dat er een rondje wordt gemaakt.
Bij het terugkomen van de wandeling staat de Meutekes cocktial klaar. Na 10 jaar hebben we het smaakje aangepast. Cava met een tick. En Cava zonder tick, en Cava alcoholvrij. Met fruitprikkers, we hebben aan alles gedacht. Knabbeltjes op de tafels, en we we kunnen kennis maken met de familie en vrienden van onze cavjesleden. Die weten dat het goed is bij ons, en zijn elk jaar met meer. Ze consumeren goed en dat is muziek voor onze kassa. Door de warmte zoeken groepen de schaduw op, een deel zit onder de bomen, een deel tegen de gevel, een deel binnen enz…De versnippering is groter dan gewoonlijk omdat mensen met familie, zich uiteraard zetten bij hun familie. Zo ontstaan de groepen, en het lijkt of we met minder zijn dan verleden jaar, maar dat is niet zo, we zijn met exact evenveel deelnemers maar zitten verspreid over een groot terrein.
Het is steeds moeilijk een datum te kiezen. In mei zijn er de comunniefeesten, in juni de examens, in de zomer de vakanties, en in de winter is het niet leuk om een BBQ te organiseren. We houden dus vol met Pinksteren. En wie komt er hier aangewandeld met papa en mama? Onze jongste telg, dochtertje van David en Lieve, Kato. Ze heeft net haar middagdutje achter de rug. Het is haar eerste uitstap met ons meuteke en ze wordt van hand tot hand gedragen. Geniet ervan, ze zijn sneller groot dan je lief is.

In de zon wordt het zo warm dat we het onze cavjes niet gaan aandoen om de run te houden in de namiddag. We denken erover om rond 16:30 de ijsjes uit te delen en de run tot ’s avonds te houden als het wat frisser is. Maar de traiteur heeft zo hard gestookt dat het varkentje al klaar is om 17:00. Hij zet samen met zijn helper alle slaatjes en bijgerechten klaar in de koele zaal. Buiten wordt het varken vakkundig versneden en op schalen naar binnen gebracht.

A Volonté noemen ze dat, je kan aanschuiven zo dikwijls je wilt. Het is de eerste keer dat we dat doen, dus schatten naar hoeveelheden was wat moeilijk. Maar liever te veel dan te weinig. En er wordt goed gegeten. Heel de namiddag hebben we immers zitten staren op het ronddraaiend varken. Persoonlijk had ik dat nog nooit meegemaakt. En het verbaasde mij dat eender welk stuk van dat varken, smaakte naar gebraad (waar is het spek, de hesp, de koteletjes, de spiering) het was allemaal even lekker. Daar zit zeker het vakmanschap van onze traiteur tussen. Ook de bijgerechten waren meer dan voldoende.

En dan komen de ijsjes, Mokka/Vanille met of zonder slagroom, met of zonder strontjes (hagelslag) op een horentje of in een wafeltje. Ook á volonté, schuif maar aan…
Ondertussen zakt het zonnetje en de schaduwen van de bomen worden langer. Het parkoers van onze cavjesrun begint wat af te koelen. We gaan eraan beginnen.

Eerst de jonge snaken, van 0 tot 4 jaar. Baasjes joelen en roepen, wie de luidste stem heeft maakt de meeste kans dat cavjelief het hoort of ziet. De schatjes worden meegenomen naar de startlijn door iemand die ze niet kennen, dan is de drang groter om bij het vrouwtje of baasje te zijn.
Erik fluit, zoals elk jaar, de start. En de winnaar is : Lizzie
Dan volgt de groep stoere lopers van 4 tot 8 jaar. De winnaar is : Fanny
En Bink is natuurlijk bij de anciens van 8+, hij loopt zoals elk jaar naar daar waar het eten is, dit jaar is dat het varkentje. De winnaar is : Caramel

Maar er is wat verwarring, het cavje van onze sponsor Dominique http://www.domivic.be/ ,wint in haar categorie, dus staat de sponsor haar prijs af aan nr 2, maar het zusje van nr 2 heeft in een andere categorie al een prijs voor zijn vrouwtje gewonnen. Wat nu ? De sponsor zegt, ik weet wel raad. En geeft de prijs aan Liliane. Zij vangt oude en gehandicapte hondjes op die nooit kunnen meelopen. De prijs is dus goed besteedt.

De avond valt, en langzaam beginnen de mensen naar huis te keren. De laatsten helpen nog mee de tafels en stoelen binnen zetten. Het bestuur ruimt op (het is dan dat Liliane en Chris ook werken he). Het is weeral voorbij. Morgen vertrekken we op vakantie, dus is dit verslag wat met vertraging gepost.

Deden mee : we hebben ze echt niet geteld, het waren zowel cavjes als andere hondjes. Maar één ding is zeker, ze hebben er deugd van gehad.