Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Klein Spouwen Bilzen 11-11-2012

Verslag : Kristien Ghys
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Robin De ridder, Kristien Ghys, Chris Verboven.

Spek en eierentocht Klein Spouwen Bilzen
Wsv Eureka Bilzen

Zaterdagavond, 10 november waren mijn echtgenoot, mijn zoon en ikzelf uitgenodigd op het 50ste verjaardagsfeestje van een vriend. Daar we geen feestvarkens zijn en na “nen tragen” allebei nog drie weken last hebben van onze heup hoopten we op één of andere manier discreet uit de feestzaal te kunnen ontsnappen tegen een uurtje of één ’s morgens. Chris Lamers had me bovendien gevraagd zondag voor de wandeling van het Meuteke de fakkel even van haar over te nemen. Haar va vierde ook zijn verjaardag, zijn 91ste en op die gezegende leeftijd wil je natuurlijk bij al zijn feestjes nog aanwezig zijn. Dus had ik beloofd om me zondag over de leden van het Meuteke te ontfermen tijdens de Spek en Eierentocht te Klein Spouwen georganiseerd door de wsv Eureka Bilzen.
Uiteindelijk zijn we om 4 uur ’s ochtend ons bed in gestrompeld en had ik de wekker op 7H30 gezet. ’n Dikke 3 uur slapen en dan een ritje van 120 KM naar Bilzen maar dat was buiten Woody gerekend die ik uitgerekend zaterdagnamiddag een nieuwe bal met piepertje erin cadeau gedaan had. Na 2 uurtjes slaap ontwaakte ik precies uit een diepe narcose. Nog half in coma, heb ik na een blik te hebben geworpen in de spiegel, de nodige gevelwerken maar overgeslagen, het ontbijt ook en om 8 uur waren Woody en ik onderweg, alle batterijen van GSM, GPS en foto-apparaat opgeladen behalve de mijne.

Een prachtige, zonnige morgen, zacht muziekje in de auto, de verwarming helemaal open aan de voeten en tenslotte toch blij dat ik vroeg uit de veren was. Om 9H30 was ik al op post in de vernieuwde zaal Sint-Amandus aan het mooie dorpsplein van Klein-Spouwen, een typisch Haspengouws landbouwdorp en een deelgemeente van Bilzen in de provincie Limburg.

Nog geen Cavalier met baasje te bespeuren dus nog even een dutje gedaan in de auto tot 10H en toen meldde zich de volgende wandelaar van het Meuteke zich aan: nieuwkomer Spot, een Tricolor reutje uit Meise met bazinnetje Elke Vandevelde en twee vriendinnen. Geen gecastreerde reu en ook geen teefje, dus Woody uitte al snel zijn ongenoegen met een alles behalve vriendelijke welkomsgroet.

De opkomst van onze leden kwam traag op gang maar toen het plots leek of iedereen tegelijk binnen kwam, trokken onze hondjes natuurlijk weer heel wat aandacht in de zaal.Wie nog zin had, kon er nog even van een stevig ontbijt genieten met spek en eieren alvorens we aan onze wandeling begonnen. Slechts 2 kandidaten, Lieve met Qwebble en Qnotje en ikzelf met Woody hadden voor de grote afstand gekozen maar we zijn dan tenslotte toch gezellig met al de andere leden meegestapt. Ook handiger voor de fotoreportage en het verslag achteraf! Zoals verwacht moesten onze Cavjes in het begin een tijdje aan de leiband lopen tot we helemaal het dorp uit waren. Van het jachtseizoen was in ieder geval weinig te bespeuren, de kogels en de fazanten vlogen ons gelukkig niet om de oren. We werden ook voorbijgestoken door een flinke stapper met een grote uil op de linkerarm. Mogen we een foto nemen? Dat mocht, alleen moesten we er stevig achteraan rennen. Stoppen deed hij niet of hij zou in minder dan geen tijd omringd geweest zijn door nieuwsgierige blikken. Ik ben er dan op een drafje achteraan gehold met Woody in mijn zog. Je zag de uil staren met zijn gote, gele ogen over de schouder van de man naar ons Cavjes. “Schoon konijnen!”, zal hij gedacht hebben en zag zichzelf waarschijnlijk in zijn dromen al wegvliegen met zo’n exemplaar in zijn klauwen. Na een tijdje kregen onze hondjes wel de kans los te lopen. Voor de eerste maal in 4 jaar tijd konden we tot ons groot jolijt vaststellen dat Woody geen interesse meer vertoonde voor andere Cavjes en nu eindelijk ten volle in alle vrijheid van de wandelingen kan genieten. Casanova is niet meer! Ja, zonder kroonjuwelen heb je niets meer om mee te pronken bij de anderen, hé. Ook Spot, onze nieuwkomer, vond de wandeling wel fijn met zijn soortgenoten en werd door alle Cavjes zonder probleem mooi in de meute opgenomen. Onze wandeling leidde verder langs een open landschap met beekvalleien, weilanden en boomgaarden en af en toe was het een behoorlijke modderige bedoening op sommige betonnen paden, niet diep dus maar spekglad. Martha is dan maar terug van de arm in de rolstoel gekropen. Die mocht op het einde van de wandeling een bezoekje brengen aan de car-wash.

Het tempo lag redelijk hoog waarbij op het eind bij sommigen de spons begon droog te staan. Die zetten nog een tandje bij. Anderen genoten nog even van de laatste warme zonnestralen op een muurtje rechtover een van de belangrijkste baksteenfabrieken van het land, dat als basisgrondstof gebruik maakt van de alomtegenwoordige leem waarvan onze Cavjes een behoorlijk deel van mee naar huis hebben genomen.
Uiteindelijk was de aankomst nog geen 500 meter van deze baksteenfabriek verwijderd en zijn de meesten nog even blijven nakeuvelen op stoelen buiten alvorens moe en voldaan huiswaarts te keren.

Deden mee : Angel, Ayla, Charly2, Jelle, Roebie, Timo, Indy, Bruce, Kizzy, Casper, Milo2, Pinky, Qwebble, Qnotje, Shira, Spot, Bo, Molly en Woody en nieuwkomer Spot.