Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Eksel 15-12-2013

Verslag C-groep : Chris Lamers
Verslag B-groep : Angelique Francke
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Robin de Ridder, Jill Huyts, Rita Deridder

Filmje klik hier

Wintertocht Bosdravers Eksel

Verslag C-groep

We gaan vandaag naar Gastvrij Limburg, en we stappen mee met de Bosdravers in Eksel. We komen van zowat overal in Vlaanderen. Sommigen onder ons moesten 1.5 uur rijden om er te geraken. Maar het was de moeite.

Bij aankomst hebben we al onmiddellijk een kleiner zaaltje ter beschikking. Met de deuren ver open is er nog voldoende contact met de grote zaal, en de sfeer zit direct goed. De Bosdravers hebben alles goed voorzien en we starten met de gebruikelijke kop koffie en sommigen onder ons ook nog met een ontbijt.
Tegen 11 uur zijn we voltallig. Liefst 27 hondjes zijn er op het appel. Met bijhorende vrouwtjes en baasjes is dat wel een hele hoop. En bekijks dat we hebben! Mensen komen vragen welk ras het is, en onze sloebers laten zich van hun beste kant zien.

Eerst moeten we uitzoeken wie welke afstand doet. Na wat weg en weer getwijfel hebben we twee groepen die allebei ongeveer even groot zijn. De dappersten nemen de 12km en wie een wat trager hondje heeft, of een wat mindere conditie, die nemen de 6km.
Pas dan gaat Jef kijken naar het plan van de wandeling. We zien dat we gedurende 5 km samen lopen op het parcours en dan pas splitsen bij de eerste rustpost. Dat kan niet beter.

Er zijn weer nieuwe snoetjes bij. Quiney uit Gruitrode, Beau uit Borgloon en Juul uit Bilzen. En daarmee wordt onze groep Limburgers versterkt. Eerst blijven ze wat dichter tegen vrouwtje of baasje, maar na eventjes hebben ze begrepen dat er in de groep veel te snuffelen valt. En zo worden nieuwe vriendjes gemaakt tegen de volgende wandeling.

Jef haalt nog even de buggy uit de auto, want als de baasjes fitter zijn dan de hondjes dan hebben we de buggy als oplossing. Die gaat dus mee op de 12km en dient als bezemwagen voor cavjes met te korte adem en baasjes met te lange benen.
Eventjes een woonwijk door en dan komen we al in de velden die aansluiten bij de bossen. Hondjes los, en hupakee daar crossen ze weer. De anciens weten dat ze mogen lopen van de eerste tot de laatste stapper in onze groep. En ze leren het vlotjes door aan de nieuwere deelnemers. Haasje over en weg en weer, zo doen ze aardig wat meer kilometers dan de baasjes en de vrouwtjes. De ondergrond is prima, geen klei maar zand. De modder blijft beperkt tot hier een daar een weg die duidelijk door tractors gebruikt wordt.

En we maken kennis met de nieuw aangesloten limburgers. De meesten vinden ons nog steeds doordat ze via google bij onze website terecht komen. Een enkeling vindt de weg via de sociale media waar wij op vertegenwoordigd zijn in twee groepen. Facebook : 1) Mijn hond mag mee in de zetel (enkel zetelfotos vereist als bewijs dat het echt mag) 2) In een meuteke lopen, een groep de we gebruiken als forum (babbelgroep voor de laatste nieuwtjes).

Deze keer stappen ook twee erg grote loebassen mee. Laïka2 heeft haar twee huisgenootjes Bengo en Mira meegebracht. Bengo is de Berner Senne en Mira de Newfoundlander. Mira is al op leeftijd en vindt lang stappen wel moeilijk. Daarom heeft haar baasje een bolderkar bij, de grotere versie van onze bezemwagen zeg maar. Maar de bolderkar blijkt te licht van constructie. Na eventjes genieten in haar wagen, moet Mira weer uitstappen want de vooras is gebroken. Dat wordt sleuren tot aan de rustpost. Maar Mira geraakt er, en ze lijkt toch erg blij dat ze erbij was.

Op de rustpost is het behoorlijk druk. Men had duidelijk  niet zoveel volk verwacht. Maar een oplossing is in zicht. We krijgen stoelen uit de voorraadkast en zetten die lekker buiten. Zo kunnen we in een grote cirkel genieten van broodjes, soep en gebak. Alles voorzien door de Bosdravers. En onze cavjes hebben ruimte genoeg om uit te rusten.
Na een behoorlijk lange pauze begint de B-groep aan de tweede helft van de 12km tocht. De C-groep kan het kalmaan doen, we halen die B-kes wel in met nog 1.5 km te doen in het ideale wandelweer dat we vandaag hebben.

En bij aankomst rijden sommigen al naar huis, maar een kleinere kern blijft zitten om de B-kes te verwelkomen binnen een dik uur.
En daar zijn ze dan, blos op de wangen en hondjes met pretlichtjes in de oogjes. We babbelen nog na, maar wie ver moet rijden is toch graag thuis voor het donkerder wordt. Het was weer heel plezant.

Volgende keer in Oost-Vlaanderen. Dan zijn het onze Limburgers die een uurtje moeten rijden, vandaag hebben ze een thuismatch gehad.

 

Verslag B-groep

Hehe, nu we terug uitgerust en fit zijn en de woefjes nog even hun ogen sluiten kunnen we aan het gevraagde verslagje beginnen.

Zondag 15 december 8u30
Er rolt eentje uit haar bed gevolgd door 4 lieve woefertjes die honger hebben en een plasje willen doen, even stretchen, honden buiten laten, senseootje warmen en mijn facebookje controleren…
9u30 time to go richting Eksel in het gastvrije Limburg…
Op weg naar nog es stoppen voor een chocolattekoekske want met een lege maag is biebie niet aanspreekbaar 😉

Bij binnenkomst vonden we geen cavkes terug 🙁
Waren ze al weg? Ze zaten in een zaaltje apart.
Ons Martha had ik al direct gezien en die kwam ons al uitvoerig begroeten en de warme knuffel van Louis in ontvangst nemen.
Snel de rest ook goededag  zeggen, we kenden elkaar via Fb maar heel fijn om ieder eens live te ontmoeten…
Ons Chris probeert boven het geroezemoes te geraken om te weten te komen wie de 6 en wie de 12 km doet.

En there we go… deel 1 van de wandeling.. Nja natuurlijk ging dat niet van het leien dakje…
Al die woefjes moesten eerst iets kwijt vooraleer het tempo opgedreven werd. Zakjes werden bovengehaald en er werd rustig gewacht tot de woefjes uitge**** waren.
Dat zorgde voor een file en frustraties bij de wandelaars zonder hond die wilden passeren!

Het ging via smalle padjes naar de plek waar onze favoriete fotograaf (ik ben fan van hem 🙂 ) de groepsfoto kon nemen. Met z’n allen big smile!
Ons Rita zorgde ervoor dat de fotograaf ook op de foto kon en nam zelf ook nog een paar kiekjes.
We zetten onze tocht verder. Het ging gestadig op een rustig tempo en het leuke was dat er gewacht werd op elkaar!

De tussenstop: het zaaltje zat VOL! En het was heel warm binnen. Ieder besloot om buiten te blijven en een gastvrije limburger zorgde voor stoelen.
Het gezellig onderonsje moest verbroken worden voor deel 2. Afscheid nemen van de groep die de 6 km deden en we zetten onze tocht verder.

Deel 2 bleek NOG MEER bos te zijn! En we lieten de hondjes vrij.
Ons Roos liet zich geen 2 keer zeggen en koos algauw het hazenpad!
Als een huppelkonijn, een lenige vos met haar neus langs de grond op zoek naar… stoof ze rond de bomen.
Ook Juul was in zijn sas! Hij kon ook lekker vrij rondcrossen en toonde ons algauw de weg.
Benji en Timo hadden het dan weer druk met elkaar… Zou het aan de Benji zijn frakske gelegen hebben 😛

Het laatste deel was een klein stukje rustige weg waar we nog een gevelterrorist tegen kwamen en een iets te versierd kerstsfeer tuintje.
Toegekomen aan de zaal stond Jean ons toe te wuiven blij ons terug te zien. Deze had ons bijna als vermist opgegeven.

Nog even nakeuvelen met een soepke, colaatje, theetje en duveltje (want helaas was de rest op)
Moe maar tevreden terug richting Antwerpen, om na tegenieten na een warme douche en onder een fleeceke samen met mijn 5 lievertjes…

Deden mee : Benji, Bink en Wiske, Charly2 en Jelle en Roebie en Timo, Bruce, Julie en Roos, Kizzy en Casper, Laika2 en Bengo en Mira, Milo2 en Spot, Rokyen Dax, Shira en Bo en Molly, witse en Fanny. Nieuwkomers : Quiney, Beau, Juul.