Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke BBQ Itegem 29-08-2010

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : José Verbeuken, Ann Therie, Kristien Ghys. (zie onderaan)

Meutekes jaarlijkse BBQ te Itegem
Isschotweg 134

Wekker om 6u30, terwijl Jef de inhoud van de ijskast verhuist naar de koffer van de auto nog vlug even mijn mails checken voor het geval iemand nog een last minute vraagje heeft.

Het onmisbare kopje thee en een stuk fruit, en weg zijn wij onder de plensende regen. Maar we rijden richting goed weer. Onderweg komen we Paul en José tegen, ook met een koffer vol lekkers voor straks. Het bestuur: Liliane, Paul en José en wijzelf, hebben de afgelopen week hard gewerkt om alles aan te sleuren en voor te bereiden voor ons jaarlijks teerfeest. Vandaag is het D-day.

Een licht gewijzigd programma t.o.v. verleden jaar moet ons wat meer tijd geven om alles netjes op tafel te krijgen. Aangekomen starten we al onmiddellijk met het aansteken van de BBQ en het voorbereiden van de eitjes. Op een stukje alufolie storten we een rauw eitje, enkele blokjes bevroren spinazie en enkele blokjes oude Hollandse kaas. Zakje toe en laat maar wat sudderen. De bevroren spinazie zorgt er voor dat het bakproces niet te snel gaat en het eitje niet aanbrandt. Perfectie op je bord. We maken het brood warm en terwijl iedereen geniet van een kopje koffie met ontbijt worden de spekfakkels op de BBQ gelegd. Confituur op de toog, botertjes op de tafels en het ontbijtje is volledig.

José en Paul verkopen ondertussen de drankbonnetjes, en de aanwezigheidslijst wordt van tafel naar tafel doorgegeven, en wat blijkt? Prince is er nog niet.

Jef wacht nog met de wandeling: verleden keer hebben zich nieuwe mensen gemeld die ook op de BBQ hebben ingeschreven. Eén keertje hadden we hen gezien, een politieagent, dat hadden we onthouden, en hij heette Fred, hun cavje heette Prince en zijn vrouw was Xandra. En die waren er niet dat bleek duidelijk uit de lijst, het was een grote man daar kon je dus ook niet overzien. Wat nu gedaan, was die de weg kwijt en had die het foute telefoonnummer van Jef op zak? Allee jongens, een police die vindt zijn weg toch! Desnoods belt die naar collega’s van Itegem om te vragen waar De Goelen is! Dus dat kon al niet…. Wie weet hadden die zich overslapen en zouden ze tegen de middag aankomen? En ze hadden ons nog nooit gebeld, dus we hadden hun gsm nummer wel thuis in de databank, maar niet op zak. Weet ge wat? We leggen die hun spek en hun eitje even opzij tot we hen zien…

Tijd voor de wandeling. Jef roept de groep bij elkaar, en hoort dan iemand Prince roepen! Dan zien we de vergissing: Fred is opgeroepen en moet werken, in zijn plaats is zijn zus meegekomen met Xandra en ze hebben de aanwezigheidslijst niet ingevuld omdat ze nieuw zijn en dus de gang van zaken nog niet goed kennen. Opluchting, niemand is overgeslagen! Verleden keer was Xandra er ook bij zonder haar echtgenoot. We hadden het verband niet gelegd, sorry Xandra Jef zocht een grote police en aan die beschrijving voldeed je niet.

De wandeling wordt gestart met een mooie open hemel, en het blijft droog. De cavjes kunnen hun energie en hun ballast kwijt, en de werkploeg heeft tijd om het buffet klaar te zetten en de Aperitief van het Meutekeshuis te maken. Vrijwilligers Beatrijs, Gerry, Carine, Benny en Rosita reppen zich samen met onze bestuursleden om alles klaar te hebben want de wandeling is maar een goed uurtje lang. We hebben enkele toeschouwers die om een of andere reden niet wandelen. En die zien de bedrijvigheid van ons team van dichtbij. Etienne krijgt medelijden en vraagt of hij wat kan helpen. Natuurlijk, sluit je aan op het bandwerk voor het maken van het aperitief. En hoe meer handen hoe vlugger de band gaat.

Als de Meute hijgend en lachend binnen komt kan ik aan mijn jaarlijkse toelichting beginnen. Alleen maar goed nieuws te melden, 3 oma’s en opa’s dit jaar, en een trouwer. Wat richtlijnen om het onze vrijwilligers wat gemakkelijker te maken, een dankwoordje en klaar is de toespraak. We snoepen van onze Meutekesaperitief terwijl de kip Orloff staat te sudderen.

En wat is er nieuw dit jaar? We hebben alleen leden uitgenodigd op onze BBQ en niet familieleden en vrienden. Die komen aan hun trekken in mei op Meutekes Open Deur Dag. Ik had aan den lijve ondervonden dat familie meebrengen als gevolg heeft, dat familie ook verlangt dat je je met hen bezig houdt. Ze kennen namelijk niemand anders in de groep.
Je spreekt ook niemand vreemd aan omdat je denkt: dat kan familie van iemand zijn en geen cavjeseigenaar.

Dat was nu wel even anders. De nieuwe gezichten zijn allemaal cavjeseigenaars en wandelen vroeg of laat wel eens mee op een van onze tochten. En tot onze vreugde zagen we dat mensen aan elkaars tafel aanschoven naargelang de dag vorderde. En dat is toch de bedoeling van een vereniging, elkaar leren kennen. Missie geslaagd dus.

Voor de eerste keer doen we de BBQ ook volledig in eigen beheer, dus krijgen we dit jaar een overzicht van wat jullie het liefste lusten en hoeveel jullie wel kunnen eten! En dat is waardevolle informatie voor volgend jaar. Dat houdt natuurlijk wel in dat het bestuur, dat zoals geweten het werkvolk van de groep is, overuren moet kloppen. Maar dat hebben we er graag voor over zolang we de dag zelf op vrijwilligers kunnen rekenen. En die hebben zich gemeld! Gerry en Carine, Benny en Rosita en Beatrijs maken het leven voor ons vandaag wat lichter.

Geen regen, dus tijd voor de cavjesrun 2010! Eric fluit zoals verleden jaar voor de start. We hebben het iets anders aangepakt, we hopen dat het overzichtelijker is als we de cavjes per kleurslag laten lopen. En er zijn er duidelijk bij die goed geoefend hebben! De winnaars van die 4 groepen komen dan tegen elkaar uit en dat schenkt ons de Winnaar 2010. Als lijnrechter hebben we Sven, en Felix verzorgt de fotofinish. Maar zelfs al regel je alles tot in de puntjes, toch kan er nog wat mislopen. Net als de foto moet genomen worden van de Rubyfinish geeft de batterij van Felix het op. Mamaaaaa! Merde! Geen fotofinish zoals het hoorde te zijn. Maar meerdere mensen hebben opgelet en er komen 4 tussentijdse winnaars uit de bus.
Blenheim Timo, Tricolor Fanny, Ruby Basil en Black en Tan Qnotje. Nu komt de finale tussen die 4, en na heel wat gejuich en aanmoediging eindigt Qnotje als eerste.

Zij ontvangt een gouden medaille met de tekst: In een Meuteke Lopen, cavjesrun 2010, EERSTE PLAATS.
Haar vrouwtje krijgt een mooi juweel geschonken door Victoria juwelen. En de andere drie semifinalisten krijgen een zak gevuld met gerief en speelgoed geschonken door Tom en Co.
Achteraf oppert lijnrechter Sven, dat het misschien nog beter zou zijn om volgend jaar rugnummers toe te kennen. Hij kent immers niet alle namen van alle cavjes en door het heen en weer geloop naar vrouwtjes en baasjes is het cavje ook moeilijk te koppelen aan zijn werkelijke eigenaar. Uitstekend idee Sven, dat gaat nog mooiere foto’s opleveren ook. En nooit nog twijfel aan een winnaar want volgend jaar gaat de batterij wel opgeladen zijn en een rugnummer is duidelijk zichtbaar op foto.
En zo leren we elk jaar weer bij!
Wie ons aan echte rugnummers kan helpen zoals die voor mensen worden gebruikt, is natuurlijk welkom. Vinden we die niet dan fabrikeren we zelf wel wat.

Tegen de avond vertrekken de baasjes van Kizzy en Casper wat vroeger want ze rijden nog dezelfde nacht door naar Florence op vakantie! Nadat we hen hebben uitgewuifd kan het dessertenbuffet opgediend worden. Bij wijze van compensatie en omdat ze op voorhand hadden gewaarschuwd, krijgen ze een fles cava mee als vervanging voor het dessert. Dat kunnen ze dan lekker romantisch soldaat maken op hun eerste overnachting.

En het dessert mocht er zijn, de bavarois, de chocomousse, de ijskreem, fruitsla en slagroom. We vullen de laatste gaatjes en tegen dat het laatste Meutekeslid naar huis rijdt krijgen we een wolkbreuk. Het klettert hard op het platen dak van de kantine terwijl we samen met de vrijwilligers de boel opruimen. Als de bui over is kunnen we allemaal naar huis. Carine en Rosita zetten de stoelen nog omgekeerd op de tafels en keren de boel nog eens op om het meeste cavjeshaar kwijt te zijn.

The day after kom ik nog gerief opladen dat niet meer in de koffer kon, de aankoop van een afsluitnet voor onze cavjesspeeltuin heeft goed dienst gedaan. Bink ging er natuurlijk als eerste onderdoor, maar baasje was zijn ondernemende cav een stapje voorgebleven en had gelukkig tentharingen bij om de boel te verzekeren. We breken die dingen nu weer op en ze doen volgend jaar weer dienst.
Jef en Paul halen met de aanhangwagen de BBQ op en Jef heeft de rest van de dag om de BBQ terug presentabel te schrobben en met een afdekzeil op te bergen tot volgend jaar.

Nog een woordje van dank aan onze vrijwilligers. Zonder jullie had het niet gelukt. ’s Avonds waren we stikkapot, niet alleen van het weg en weer geloop, ook van de stress die zo een organisatie toch met zich meebrengt.

Deden mee: Bink en Wiske, Caramel en Basil, Chakin, Charly2 en Jelle en Roebie en Timo, Dino, Fanny, Indy en Bruce, Kizzy en Casper, Laika en Frodo, Max, Prince, Qwick, Qarrotje, Qwebble, Qnotje, Rikki en Rasco, Rusty en Shira en Bo en Molly, Snuffel, Spiky en Fifty, Waldo en Callisto en Risca, Wolfke en Snoepy, Woody.