Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Kaulille B & C groep 13-03-2011

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Beatrijs Reussens, Armand Scheerens

Kaulille Provincie Limburg
24ste Pieter Breugheltocht – Golden Cup
Organisatie : Wandel Mee Breughel vzw (VL069)

We hebben met zijn allen via Facebook heel hard gewenst dat het niet zou regenen, en het heeft geen druppel geregend in Kaulille. Ge ziet dat het collectieve bewustzijn wel degelijk macht heeft!

Het was haast niet te geloven. We vertrokken in Brasschaat met regen, de E313 was afgesloten wegens werken dus hebben we braaf onze GPS gevolgd over de E34 naar Nederland en vanaf Turnhout zagen we al in de verte een lichte streep. Eens aangekomen in Nederland scheen de zon zelfs heel even. Dan terug de grens over via afrit Bladel naar Kaulille. We deden er een uur en tien minuten over. De baasjes van Staecy Gitta en Jersey hebben een uur en dertig minuten moeten rijden. Wat een mens toch al niet over heeft voor die hondjes!

We waren lekker vroeg, daardoor hadden we ook nog genoeg parking en het was betrekkelijk rustig in de zaal. Zoals wij ons hadden voorgenomen wilden we een Limburgs onderdompeling in de vorm van Boekweitkoeken met spek, siroop en brood. We kennen dat niet, dus was het nieuw kermis! Het ziet er wat raar uit, lijkt wel een volkorenpannenkoek, en de aanblik van spek ipv een bol ijskreem was ook wat bizar. Maar het was een stevig ontbijt, en boekweit klinkt ook heel gezond.

Dan komen onze leden stillekesaan binnen. En zoals verwacht zijn de Limburgers in de meerderheid. 0vertuigd dat het goede weer zal blijven duren gaan we dan op stap, eerst het dorp uit met cavjes aan de leiband, daarna vrijheid blijheid! na enige tijd komt de splitsing en we maken nog snel een groepsfoto voor de C-groep een andere weg neemt. We zien elkaar straks weer in de zaal.

We verwelkomen weer twee nieuwkomers. Jara uit Dilsen-Stokkem en Inu uit Leopoldsburg. Zij moeten nog wat wennen aan de grote hoop hondjes.

Bossen, bossen en nog eens bossen. Onze cavaliertjes krijgen er niet genoeg van. De lente kriebelt en dat heeft voor elke cavalier een andere betekenis. Charly, Jelle enTimo krijgen het vliegend zot en rennen een wei in. Eerst hadden we niet door wat ze daar verloren hadden. Maar plots duiken ze een stuk naar beneden en na heel wat geroep van vrouwtje Martha steken ze hun kopjes boven. Zo zwart als moorke stoof! Ze hebben in een moddergracht gezeten. De afvoer van een grote koeiestal. Dat geurbad wilden ze voor geen snoepje missen. De stunt wordt nog enkele malen overgedaan in de loop van de wandeling. De enkele plas die we dan nog vinden wordt vrolijk leeggeplonst door het trio onder het motto : hoe vettiger hoe prettiger.

Gitta heeft andere kriebels, zij is gesteriliseerd maar toch verliefd tot over haar oren op Bink. Ze blijft bewust achter bij het baasje die moet sleuren aan de leiband om haar verder te krijgen. Wij stappen met Bink achteraan en zien het allemaal gebeuren. Plots gaat ze op haar rugje liggen, haar baasje merkt het niet meteen en sleurt haar nog eventjes verder. Maar haar vier pootjes zijn buiten werking. Romeo O Romeo where are thou Romeo? Juist achter je Gitta en net te laat om je te pakken want het vrouwtje heeft me bij mijn lurven! Die pogingen blijven ook duren onder de tafel bij de rustpost!

En zo stappen we verder, weerom de laatste nieuwsjes uitwisselend, oude en nieuwe vrienden gezien. In de verte horen we een carnavalstoet met luide muziek, bizar als je bedenkt dat voor het ogenblik in Japan een kerncentrale barst ten gevolge van een aardbeving en Tsunami die het hele Japanse eiland 2.4meter heeft verplaatst, en de wereld 10cm uit zijn as heeft gebracht. Nu ik enkele dagen later het verslag schrijf schat men al 30.000 doden en vermisten en dreigt een grote kernramp.

We blijven nog lang napraten in de zaal en genieten nog van het lekkers dat de Limburgers te bieden hebben. Oude bekenden Boy1 en zijn baasje en vrouwtje komen nog even goededag zeggen, zij wonen niet veraf maar konden niet op tijd bij de wandeling zijn. Het was alweer lang geleden dat we hen zagen dus was het weerzien hartelijk.

Volgende keer gaan we naar Melsbroek waar de 15e Wing van de luchtmacht een wandeling organiseert. Alles in uniform, jeeps en vliegtuigen. Kortom alles er op en eraan. En af en toe een laagvlieger van formaat boven onze hoofden. En de meeste van onze cavjes zijn dat gewend van vorige jaren. Diegenen die het niet kennen kijken naar hun maatjes en zien dat het goed is. Geen schrik want de groep heeft geen schrik. Echte meutehonden zijn het.

Deden mee : Bink en Wiske, Boy1, Charly2 en Jelle en Roebie en Timo, Fanny, Inu, Laika en Frodo, Milo, Odie en Prutske, Qwebble en Qnotje, Rusty en Shira en Bo en Molly, Staecy en Gitta en Jersey, Yara