Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Sint Martens Voeren 11-08-2013

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Armand Scheerens, Chris Lamers.

Sint Martens Voeren, Bronnenwandeling

Het was ver deze keer, maar we stappen maar 1x in de maand, dan mag het wat meer zijn dan een wandelingske in eigen streek.
Hoe dichter we komen bij ons doel, hoe beter het weer wordt en hoe mooier het landschap. Licht glooiende heuvels,  pittoreske huisjes, kerken enz…Voeren mag er zijn! En waarom hier zoveel discussie is op politiek vlak! Joost mag het weten…ze spreken hier immers allemaal Nederlands. En dat hebben we voornamelijk te danken aan Nederlanders die hier massaal de grens over steken en geen woord Frans kennen. Zij waren immers niet verplicht Frans te leren op school. De Horeca in de streek heeft zich wonderwel aan die Nederlanders aangepast. En neen hoor, nergens Frans gehoord.
Zelfs de uitbater van het Franstalige Cultureel Centrum, Maurice, doet zijn best om wat Nederlands te spreken.

En de spanning stijgt, vooral bij Fabienne en Anita. Zij hebben de voorverkenning en de organisatie gedaan en hopen natuurlijk dat er volk komt. En dat is niet evident gezien het verre oord dat Voeren voor velen van ons is. Het weer hebben we in ieder geval wel mee. Ideaal, niet te warm voor de hondjes, warm genoeg voor de baasjes en geen spatje regen.
De afspraak was deze keer 11:00 i.p.v. 10:30, en ja hoor, ze zijn er met een behoorlijk aantal, 19 cavjes deze keer, en we verwelkomen weer wat nieuwkoners. Laika is hier met haar één van haar grote zussen, een Berner Sennen die luistert naar de naam Bengo. Welkom, Beau is nu niet meer de enige grote huisgenoot.
Anita was er niet zeker van of ze deze keer wel kon meekomen. Ze had de dag voordien nog de dodentocht in Bornem gestapt (100km) en dat was niet in haar kleren gekropen. Dank zij de goede zorgen van Fabienne en een ijzersterk gestel, is ze nu toch te been en ze wordt onthaald op een daverend applaus voor deze prestatie.

Na lekkere koffie kunnen we er aan beginnen. Er wordt door de groep besloten om met zijn allen de korte afstand te doen, die achteraf genomen toch 8km was. Tja bij heuvel op en heuvel af zijn de effectieve kilometers meer dan op de landkaart die enkel vogelvlucht berekend. Er zijn maar twee mensen die geopteerd hadden voor de langere toer. Maar die zijn snel overtuigd dat de grote hoop plezanter is. En dat is het ook vandaag, alleman goegezind, we stappen al onmiddellijk in het groen en de rakkers kunnen al loslopen. En weerom genieten ze in volle teugen. De baasjes zien dat de kleintjes content zijn, en zijn bijgevolg ook content.

De ene mooie postkaart volgt op de andere, mooie hoevekes en schuren zo weggeplukt uit Bokrijk en nog steeds bewoond en dikwijls uitgebaat als horeca zaak. Aan natjes en droogjes geen gebrek. En we besluiten unaniem om er een Bourgondische tocht van te maken en overal te stoppen waar het ons gezellig lijkt. We hebben per toeval het juiste publiek voor deze stelling.
Kort na de middag komen we aan in de Veurzerbron http://www.veurzerbron.be/New_Site_7/content/Veurzerbron/Main.htm
Een B&B die aangeboden hadden om ons te ontvangen op hun ruime terras. We halen onze boterhammetjes boven, en de verleiding om een stuk Limburgse vlaai te nemen is nooit ver weg. Smullen maar. Het plaatselijke bier is ook niet te versmaden.
Nadat we uitgebreid van onze verpozing hebben genoten, wandelen we weer verder het pittoreske landschap in.

Het is hier bronnengebied, en Beau weet zowaar waar de plasjes en bronnetjes zijn. Hij was immers verkenner, samen met Sammeke en Flor. Met zijn allen plons het heldere bronwater in. Dat doet deugd, pootjes en buikje nat is voor een cavalier al een hele prestatie. Zelfs Wiske, die nooit nat wilt worden, gaat pootje baden tussen de grote loebassen. Want Beau is niet alleen, er wandelt nog een huisgenootje van formaat mee. Bengo de Berner Sennen houdt ook van pootje baden.
Onder impuls van zoveel gespat zijn er toch enkele cavjes die het ook gaan wagen en aldus hun doop beleven. Want ze leren wel degelijk van elkaar. Volgende keer stapt ook huisgenootje Mira mee, een Newfoundlander, en dat zijn honden die van oorsprong reddingsoperaties op het water begeleiden. Dat beloofd nog meer waterpret. En wat later arriveren we in de Cantarel http://www.decantarel.be/ waar we met onze hondjes meer dan welkom zijn. We mogen binnen in de mooie gelagzaal en bakken met water vormen geen probleem. En we verpozen nogmaals tot we weer de kriebels krijgen om verder te gaan.

Onderweg wordt naar de thuisbasis getelefoneerd en ja, het regent in de kempen! Wij zien er hier niets van, stralende hemel, af en toe een wolkje als een propje witte watten. En dat is het dan. Van chance gesproken!
Op het gemakje hebben we gewandeld, en we kwamen dan ook pas aan tegen 16:30. We stranden terug bij Maurice die al een lange tafel voor ons heeft klaargezet. Laat het gerstennat maar vloeien. Sympathieke Maurice trakteert ons nog op frikadellen van de plaatselijke beenhouwer, als begeleiding bij onze pint.
Als het later wordt beginnen we er aan te denken om huiswaarts te keren. En voor velen onder ons is ondertussen Cavjeszondag ook frietjesdag geworden.

Het was zo geslaagd dat we Fabienne en Anita gevraagd hebben of ze het een keertje willen overdoen. En ja hoor, in oktober organiseren ze weer. Deze keer in de provincie Antwerpen. De wandeling van september zal doorgaan in Oost-Vlaanderen.

Deden mee : Benji, Bink en Wiske, Charly2 en Jelle en Roebie en Timo, Milo, Prince, Sammeke en Beau en Flor, Molly, Snoopy en Ayla, Witse en Fanny, en nieuwkomers Laika en Bengo.