Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Mol Millegem C groep 11-03-2012

Verslag C-groep : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : René Callot, Dirk Vervoort, Armand Scheerens, Robin De Ridder, Mieke Bollen. (zie onderaan)

Harmoniestappers Mol Millegem
Smoutebollentocht

Het belooft vandaag de eerste lentedag te worden, en wij zijn erbij!
Wij is veel gezegd, Bink heeft net een heelkundige ingreep ondergaan, en echtgenoot is herstellende van een heelkundige ingreep! Kwestie van het jaar goed in te zetten. Wiske houdt de twee gezelschap, want ik krijg het niet over mijn hart eentje mee te nemen op Cavjeszondag en de ander thuis te laten.

Dus ik trek er alleen op uit, gewapend met de overschot van de nieuwjaarsdrink die niet opgeraakt is omdat de vorige wandeling werd afgeschaft wegens slecht weer.
Het vrouwtje en het baasje van Ayla komen me oppikken en samen rijden we richting Mol. We worden hartelijk ontvangen door de sympathieke voorzitter Mieke die ons alle faciliteiten aanbiedt die we mochten nodig hebben. Maar we zijn plantrekkers, we vinden wel tafels en stoelen om bij elkaar te zitten.

Langzaam maar zeker komen onze leden binnen. Nieuwkomer Murphy weet niet waar eerst kijken, zoveel teefjes ineens! Hij waant zich in een moslimhemel met 72 maagden, helaas kan Murphy niet goed tellen. Toch zijn we bij het vertrek met 22 cavaliertjes en bijhorende vrouwtjes en baasjes die allemaal even goedgemutst aan de wandeling beginnen.
Maar wat blijkt? Slechts twee koppels zijn fit genoeg om 12 km te stappen. De rest moet nog roderen na de lange winter en opteert voor de 7km inclusief lang terrasbezoek in het zonnetje  na 3.5km.
En zo komt het dat voor het eerst in de Meutekes geschiedenis de C-groep groter is dan de B-groep want de twee dappere koppels sluiten zich aan bij de meerderheid.

Het is logisch dat een kort parcours minder natuur kan bieden dan een lang parcours. Om de eenvoudige reden dat ook minder mobiele mensen voor het korte parcours kiezen. De wegen moeten dus goed begaanbaar zijn. Dus is het wel veel stappen aan de leiband voor onze pagadders. Maar ook onze hondjes lijken stramme spieren te hebben van een hele winter binnen te zitten.

Halfweg komen we de rustpost tegen, een heel groot terras blakend in de volle zon. Meer moet dat niet zijn. Broodjes en boterhammetjes worden boven gehaald en we genieten met volle teugen. Er is plaats genoeg en we kunnen allemaal aan één lange tafel zitten om bij te babbelen. Een dik uur zitten we te zonnen, wat voor de B-stappers erg ongewoon is, maar we zijn in de minderheid en hebben ons dus aan te passen aan de C-groep die pauzeert zo lang ze goesting hebben.

Nadat de innerlijke mens verstevigd is, stappen we verder en komen onverwacht een stuk bos tegen. Nu kunnen de ongeduldigen los lopen en voor- en achterban van de groep proberen bij elkaar te houden zoals het een echte herdershond betaamt.
Vooral Babs kwijt zich van haar taak om weg en weer te crossen. Van opwinding snurkt ze lichtjes en we horen haar dan ook duidelijk passeren als ze weer op een drafje voorbij zoemt. Zij heeft duidelijk goed gesmeerde pootjes na de winter.

En bij aankomst is er weer een terras en daar bovenop komen er de bestelde smoutebollen. We blijven zitten tot het zonnetjes gedraaid is en het terras in de schaduw zet. Dan voel je dat de winter nog maar net voorbij is.

Het was een prachtige dag, we hopen dat de rest van het jaar nog heel veel van die prachtige dagen mag opleveren.

Deden mee: Ayla, Babs, Charly2 en Jelle en Roebie en Timo, Chica, Fanny en Witse, Kizzy en Casper, Milo, Murphy, Pinky, Rusty en Shira en Bo en Molly, Spiky en Fifty, Wolfke en Snoepy.