Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Willebroek 12-08-2012

Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Chris Verboven, Kristien Ghys, Monique Pintens. (zie onderaan)
Verslag B-groep : Chris Lamers

Eindelijk goei weer! Een lichte cirrusbewolking zorgt er voor dat het zonnetje niet te hard gaat branden.

Deze keer is de wandeling georganiseerd door één van onze leden, een wandeling in eigen streek. En dat zijn steeds de beste wandelingen. Want zeg nu eerlijk : je eigen streek ken je toch zoals je broekzak! En Monique, Armand en Erik doen dat al enkele jaren, steeds met evenveel succes. Zij zijn de trotse baasjes van Fanny en Witse. Ze wonen ook in een prachtig gebied. De Rupelstreek, bijna niet te evenaren. Maar laat je niet ontmoedigen, wil je ook iets organiseren in eigen streek? Mail naar Chris om een datum af te spreken.

We zijn al vroeg van de partij, en toch zijn we niet de eersten. Iedereen is even enthousiast om eens een dagje zonneschijn te hebben na een trieste lente en zomer. De opkomst is wat minder, er zijn enkele teefjes loops die dus niet meekunnen, en anderen zijn nog op verlof.
Er is evenveel interesse voor de C als voor de B-groep. Dus we hebben zowel recreatieve stappers als sportievelingen. En voor beide groepen is er een mooi parkoers voorzien met voldoende rustplaatsen.
Omdat de wandeling grotendeels in de natuur is nemen we deze keer wel onze picknick mee en wat drinken, zowel voor ons als voor onze cavjes. Dat maakt dat de rugzakken wel wat zwaarder wegen als gewoonlijk.

Er zijn weer wat nieuwkomers : Roxy uit Blaasveld wandelt voor het eerst mee, en haar vrouwtje schrijft ook meteen het verslag van de C-groep (zie hieronder). Boris uit Rupelmonde wandelt ook mee, samen met zijn huisgenoot, een grote blonde labrador waarvan we de naam nog niet hebben genoteerd. En ook Babs heeft een huisgenootje bij die nog op de ID moet komen, type Zwart Schipperke.

We drinken eerst een rustige koffie bij de gastvrije vissersclub “Nooit Genoeg”. Het is er gezellig toeven bij de geduldige vissers die vandaag een wedstrijdje houden. Als het 11 uur is vertrekken we. Na enkele honderden meters kunnen we reeds het veerpont op. Velen onder onze cavjes hebben dit nog nooit gedaan, en het is nieuwsgierig rondkijken naar wat er nu precies gaat gebeuren. Al snel zijn we aan de overkant waar we onze wandeling starten. Gedurende geruime tijd wandelen we samen met de C-groep aan een gezapig tempo. Voor we splitsen maken we nog een groepsfoto, en daarna gaat de B-groep naar een ander parkoers. Meer de natuur in, langs smallere paadjes, klimoefeningen en dalingen. Prachtige landschappen die zich ontplooien, mooie stukjes natuur die we doorkruisen. Hier en daar een plas die voor de nodige afkoeling zorgt. Het kan niet beter! Alles is perfect, er is zelfs gezorgd voor afwisselend zonnige en schaduwrijke paden.

Wanneer de C-groep afsplitst nemen we een stevigere tred aan. De bedoeling is immers dat we met niet te veel tussenpauze samen aankomen aan de finish. Zijnde, terug de vissersclub “Nooit Genoeg”. Zo kunnen we verder bij-babbelen en de laatste nieuwtjes uitwisselen. Zo verneem ik van de Q-cavaliertjes dat er een drinkbak bestaat waar onze Bink niet mee kan morsen! Ideaal voor langere ritten in de auto.
Dat kopen we weeral : http://stores.benl.ebay.be/amber-wolf-pets?_trksid=p4340.l2563
En wisten jullie dat er een hondenziekenfonds bestaat? Als je cav nog jong en gezond is, is de bijdrage ongeveer 14 euro per maand. Roxy heeft er al van kunnen genieten voor een patella luxatie probleem. Haar baasjes moesten slechts 20 euro opleggen voor de operatie. Het zijn Nederlanders die dit hebben uitgevonden, ze hebben ook een Belgisch filiaal : http://www.coronadirect.be/nl/hondenverzekering

Jullie weten dat we normaal geen reclame maken voor handelaars, maar als één van onze leden ervaring heeft met een goed product dan willen we de anderen er wel op attent maken dat het bestaat.

Onze cavjes lopen het grootste deel van de wandeling los en stoeien met elkaar. De twee concurrenten Woody en Bink vergeten zelfs ruzie te maken. Of toch niet? Één keertje is het bingo wanneer Woody en Bink hun oog op hetzelfde teefje laten vallen. Veel lawaai en een worstelpartij en ze weten weer wie de baas is. Of zijn ze dat volgende keer weeral vergeten? De rest van de wandeling lopen ze elkaar voorbij alsof er nooit iets geweest is. Geen nood, we kennen ze beiden, er zijn nooit kwetsuren en het blijft bij het opzetten van een grote muil. De meisjes kijken weer vol bewondering naar die twee stoere reutjes! En misschien was dat wel de hele opzet, wie weet!

We wandelen verder na onze picknick en als we over een rooster moeten stappen zijn sommige cavjes sneller dan hun baasjes. Het is wel dapper om met die kleine teentjes over die scherpe roosters te hollen, maar een ongelukje is snel gebeurd. En daar jankt stoere Woody! Zijn teentje bloedt, Geen nood, de Q-cavaliers hebben rescue zalf van Bach bij. Het pootje wordt gesopt in wat water en ingepapt met de créme. Als teken dat het wel degelijk helpt dabt Woody een wolk zand omhoog! Daar gaat de rescue zalf. Maar hij heeft wel genoten van de aandacht van zoveel cavjesbaasjes tegelijk.

Op het laatste stukje van de wandeling heeft het zonnetje de Cirrusbewolking opgelost. En ze schijnt genadeloos op ons Wiske haar ruggetje! Ons juffrouw houdt niet van zonnebaden en wil dan ook niet vooruit voor we haar goed nat hebben gemaakt. De koelhalsbandjes hebben trouwens heel goed hun werk gedaan. We hadden nooit gedacht dat ze het zo lang zou volhouden. Tien minuten later zijn we aan de veerboot en vervoegen we de C-groep die een kwartiertje eerder in de vissersclub zijn aangekomen. We zijn het er allemaal over eens, het was een prachtige wandeling, en de afwezigen hebben weerom ongelijk.

Nog een speciaal woordje van dank aan Vissersclub “Nooit Genoeg” voor hun warm onthaal van onze viervoetertjes.

Tot op de BBQ op 2 september of tot op de wandeling in Limburg op 9 september, meer info volgt nog.

Verslag C-groep : Sandy Timmerman

We hadden geluk met het weer, vorig weekend spraken ze nog van onweer overdag op zondag, maar hoe dichter we bij zondag kwamen hoe beter het er naar uit zag dat we geen onweer gingen hebben. Wat een geluk want de zomer had ons nog niet veel zon aangeboden. De dag begon met een stralende zon. Ons roxy zag het helemaal zitten. De woordjes roxy mee klonken als muziek in de oren voor haar.

We hadden afspraak aan de visserclub in klein willebroek. In de week lijkt dit een dood stadje, een scheet groot, maar bij goed weer en dan zeker op een zondag komt dit stadje helemaal tot leven. Bij de vissersclub maakt ons roxy kennis met zoveel andere cavliertjes, waar moet ik eerst beginnen is dan haar vraag. Het eerste half uur was snuffelen en rondgaan.

Rond 11u zijn we dan aan de wandeling begonnen. We vertrekken naar de overzet naar boom. Roxy wild enthousiast begint te trekken, ik wil rapper is haar gedrag. Zoals wij ze dan kennen, vol energie. De andere hondjes zijn kalmer, laten we hopen dat ze later ook rustiger wordt op de wandeling. Het eerste stukje is door klein – willebroek, hier komen we al veel fietsers tegen. We steken de brug over van de sluis en gaan zo naar de veerboot.

Toen we aankwamen aan de veerboot mochten we direct op de boot. Weer een nieuwe ervaring voor roxy, dit had ze nog nooit gedaan, vol zelfvertrouwen ging ze de boot op. De rit zelf duurde maar een paar minuten. Aan de andere kant komen we in boom aan, hier zetten we onze weg voort naar de schorre, ons wel bekend van het dancefestival tomorrowland.

Een heel mooi domein, groen, gras en water, dat zijn zo wat de woorden die bij dit domein passen. De eerste wegen zijn nog op asfalt. Telkens we een fietser zagen die onze richting uit kwam moesten we allemaal links gaan en dat hebben we vaak moeten doen. Ook dit was logisch want met zo een mooi weer kan je niet anders verwachten dan dat er zoveel mensen hun fiets nemen. We komen aan aan de circustent en hier scheiden de wegen van de groepen. Wij zetten onze weg voort met de korte wandeling. Ons roxy is maar een jaartje en we weten nog niet goed of ze een lange wandeling al zou aankunnen na haar operatie aan de knie.

We zetten onze weg voort na een sanitaire stop en een drink moment voor de hondjes want met zo een weer is het belangrijk dat ook zij genoeg drinken. Na een paar minuutjes komen we aan aan een trap. Ai ons roxy wilt veel te rap naar boven dus neem ik ze maar op, om te vermijden dat ze zich pijn zou doen. Eens boven komen we op een grote brug uit die ons naar een grote open vlakte leidt. Hier gaat ook jaarlijks het festival door. Je zag nog goed de restanten er van, een grote container met afval, gras dat verdwenen was van al het volk dat erover liep en de dranghekken die nog opzij stonden.

Dit was het moment voor de volgende beproeving van roxy, zonder leiband lopen. Hup en daar liep ze dan, en blij dat ze was. Een paar meter vooruit lopen en dan terug naar achter kijken. De andere hondjes liepen ook los dus iedereen had wel oog voor de hondjes. We kwamen aan op de picknick plek en de andere groep was ook net toegekomen. We hebben dan allemaal kunnen eten en hebben er ook van geprofiteerd om een groepsfoto te maken.

Onze wegen splitsen weer en we lopen verder door de moerassen op een bankerai pad. Hier was het weer aan de leiband lopen want het was er naast het pad niet altijd even proper. Later kwamen we aan de hockeyvelden of voetbalvelden aan om dan door de smalle straatjes die wij hier niet gewoon zijn te zien onze weg voort naar de dijk. Zo een straatjes zie je vaak in frankrijk. Op de dijk kwamen we weer heel wat fietsers tegen. Dit was in de volle zon maar af en toe een briesje, wat wel goed deed want de zon was wel goed aan het geven.

De volgende stop was een drinkstop voor de baasjes. Een heel mooi cafe/brasserie naast de dijk. De hondjes hadden het ook nodig. Allemaal aan het hijgen en heel veel drinken. Je kon van ver horen dat de hondjes daar waren. We konden hier een babbel slagen en ook zo de andere wandelaars eens beter leren kennen. We waren hier ook aan het wachten op de andere groep maar zij hadden al ergens anders een stop gemaakt dus hebben wij ons klaar gemaakt om terug de overzetboot naar klein – willebroek van 15u te nemen.

We kwamen net op tijd aan. Terug de boot op, deze keer zat de boot goed vol. Roxy had absoluut geen bang, ze ging op haar gemak zitten. De andere hondjes hadden er ook geen last van. Eens aan de andere kant hebben we onze weg voort gezet naar de vissersclub. Iedereen wou wel nog blijven wachten op de anderen, dus hebben we ons daar geïnstalleerd in de lommerte zodat de hondjes konden recupereren. Iets later kwamen de anderen toe.

Iedereen was blij dat ze een stoel hadden na een wandeling in de zon. Een frisse pint of cola was welkom na deze wandeling. We vonden het alle 3 leuk en komen zeker nog terug voor de volgende wandeling.

Deden mee : Babs, Bink en Wiske, Boris, Milo2, Pinky, Qwebble en Qnotje, Roxy, Witse en Fanny, Woody, een grote blonde labrador en een klein zwart Schipperke.