Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling B & C groep Wortel 09-10-2011

Verslag B-groep : Chris Lamers
Verslag C-groep : Anita Proost
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : René Callot, Chris Verboven, Anita Proost.

Wortel Kempen prov Antwerpen
Op zoek naar Zwarte Marjan, Organisatie : Fabienne en Anita met Bo en Sammeke

Verslag B-groep

Miezerig, ge kunt het niet anders noemen. Maar het is niet koud. We nemen de regenjasjes mee want het ziet er naar uit dat de muggenpis heel de dag gaat blijven duren.
Dus we verwachten een erg lage opkomst want voor TV is het dan voor de meeste mensen knusser. Niet voor ons, wij zijn van het gedacht : als ge in België moet thuisblijven voor het slechte weer dan kunt ge nooit buiten komen!

We spreken dus af in den Bayerd in Wortel. Een gelegenheid waar de mensen bijzonder diervriendelijk zijn. We maken kennis met twee nieuwkomers, Angel uit Kortenberg en Vedette uit Aartselaar. En voor de rest zijn het onze “die hards” die de hoop opvrolijken. We verdelen ons in twee groepen, de B en de C groep. Voor de lange wandeling is Fabienne onze gids en voor de korte wandeling is het Anita die de weg gaat wijzen (lees haar verslag van de C-groep)

Voor onze cavjes is het ideaal, geen zon, genoeg plassen om je lekker vuil te maken zonder dat je het te warm krijgt. En dat wordt letterlijk genomen. Ze crossen harder want er is geen oververhitting, tong op de poten, oogjes vinnig en vrolijk en een big smile op hun snoetjes. De nieuwkomers worden uitvoering gekeurd en dan kunnen we starten elke groep op zijn eigen parkoers.

Puur natuur is dat hier, en ondanks het druilerige weer zijn we niet alleen. Er zijn nog mensen die hun TV hebben gelaten voor wat het was en de natuur intrekken. We hadden niet zoveel wandelaars verwacht. Een paardentrektocht staat in de streek ook op het programma. En die komen we dan ook af en toe tegen. Fabienne en Anita hadden ons wandelparkoers al eens moeten verleggen omdat ze weet kregen van de paardenomloop. En echt samen met de paarden stappen was niet zo een goed idee. En dan kwam er nog het bericht dat het Café met de spekboterhammen overboekt was. Voor hen was het een hindernissenparkoers geweest, maar daar merkten wij niets van.
De tijd vliegt, en door de kleine groep waren de contacten ook intenser wat weer een andere dimensie gaf aan Wandelen met de hond! Want de hond, die hebben we niet gezien…die crosten er op los en hadden hun baasjes niet nodig. Hoe vettiger hoe prettiger!

Fabienne legt ons onderweg uit wie Zwarte Marjan wel was. We komen hier dus best niet meer terug als het donker wordt!

We komen voor onze pauze voorbij Café Holland (ge weet wel die met hun overboeking en hun spek!) En we zien zowaar lege tafels. Eens binnen kunnen we dus toch aan spekboterhammen à volonté geraken. En wie zit daar reeds? Jawel, de C-groep. De geboekte wandelgroepen die ze verwachtten waren ook uitgedund door het druilerige weer dus was er plaats genoeg voor ons. Een deel van ons kon aan de geur van vers gebakken spek niet weerstaan en heeft de boterhammetjes ingepakt gelaten. Als de spekpan leeg is, staat er prompt een volle weer in de plaats, tot je aangeeft dat je niet meer kan. Een grote thermos koffie en een heel brood met een schep boter op een bordje. Grootmoederskost! Een leuk adresje na een flukse wandeling.

Onze beide groepen besluiten samen door te gaan voor de tweede helft van onze wandeling. En het blijft miezerig. We worden niet echt nat, maar droog is het ook niet.
We zijn nog maar 5 minuten op stap en Fabienne wijst ons in de verte een groepje met kleurige jassen aan. Wuif maar zegt ze…het is onze C-groep die aan de andere kant van een groot veld stappen.

Onderweg naar de eindmeet begint Snuffel te manken. Aan het pootje is niet echt iets te zien, ze zal zich verrokken hebben. Dus hop in de rugzak van het baasje. En daar zit ze dan, hoog en droog uitkijkend boven iedereen. Ze laat het zich welgevallen tot ze bijna aan het einde van de wandeling is. Ze wilt eruit, ze wilt weer crossen. Maar how meisje, morgen eerst naar de da want we moeten weten wat er fout liep.

In dat laatste stuk van de wandeling weten de weergoden eindelijk wat ze willen. Een plensbui om ons nog eventjes goed nat te maken. Fabienne kiest een binnenweg en we zijn vrij snel terug in de Bayerd waar alweer de C-groep op ons wacht bij koffie en gebak.

We hebben er van genoten, sporten hebben we niet echt gedaan, noem het eerder sportelen. Ik denk dat we wel meer calorietjes binnen hebben gedaan dan dat we verbrand hebben. Maar dat mag ook al eens. We keuvelen nog verder tot 17u en trekken dan naar huis. Vandaag is Cavjesdag eens geen frietjesdag, dat kan er niet meer bij.

Het vrouwtje van Angel voelde zich bij het begin van de wandeling niet zo best, we kunnen iedereen gerust stellen, ze maakt het ondertussen goed. We zien Angel beslist terug op de wandeling in Waals Brabant.

We weten dat de organisatie deze keer niet zonder vallen en opstaan is gegaan, en we danken Fabienne en Anita dan ook van harte voor alle gedane inspanningen en om ons door hun mooie streek te begeleiden.

 
Verslag C-groep

Vandaag was het de wandeling in Wortel-Kolonie. Omwille van een communicatiestoornis moesten we de start verleggen van “Café in Holland” in Castelré (Nederland) naar “Den Bayerd” in Wortel (Hoogstraten -België)

Er was afgesproken dat Fabienne de “grote wandeling” zou gidsen en ik de “kleine”.

Voor de kleine wandeling van 7.5 km waren er een 7 personen ingeschreven én 4 Cavalierkes.
Nog geen 100 meter voorbij de start passeerden we een kastanjedreef, dus we troffen daar een tapijt van stekelige kastanjebolsters aan. De eerste die daar last van kreeg was Sammeke. Die vond die bolsters maar niets en wou niet meer verder. Dé oplossing werd snel gevonden, Sammeke mocht in de buggy van Pinky. Even verder kreeg Pinky ook last, dus werd hij mee in de buggy gestopt. Dit was voor beide woefkes geen probleem.
Het voortduwen van deze buggy was niet altijd even gemakkelijk, en het was vooral zwaar in het lange gras. Op de slijkerige paden werd hij zelfs opgetild. Al goed dat we deze wegen niet te vaak moesten bewandelen.

We wandelden niet alleen in Wortel, regelmatig passeerden ruiters en menners onze wegen en dit had zeker zijn charmes, zeker toen we ontdekten dat er paarden zijn die bang zijn van paraplu’s. Dus werden de paraplu’s snel gesloten als we paarden zagen aankomen.

We poseerden bij het “Bootjesven” voor een groepsfoto en gingen dan verder.
Op 4.5 km hadden we een stop in “Café in Holland”, en kwamen we daar bijna gelijk aan met de deelnemers van de “grote wandeling” Iedereen kon binnen, er werd gezorgd voor een natje en een droogje, een uitsmijter of “spek en eieren à volonté” en we konden er weer tegen voor de 2de helft van onze wandeling.
Spijtig genoeg was het harder gaan regenen… en Sammeke wou niet meer verder… Die ging in zitstaking en werd dus maar opgepakt en mocht Pinky weer vergezellen in de buggy voor de laatste 3.3 km. Dé profiteur!
Deden mee: Angel, Ayla, Bink en Wiske, Indy en Bruce, Milo, Pinky, Sammeke en Bo, Snuffel, Vedette.