Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Turnhout Ravels 09-12-2012

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage: Robin de Ridder

AWSF Turnhout
Winterserietocht Staatsbossen Ravels

We vertrekken met goeie moed in de druilerige regen, met de hoop dat het wel zal beteren. We zijn er op voorzien, jasjes voor de honden, regencape voor het vrouwtje. Het baasje laten we thuis met een kwalijke hoest.

Ravels is 3 kwartiertjes rijden, en het zevert nog steeds als we in de Wouwer aankomen. Ik ben de eerste, ben er al om 10u, want als ik het ventje niet bij heb ben ik altijd op tijd!
Ik denk stilletjes bij mezelf, als er niemand komt, keer ik gewoon terug.
Maar daar zijn de `die-hards`, de vaste kern die niet verzaakt. Weer of wind kan hen niet deren. Ik ga nog even de parcoursmeester opzoeken om hem te bedanken voor zijn zeer duidelijke uitleg over wat wel en niet geschikt zou zijn voor onze viervoetertjes.

En we vertrekken, het motregent ondertussen, en gezien het minder prettige weer, kiezen we voor een kortere pijn, 8 km gaat het worden.

Tot onze verbazing komen we zelfs op die korte afstand in landelijk gebied terecht. Dat is een meevaller voor onze cavjes die meteen los kunnen crossen in de modder. Want modder is er meer dan genoeg. In enkele tellen zijn de witte buikjes zwart en modderig. Maar voor deze groep geldt het spreekwoord : hoe vettiger hoe prettiger. En ze stuiven in het rond, in en uit de plassen als kleine kinderen die voor het eerst in de regen lopen.
Als we in een stukje bos komen is het slijk wat minder, maar eens terug op de landwegen hebben onze voorgangers al een glibberig spoor getrokken waar niet aan te ontsnappen valt.

Maar dit weer heeft ook voordelen. Omdat dankzij de regen, onze groep zo klein is, zijn de contacten intenser. De gesprekken persoonlijker en de tijd vliegt. Voor we het weten zijn we al aan de rustpost waar we de druipende jassen te drogen hangen op de hete radiators. Een warme kom soep doet deugd, En we hebben allemaal een gezonde blos op de wangen. En zeg wat ge wilt dit was toch leuker dan achter het TV scherm zitten, al was het wel  heel erg nat.
We moeten nog 3 km doen, en het blijft regenen. Deze keer lopen we niet tussen de druppels door, deze keer menen ze het.
En als de eindmeet in zicht komt ruiken we de pannekoeken al. En ze zijn lekker, geloof het maar. Rond 3:30 pakken we in zodat we nog voor het donker thuis zijn. En O ironie! We zien een stukje blauwe hemel…

We zijn er van onvertuigd dat deze wandeling de moeite waard is om te herdoen in een ander seizoen, waar de kans op regen wat minder is. Maar thuisblijven voor een regenvoorspelling doen we niet, want dan moet je in Belgie niet meer buitenkomen!
In ieder geval onze complimenten voor het bestuur van AWSV Turnhout want de organisatie en het parcours waren perfect.

Deden mee : Bink en Wiske, Charly2 en Jelle en Roebie en Timo, Bruce, Kizzy en Casper, de baasjes van Shira Bo en Molly zonder hun cavjes.