Cavalier King Charles wandelclub

Annie en Freddy hebben een pupje gekocht, Jersey (november 2010)

Verslag en fotoreportage : Annie Albrecht

Jersey3443 Jersey3444 Jersey26112010A Jersey26112010B Jersey26112010C JerseyDSCN3095 (3) JerseyDSCN3097 JerseyDSCN3101 (3) JerseyDSCN3106 JerseyDSCN3117 (3) JerseyDSCN3120 JerseyDSCN3131 JerseyDSCN3140

9 november 2010

We zijn vandaag ons derde cavalietje gaan halen.

Ze noemt jersey; ze is geboren op 22/05/2010 niet gesteriliseerd en is een Blenheim teefje.

Het is allemaal begonnen ongeveer twee jaartjes geleden. We hadden toen een golden retriever, een pracht van een hond, maar ze werd oud en sukkelachtig. We zouden haar niet zo lang meer kunnen houden, ze was dertien jaar.

Wegens rugproblemen hadden we voor onszelf besloten geen grote hond meer te nemen want we namen ze ook altijd mee met de wagen. We moesten ze dan met z’n beiden optillen want zelf kon ze dit al een hele tijd niet meer.

Dus ik op zoek naar een hondje met een karakter dat leek op een golden retriever maar dan in een kleiner formaat, en zo kwam ik bij de cavalier king charles. Ik had hier vroeger nog nooit van gehoord.

M’n dochter woonde nog thuis en ze kon niet vlug genoeg een pup in huis halen dus wij naar een kennel.

Natuurlijk kwamen we thuis met ons eerste cavaliertje Staecy, en we verloren er allen ons hartje aan. Het was een tricolor maar ’t was wel een bang cavaliertje, niet echt zoals ze hoorde te zijn. Een jaartje later mocht ik van m’n man een tweede cavaliertje aanschaffen indien het een black en tan was. Ik was natuurlijk direct akkoord, maar deze keer zou ik toch de kennel een beetje beter uitkiezen en het was een schat van een cavaliertje ; ons Gitta is de vriend van iedereen en Staecy leefde eerst twee dagen op de zetel maar daarna werd ze ook naar anderen toe socialer.

Nu terug een jaartje later hebben we dus ons derde cavaliertje aangeschaft, een blenheim, ze is echter al vijf maandjes en komt van een erkende kweker. Ze heeft een stamboom, hij wou met haar aan schoonheidswedstrijden meedoen maar door een foutje dat pas na enkele maandjes werd opgemerkt zou ze afgekeurd worden. Het is een hele lieve cavalier, hoewel tijdens de autotrip dat toch wel een eindje was ;van Deinze tot Mechelen was ze wel  bang. Maar eens hier thuis voelde ze zich vlug kiplekker tussen de beide andere cavaliertjes, en neen hoor, ons Staecy leeft niet meer op de zetel. Zelfs niet één dag als er een ander hondje bijkomt.

Ons Gitta voelt zich best in haar nopjes want ze heeft er een echte speelkameraad bij, Staecy speelt iets voorzichtiger .

Na twee dagen delen ze al alles, de nestjes, het speelgoed, enz…

Ons derde cavaliertje noemt Jersey en ze vond het ook keileuk om in de tuin rond te crossen. Het leek of ze dit nog nooit had kunnen doen. Ze is lief, sociaal, en laat zich niet doen door Gitta. Dit was wel even wennen voor Gitta want die was dit niet gewoon. Neen neen Gitta was niet gewoon dat er haar iets afgepakt werd .

We zijn dan ook al gaan wandelen en dit leek allemaal zo gewoon, ze volgt gewoon de anderen.

Ergens als je onze drie cavaliertjes ziet blijft Staecy toch nog altijd een banghaasje tegen de andere twee. Hoewel ik als ze nog pupje was uren met haar in het park ben gaan zitten en wandelen om aan andere hondjes gewoon te worden.

26 november 2010

Het is ondertussen een heel lief kapoentje en ze kan het samen met de andere steeds beter vinden.

Ondertussen kan ze ook al in de zetel springen en dit vind ze heel fijn zo kunnen ze met zen drieën samen slapen en kan ze samen met hen door de raam kijken.

Spelen vind ze ook heel leuk en ze brengt graag haar speeltjes mooi terug bij ons hoewel ze vaak geboycot wordt door Gitta. Het is hier dan een serieus trek en sleurwerk. Soms zijn ze met zen drieën aan een lange touw aan het trekken natuurlijk elk in een andere richting.

Zitten oefenen we ook en voor een snoepje wil ze dit al wel doen .

Van wandelen krijgt ze ook maar geen genoeg hoewel ze woensdag op de markt eerst wel een beetje bang was en ook in de grote Mechelse stad is ze al gaan stappen natuurlijk ook al vaak in de bossen maar we proberen haar zoveel mogelijk aan alles in de grote wereld te laten wennen.

De eerste dagen dat ze hier was leek ze een overactieve cavalier ; nu is ze al veel rustiger waarschijnlijk was het de aanpassing.

Als we weg gaan dan weent ze wel een beetje soms ;zeker als Gitta en Staecy uit haar zicht verdwijnen ;jersey zit nog even in de bench tot ze zeker zindelijk is en niks meer stukbijt als we niet thuis zijn.
5 maart 2011

Onze jersey is ondertussen al negen maandjes geworden en al een hele flinke meid ze zit al heel lang niet meer in de bench en is dan ook al heel zindelijk.

ze heeft echter wel het grootste jachtinstinct van onze drie cavaliertjes we durven haar dan ook nog niet goed los laten lopen als we gaan wandelen want ze durft al eens erg ver weglopen en onze gitta die doet dan lekker mee. Eigenlijk is het altijd zo als jersey kapoenenstreken uithaalt doet gitta mee en staecy die kijkt er naar.
Ze komen hier ook goed overeen met onze twee poesen maar af en toe durven ze die al eens te plagen en dat gebeurd dan met hun drietjes samen.

Vorige maand in februari zijn we met het meuteke komen wandelen en vonden dit zalig onze hondjes hadden echter hun verkeerde parfum gebruikt want de reutjes hadden er wel belangstelling voor hoewel de twee oudste al gesterliseerd zijn.

Ze zijn ook heel braaf geweest vond ik want ze durven nogal vaak blaffen op andere honden en dat is tijdens de wandeling niet gebeurt hoewel na de wandeling vielen ze terug in hun gewoonte en blafte terug op andere honden. Staecy is er ooit mee begonnen omdat ze bang is van andere honden en gitta lokte de honden naar haar toe en staecy ontdekte dat als ze blafte de andere honden haar met rust lieten.Soms is dit wel vervelend want de twee andere blaffen nu mee maar eigenlijk roepen die de andere honden lol…

Hopelijk kunnen we deze maand terug mee; alleen is onze jersey wagenziek en voor de moment ook een beetje schijnzwanger.

Ik denk dan ook dat we haar gaan laten sterliseren.