Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Overmere Donk B & C groep 15-06-2011

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : René Callot, Ann Therie, Kristine Ghys (zie onderaan)

Putgravertjeswandeling in Overmere Donk, organisatie Armand en Chris van Bruno

Voor de studenten die in de blokperiode zitten was de weersvoorspelling niet goed. Voor onze cavjes wel, het ging een stralende dag worden, niet te heet, geen wind, veel zon, en het parkoers houdt veel beloften in. Het is Pinksteren en ook vaderkesdag vandaag, en wie nog een vadertje op leeftijd moet bezoeken is er deze keer niet bij.

De bottinnen worden ’s morgens boven gehaald en dat is voor Bink en Wiske het teken dat er een trektocht gaat plaatsvinden. Ze zijn dus al zenuwachtig van ’s morgens. Na een uurtje rijden komen we in de mooie streek van Overmere. Op de festivalparking staat Bink al reikhalzend en jammerend van ongeduld te zien waar de andere cavjes blijven terwijl zijn baasje de bottinnen aanbindt. Hij weet het wel zeker : dit is Cavjeszondag!

We zijn hier al wel eens meer geweest, in de winter als het Donkmeer dichtgevroren is en er volop ambiance is door de vele schaatsers en de kraampjes naast de vijver. En ook al een paar keer voor het Festival en al eens voor de waterfeesten. Maar we hebben in die streek nog nooit gewandeld.

Armand en Chris ontvangen ons in Den Beeweg en we bespreken het parkoers bij een kop lekkere koffie terwijl onze deelnemers binnen komen. En we verwelkomen nieuwkomer Koby, broertje van Trixie. De schattige Blenheim pup wil met iedereen vriendjes zijn, en zelfs de stoerste reutjes laten hem welwillend begaan als hij al snuffelend elke cav verkent.

En Kizzy is er ook bij, ze heeft een fysiek probleem waar nog geen duidelijke diagnose over is. Haar baasjes hebben het zekere voor het onzekere genomen en hebben zich een hondenbuggy aangeschaft om haar af en toe te laten rusten tijdens de wandeling. Ze zit er trots in, net de koningin van Lombardije! en wie die niet kent klikt even hierop : http://www.songteksten.overtuin.net/liedjes/liedjes50/wim-de.html. Alleen lopen we bij Kizzy niet het gevaar dat ze haar rijtuig beu gaat worden.

En het baasje van Fanny, Erik, heeft een mededeling : hij heeft zo net de gouden medaille “4×100 meter lopen” gewonnen bij de special Olympics selecties voor België. Hij vertrekt op 19 juni samen met de Belgische delegatie en verblijft 1 week in Marathonas. Vanaf 25 juni is hij in het Olympisch dorp van de Special Olympics World Summer Games die plaats vinden in Athene van 25 juni tot 4 juli en waar 160 landen aan deelnemen! We mogen terecht trots op hem zijn. Meer info en de foto van Erik kan je vinden via volgende link, daarna klikken op atletiek: http://blog.specialolympics.be/ Je kan daar zelfs een reactie voor hem plaatsen.

En dit is waar hij naartoe gaat : http://www.athens2011.org/en/

Als iedereen er is noteren we wat hij/zij ’s middags in Den Beeweg gaat gebruiken, een croque, een spaghetti of een slaatje zoals we op de website hadden vermeld. Want de waard wil graag onze plaatsen reserveren.

Het is daar een erg toeristische streek en Armand en Chris hebben zich uitgesloofd om een plek te vinden waar we ons eigen lunchpakket mochten gebruiken, maar dat bleek onmogelijk te vinden. We waren dus al blij met de kleine kaart van Den Beeweg. Want een zware maaltijd tijdens een wandeling was zeker geen optie. Toch leek de waard te hopen dat we a la carte gingen eten. Hij deed nog een poging om ons van de croque monsieur en de spaghetti af te krijgen, maar we hielden ferm vol dat dat geen optie was. Hij moet gedacht hebben : proberen gaat mee!

En we starten onder de leiding van Armand en cavje Bruno voor het eerste deel van onze wandeling. Armand heeft alles goed voorbereid, de deelnemers van de C-groep krijgen een goed uitgewerkt wandelparkoers mee, maar ze besluiten het eerste deel met de B-groep mee te wandelen vermits die wandeling uit twee lussen van 6 km bestaat. De eerste lus is het toeristische deel, legt Armand uit. Op mooi aangelegde paden wandelen we langs de mooiste plaatsjes rond het Donkmeer. De hondjes hebben weer alle pret en zien weer een hoop vriendjes weer die er vorige keer dan weer niet bij waren.

Het publiek van onze wandelingen verschilt naargelang de streek waar we wandelen. Stappen we in Limburg, dan zijn alle Limburgers present, stappen we in Brabant, dan is het daar ook zo. Slechts een kleine kern van Die Hards zijn er bijna altijd bij, eender in welke provincie we stappen. Ons publiek is steeds anders samengesteld en dat maakt de babbel steeds weer interessant.

En het is tijd voor de groepsfoto. Elke fotograaf trekt een groepsfoto en haast zich dan om erbij te staan zodat een collega dan weer een groepsfoto kan maken waar hij/zij opstaat. Vandaar dat we steeds een hele reeks met groepsfoto’s hebben.

Even wordt er gegild als iemand zijn evenwicht verliest en vreest in het Donkmeer te belanden, maar ze kan zich nog net op tijd staande houden. Dat had anders wel een voorpagina foto geweest!

Teruggekomen in Den Beeweg rond 13u beginnen we aan ons middagmaal. Het moet gezegd zijn dat Armand en Chris een goede smaak hebben, want de schotels zijn prima verzorgd (ondanks de ontgoocheling van de waard dat hij niet meer kon verdienen aan ons) De dames van de bediening maken door hun vriendelijkheid ook veel goed. En we genieten volop van het terras en het zonnetje, om daarna weer de natuur in te trekken.

Deze lus is minder toeristisch en geeft een fantastische afwisseling van landschap en begroeiing, zon en schaduw. We komen maar af en toe een wandelaar tegen en onze cavjes genieten van het lopen zonder leiband. Ze kunnen nu tegen elke collega cav eens dag gaan zeggen, en vooral Bink en Bruno kennen het klappen van de zweep. Ze lopen de hele tijd van de kop naar de staart van de wandeling om zeker niemand te missen. Ze denken immers dat zij de roedel bij elkaar moeten houden. Een goed gedacht is alles denkt Wiske, en ze loopt netjes heel de wandeling achter haar vrouwtje.

Na eventjes wijst Armand op de mogelijkheid om een kortere afslag te nemen voor de mensen van de C-groep die al heel goed hun best hebben gedaan om met de B-groep mee te wandelen. Het tempo van de B ligt vandaag erg laag, dus volgen ging prima maar na enige tijd gaat de afstand toch wegen voor wie het niet gewend is. Even wordt ook getwijfeld of adoptantje Ayla deze afstand al wel aankan. Ze is op 4 weken tijd bij haar nieuwe baasjes al goed getraind. Ze verloor al een hele kg aan lichaamsgewicht. Maar ze sleurt nog een heel rugzakje mee. Ze ziet er anders dolgelukkig uit dat ze met de groep mee mag stappen en haar baasjes besluiten het risico van het langere parkoers te nemen. In het laatste half uurtje van de wandeling lijkt ze het moeilijk te krijgen. en wat zien we? een tweede koningin van Lombardije meldt zich! Het rijtuig van Kizzy wordt bezemwagen en Ayla zit er net zo trots in als Kizzy! Dit is voorzeker geen miskoop geweest.

Als het laatste stuk is afgewerkt zijn we rond 17 u terug in den Beeweg. De waard kijkt al reikhalzend uit in de hoop toch nog een a la carte te kunnen verkopen. Maar we hebben in onze groep niet die gewoonte. Een ijsje willen we nog bestellen, en drank vloeit ook rijkelijk. Maar ons avondmaal gebruiken we niet samen. Er zijn vandaag nog enkele vadertjes te bezoeken ook. En sommigen onder ons hebben Cavjeszondag gebombardeerd tot frietjesdag in eigen gemeente, al of niet met Meutekescollega’s uit eigen streek.

Het is 18u als we afscheid nemen van elkaar en afspreken volgende keer in Bierbeek waar de baasjes van Kwispel gaan zorgen voor een ontspannen Cavjeszondag.

We danken hierbij Armand en Chris voor al het werk dat ze hebben gehad met het organiseren van deze prachtige wandeling.

Deden mee : Er waren een 20tal hondjes, maar Chris heeft haar kaftje in Den Beeweg laten liggen. Om er zeker van te zijn dat ik er niet eentje vergeet, zet ik in de plaats van hun namen, hieronder een extra groepsfoto met zoveel mogelijk hondenkopjes op.