Cavalier King Charles wandelclub

Adoptie Caramel

Verslag en fotoreportage : Marlène Veulemans

Voor foto’s zie onderaan

Inleiding door Chris

Op 25 juni 2006 kreeg ik een berichtje van De Cavaliers van de Vlaamse Tafel (wandelclub vooral actief in de beide Vlaanderens) dat zij een Blenheim reutje ter adoptie hadden. Eén van hun leden zou zich in afwachting van een goede thuis over Caramel ontfermen.

Nadat ik het berichtje aan onze leden had doorgestuurd, kreeg ik verscheidene reacties die aantoonden dat Caramel een goede kans maakte om binnen ons meuteke geplaatst te worden.

Wie eerst komt, eerst maalt zegt het spreekwoord. En eens een eigenaar besloten heeft zich van zijn viervoeter te ontdoen is het zaak daar zo vlug mogelijk op te reageren. En dat deden onze Limburgers uit Walshoutem! Het ging niet van een leien dakje. Het bazinnetje had het duidelijk moeilijk met de overdracht, ze zag haar hondje echt graag maar uiteraard gaan de kinderen voor. En het vermoeden bestaat dat het vooral het kind is dat de hond als concurrentie zag voor de liefde van mama. Het hondje plaste het hele huis vol, hij bijt niet, hij plast….

Verslag door Marlène

Op zaterdag 1 juli 2006 omstreeks 12.00 uur zaten ons mama , Angela , Rhanny en ik al op hele hete kolen , want Caramel zou samen met zijn 2 ontvoerders Jansen en Janssens aankomen te Walshoutem .
Vooraleer ze hem konden ontvoeren hebben ze nogal wat plannetjes moeten bedenken :
bij de eerste poging tot ontvoering mislukte het , hij was te veel beschermd ,
bij de 2° poging mislukte het nogmaals want ons madam wou geen losgeld ontvangen .
Nadat we de moed al hadden opgegeven , ging ’s avonds plots de telefoon , Caramel zijn bazinnetje zou hem ’s zaterdags zelf komen afleveren op zijn nieuwe thuisbasis om 13 uur .
Maar zoals ge al wel kunt raden verliep ook dat van geen leien dakje :
ons madam belt nog maar eens om te zeggen dat haar auto stuk is en dat Jansen en Janssens er dan maar zelf moeten achter gaan .
Dat was geen probleem en echt waar het spreekwoord :
3° keer , goede keer , klopt helemaal .
Toen ze aan kwamen , kwam Caramel al heel blij naar zijn toekomstige baasje gewandeld en ging onmiddellijk naast zijn voet zitten en die was natuurlijk apetrots .
Zijn mandje , speelgoed , lakentje , borstels en boekje van de dierenarts en aankoopbewijs met prijs stond al allemaal klaar in een plastieken zak .

De mevrouw vertelde ook nog enkele wetenswaardigheden aan onze CIA-agenten zoals :

-Caramel blaft op poezen , want hij heeft vroeger een klauw van een poes gehad als puppy
-Caramel is ook geen waakhond en blaft niet wanneer er vreemden
aanbellen of iemand vreemds de flat betreedt .
-Ook geeft hij zijn speel niet af .
-Caramel krabt op de deur als hij moet moet plassen .

Onze agenten noteerden dit alles netjes in hun hersenen en spoeden zich samen met Caramel op hun arm de deur uit , want wie weet zou die madam zich toch terug bedenken aangezien er tranen op haar wangen blonken toen ze hem afgaf .

Deze hele show werd bijgewoond door een klein meisje , dat niet 1 traan heeft gelaten en wat zelfs geen oud ’t shirt van zichzelf wilde meegeven , zodat Caramel toch nog een vertrouwd geurtje zou meenemen naar haar nieuwe thuisbasis .

Caramel mocht onmiddellijk plaats nemen op de achterbank in de auto en heeft van in Schilde tot in Walshoutem geslapen , zonder een piep te laten .

Toen de auto deur open ging kwam er een mooi en goed verzorgd blenheim Cavaliertje uitgestapt .
Aanvankelijk was hij een beetje angstig , totdat hij daar plots een knap vrouwtje in het zicht kreeg en alles was vergeten .
Ze besnuffelden elkaar en alle opwinding van de voorbije dag was vergeten .
Alleé , dan maar kennis maken met zijn nieuwe bazinnetje en zijn andere toekomstige vrienden , Blanca de golden retrevier , de tortelduif en natuurlijk 2 van de 6 poezen .
Hij was op niemand boos en blafte niet naar de poezen , dat was al een goed begin .
Hij begon al dadelijk z’n territorium af te bakenen , overal heeft hij wel eens tegen geplast .
Plots trok hij zijn riempje over z’n hoofd en liep richting straat , toen z’n baasje riep ging hij dadelijk liggen .

’s Anderendaags ’s morgens zijn we eens gaan polsen hoe zijn nacht verlopen was en dit was evenals de rest positief , hij heeft z’n baasje gewekt om te gaan plassen en is dan terug een paar uurtjes gaan slapen .

gedurende de dag heeft hij samen met Blanca , zijn bal en andere speeltje’s rondgedoold .
Oh ,ja zijn bazinnetje zegt dat hij eet zoals een wolf , maar we hebben haar er toch maar opgewezen dat cavjes nogal vlug de aanleg hebben om dik te worden .

Om af te sluiten kan ik jullie allen vertellen dat hij zich zeer goed thuis voelt bij al zijn nieuwe vriendjes en vriendinnetjes , zelfs met ons ma en de CIA -agent hun Jack Russeltje komt hij goed overeen , ook waken doet hij als de beste .

Tot spoedig weerzien op de volgende wandeling.
Nota van Chris

Caramel heeft het hem gelapt! Zodra hij zich thuis voelde heeft hij in een enthousiaste bui een eend geramd van zijn nieuwe eigenaar. Gebroken eendenpootje tot gevolg. Eendje gespalkt, geen potten gebroken. Maar hoe prettig is het niet als kleine Cav dat anderen voor jou op de loop gaan! Dus kwam het jachtinstinct bij Caramel boven! De volgende eend heeft het niet overleefd. Baasje behoorlijk boos, maar uiteindelijk werd er toch voor gezorgd dat Caramel in de toekomst niet meer bij de eenden kan. Tja, normaal is het jachtinstinct er uit gekweekt bij een Cavalier. Maar als je de kat bij de boter zet….