Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Merksplas 09-02-2014

Verslag : Chris Lamers, Fabienne Beguin.
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Chris Verboven, Rita Deridder, Robin De Ridder.

Wandelclub De Noorderkempen Hoogstraten, Wandeling te Merksplas

Verslag van Chris

Dat voorspelt niks goeds, het waait hier gelijk zot….om 9uur horen we op de radio dat Bos+ ons aanraadt vandaag geen wandelingen in bossen te maken. Bomen kunnen ontwortelen omdat ze te lang nat hebben gestaan, deze stormwind kan er voor zorgen dat de laatste druppel bereikt is. Takken kunnen vallen met winden van 80km/uur. Het zou wel vanuit het westen komen, en wij wandelen in het Noord-oosten van Vlaanderen.

Even besproken met Jef, en we besluiten iedereen te verwittigen via Facebook en de website. Het is vrij laat om te verwittigen, maar ja…zelf zullen we naar ginder rijden om diegenen op te vangen die het radiobericht niet gehoord hebben. We verwachten een enkeling die er door gaat komen.

Om 10:30 precies komen we aan in Merksplas, tot onze grote verbazing zit daar al een volle tafel met Meutekesleden te wachten! Niet flauw doen he…we gaan er door. Om toch het risico zo beperkt mogelijk te houden informeer ik bij wandelaars die de 12km al gedaan hebben. Staan er veel bomen naast de weg? Is het parkoers niet te modderig? Gevallen takken gezien?

Maar we worden gerust gesteld. De parkoersmeesters hebben nog vlug hun trajecten aangepast langs veiliger wegen. Dus gaan we het wagen. Een klein deel doet de 6km, het grootste deel gaat 12km doen.
Ondertussen meldt zich zelfs een nieuwkomer : Nelson zal met zijn baasje in de toekomst meewandelen, hij komt uit Turnhout en is een kwikke stapper die elke dag 10 km wandelt. Welkom Nelson. En Indy en Bruce komen even gedag zeggen, voor Indy zijn de korte wandelingen ook te zwaar. En hij voelt zich te veel vent om in een buggy te zitten, dat is voor watjes. Hetzelfde geldt voor Sammeke en Bo.

Veel hilariteit als we buiten komen en bijna wegwaaien! Gelukkig blijft de regen weg, op enkele druppeltjes na blijft het droog. Het lijkt wel of we aan zee zijn. En onze cavjes? Die staan zot als er veel wind is, en als zij plezier hebben, wij ook. Koud is het ook niet, tussen 8 en 10 graden, alhoewel het met de wind wel kouder aanvoelt.

Het grootste stuk van de wandeling lopen de twee groepen samen. We maken een groepsfoto als we nog samen zijn. Daarna splitsen onze wegen.

Het moet gezegd zijn dat de schoonheid van het parkoers groot is. Zelfs op de afstand van 6km wandelen onze cavjes los in de natuur. Goed verzorgde paden, asfalt of kiezel, verharde boswegen. Ideaal gewoon.
De B-groep die de langste afstand doet beklaagt zich wel over de veel te kleine rustpost waar alle groepen van de wandelclub samen moeten komen. Echt te weinig capaciteit, mensen moeten met dit winderige weer buiten blijven staan. Gelukkig is rond 14u het zonnetje doorgebroken, maar het had anders kunnen zijn. Ook de voorraad is niet op tijd aangevuld. Vrijwilligers doen hun best maar we denken dat ook zij niet verwacht hadden zoveel volk te zien met zo een somber weerbericht.

Op de wandeling zelf is er wel animo. Een stoere cav in een lederen jekker heeft Timo als maatje uitgekozen, en dat is schattig om zien. Als een duo, zij aan zij rennen ze naar voor en naar achter. Maar onze beatnik is aardig wat jonger dan Timo, en Timo geraakt er erg moe van. Voor hem is het einde van de wandeling toch een punt van verlichting. Volgende keer gaan we de beatnik wel introduceren aan de jongere exemplaren in onze groep, dan vindt hij wellicht zijn gelijke en kan Timo op zijn gemakje genieten van de lekker modderige plassen, want daar is hij in gespecialiseerd.

Een ander elegant teefje is net loops geweest. De baasjes hadden geen idee hoe goed de reukzin van onze reutjes wel is. Ze wordt niet met rust gelaten, tja enkele weken voor en na zijn ook nog spannend voor onze rakkers. Voor  volgende keer weten die baasjes dat weeral.

De C-groep is vrij snel terug aan de start omdat ze geen rustpost hebben. Dus zoeken we contact met de B-groep om te zien hoe ver ze nog achter zijn. Dat zou binnen een uurtje in orde komen, want de B-groep gaat een verkorting nemen. Ze hebben het geluk dat Florreke en zijn vrouwtjes de streek kennen als hun broekzak. Fabienne bedenkt moeiteloos een kortere route. En die kon nog korter, maar dan moest je laarzen aan hebben want dat was door overstromingsgebied. Dat heeft ze dan maar gelaten. Een kilometer hebben ze minder gedaan. Toch nog een mooie prestatie als je vandaag wind tegen hebt.

En daar komen ze dan binnen, verwaaid en met blozende kaken. Waar is die tomatensoep en die pannenkoeken. Op de start/aankomstplaats is er voorraad genoeg. Smullen maar. Dat smaakt allemaal beter als de inspanning groot is geweest.

En onze cavjes, die ronken onder de tafel.

Verslag van Fabienne, in samenwerking met Robin en Angelique, Martha en Louis.

Samen wandelden we naar het Hofeind waar Chris en Jef ons opwachtten.  Een sympathieke man had een tafel voor ons gereserveerd en vroeg of we een cavalierclubke waren….  Hij had net de 12 km gestapt met Nelson, een prachtige Tricolor reutje. Nelson stapt iedere dag samen met zijn baasje 10 km af, iedere zondag gaat hij elders een georganiseerde wandeling wandelen.  Hij beloofde volgende keer met ons mee te wandelen.

Nadat Shelly aangekomen was (er waren toch wel parkeerproblemen) konden we vertrekken.

De hele groep trok samen op pad, we hadden toch wel enig beziens….  Vooral onze schatjes vielen in het oog.  Voor de splitsing van 6 met 12 km werd er een groepsfoto genomen in de voortuin van Bo, Sammeke en Flor.  Ook Robin mocht niet op deze foto ontbreken!

Even later werd er “gesplitst” en afscheid genomen.  Wij trokken verder de velden in.  Een buggyvriendelijke wandeling, Merksplas heeft zo goed als al zijn landbouwwegen gebetonneerd.  De omgeving mocht er zijn ondanks de hevige wind.  Er werd me verteld dat er aan de zee véél minder wind was dan hier.  We passeerden menig serrebedrijf, waar het winnen van energie vaak meer opbrengst heeft dan de verkoop van de tomaten en de komkommers. Deze energie wordt gewonnen door warmtekrachtkoppeling.

De controlepost halfweg was bij zo’n soortgelijk bedrijf.  http://www.energy-farming.be/ waar we een kleine ruimte hadden waar we een broodje met een drankje hebben genuttigd.  Natuurlijk werd ook het geestrijke vocht niet vergeten.  Spijtig genoeg was de ruimte te klein om iedereen binnen een plaatsje te geven.  Hierdoor bleef de helft van ons groepje buiten zitten om daar iets te eten.  Van zitten in het deugdzame zonnetje was geen sprake.

Toen we vertrokken kregen we een sms van Chris en Jef.  We vertelden dat we halfweg waren.  Zij waren net aan het genieten van een lekkere pannenkoek met nodig drankje.  Even later lieten ze ons weten dat ze eraan dachten om door te rijden. Hierop stelde Fabienne voor om rechtdoor te wandelen om zo de route in te korten. Ze had de keuze, ofwel rechtdoor – rechtdoor , ofwel rechtdoor – rechtsaf…  die laatste keuze zou betekenen dat we de rivier “De Mark” zouden volgen en dat we tot onze knieën in de modder zouden zakken.  We kozen rechtdoor – rechtdoor.  Flor werd opgepikt door Anita, en de groep kwam aan de geparkeerde auto’s aan.  Hiervan werd gretig gebruik gemaakt om buggy’s, rugzakken en rolwagen achter te laten.

Even later stapten we verder en kwam Martha ten val, vlak voor de aankomst….  Met waarschijnlijk enkele blauwe plekken tot gevolg.  Jef en Chris hadden enkele tafels gereserveerd, we genoten van een deugddoend drankje….  Chris nam de EHBO op zich zodat Martha haar schaafwond en Shelly haar voetblaar verzorgd waren.

Sommigen bleven eten aan het Hofeind, honden toegelaten in het restaurant.  In de zomer met een gezellig buitenterras. http://www.hofeind.be/

Deden mee : Benji, Bink en Wiske, Charly en Jelle en Roebie en Timo, Julie en Roos, Kizzy en Casper, Liesl, Mana en Kyra en Lila en Noya, Milo en Spot, Pinky, Rasco en Haquino,Flor.
Komen even dag zeggen : Indy en Bruce en nieuwkomer Nelson, Voor Sammeke en Bo is de wandeling ook te zwaar, ze genieten van de snuffels die worden uitgedeeld.