Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Villers La Ville B groep 08-08-2010

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Armand Van Woensel, Kristel Pedus, Kristien Ghys, Erik Wenseleers. (zie onderaan)

Villers La Ville, Woody de Woudloperswandeling
Een eigen organisatie in elkaar gestoken door Kristien, Philippe, Felix en Woody.
Start in het dorpje Tangissart

Het wordt hoe langer hoe meer reikhalzend uitkijken naar de eigen georganiseerde wandelingen van onze leden. Ze zijn immers volledig afgestemd op de noden van onze rakkertjes. En vermits onze leden hun eigen streek kennen als hun broekzak, zien we steeds de créme de la créme!

En vandaag is het weer zover. Villers La Ville, verleden jaar een eerste keer en toen al voor herhaling vatbaar. Toen was er ook het bezoek aan de ruiïnes. Dit keer was er een pijnlijke bezorgdheid. Een dikke week voor de wandeling breekt er een Tornado uit in de streek. Vele bomen werden geveld (ook die aan het kapelletje op de foto) . Het parkoers dat door Kristien, Philippe en Woody werd uitgedokterd kan niet meer dienen. Bomen liggen over de wegen, overal takken en modderstromen.
Ze moeten er opnieuw op uit trekken om een wandeling uit te stippelen. Maar niets is Kristien te veel. Sportief als ze is (ze heeft al 9 keren de dodenmars gedaan! Maar niet voortvertellen he) verkent ze de omgeving bij elk beetje vrije tijd dat haar nog rest. En ze komt zowaar aandraven met een nieuw en erg gevarieerd traject.

We vertrekken met redelijk goed weer. Warm en betrokken maar nog droog. Eens op de parking zien we al enkele cavjes bij elkaar staan. En er zijn weer nieuwkomers bij. We begeven ons naar het kleine cafeetje van de mannen zonder schrik. Les sans peur! Ik vertel de waardin dat we met een groep zijn en ze verwijst ons naar de tweede helft van het gelagzaaltje waar een sjotbakske en twee flipperkasten staan. Een tafeltje met 6 stoelen zal wel voldoen dacht ze. Neen dame, dat is te weinig, we gaan je hele café in beslag nemen hoor. Oeps! Dadelijk start ze haar afwasje om toch goed voorbereid te zijn op de Vlaamse Invasie!

En een invasie is het wel degelijk in het kleine dorpje Tangissart. Het is spijtig dat niemand van onze fotografen op het idee is gekomen om dit kleine pittoreske cafeetje op de lens te nemen. In stedelijk gebied kan je dit niet meer vinden. Na enkele kopjes koffie kan ze niet meer schenken, want….ze heeft geen tassen genoeg. Dus eerst leegdrinken voor een collega een kop koffie kan krijgen. We vinden het allemaal wel schattig.
En na al die ijver van de waardin (constant schenken en tegelijkertijd afwassen en ontvangen) kunnen we vertrekken. We worden uitgebreid bedankt voor onze Bourgondische kwaliteiten al zo vroeg op de morgen.

Bijna onmiddellijk loodsen Kristien en Philippe ons de bossen in. Alles lekker wild, niets gekunsteld of aangelegd, behalve dan de smalle paadjes die voorzekers per ongeluk zijn ontstaan, zomaar zonder plan. Tenminste, die indruk krijgen we. En dan begint het te regenen, geen nood, we zijn er op voorzien. Iedereen het Kaweetje aangetrokken, en de hondjes mogen een douche krijgen. Het is 25 graden en het water is niet koud, alleen maar nat. We schuilen voor de zwaarste bui even onder een bruggetje. En het is daar dat de liefde begon…

Roman :
Waren het haar natte lokken en het onschuldig ogende snoetje,of zijn het de strikjes in heur haar? ik weet het niet. Maar Prince liet zich volledig gaan. Hij viel languit voor ons Wiske! En zij, die gewoonlijk een bitse snauw geeft aan elke reu die te veel van haar parfum wilt opsnuiven, zij liet het zich welgevallen en draaide charmant met haar achtersteven om Prince nog meer aan te moedigen. Dat zijn we niet gewend, waar is onze zedige maagd die steevast op haar kontje gaat zitten als een reu dichtbij komt?…Nieuwkomer Zusje presteert het in de namiddag om ijskoning Casper te verleiden tot grote verbazing van zijn eigenaars. Casper is één van onze knorpotten, maar Zusje mag echt alles met hem doen. En Bink? De Cassanova ? die heeft na vele brave wandelingen van absolute onthouding, zijn oog laten vallen op Fanny. Vermits Fanny net loops is geweest, en iets te vroeg meewandelt, is er geen houden aan. Zij wilt bij hem, en hij wilt bij haar…Romeo en Juliette zijn er niks tegen. Fannys baasjes beseffen nu erg goed waarom loopse teefjes niet mee mogen op wandeling, maar ze dachten oprecht dat het voor Fanny voorbij was, mis, ze had alleen haar ware nog niet tegen gekomen!
Alle truckjes worden uit de doos gehaald. Doen of we gehandicapt zijn en blijven liggen voor dood langs de weg, dan blijft baasje bezorgd staan tot Fanny dichter is, en dan zet Bink het op een spurtje. Wegduiken in de bosjes, kop omlaag zodat het baasje het niet ziet (de fotograaf zag het wel), en wachten tot Fanny eindelijk voorbij komt, verstoppen in een vossenhol onder een boom, daar kan het baasje me toch niet uitkrijgen tenzij hij op zijn knieën gaat. Geen enkele inspanning is hem te veel. En Fanny zet het regelmatig op een drafje richting Bink die verplicht vooraan moet lopen als Fanny achteraan is. Erik is zelfs genoodzaakt zijn hondje eventjes te dragen omdat ze de spurtjes niet wilt opgeven!

Ondertussen lopen de baasjes verder in de modder. Twee uitschuivers werden er gemaakt, gelukkig zonder erg. Maar het voornemen om volgende keer dieper geribbelde schoenen te dragen is niet onverstandig. Vuil worden we wel, maar ach, als je hondjes hebt ga je niet stappen in een Dior.
De omgeving is ronduit prachtig, zelfs in de regen is het mooi. De beekjes kabbelen al wat flukser dan ze gewend zijn, en het groen is nog wat groener als het glimt van het water. En na 4 kilometer licht klim en daalwerk komen we aan in het Chalet de la Fôret. Tegen dan breekt het zonnetje door om niet meer weg te gaan. We doen ons te goed aan de plaatselijke lekkernijen en kunnen ons opfrissen en jasjes laten drogen alvorens we de overige 8 km aanvangen.

Weerom duiken we de bossen in, om even later in bewondering te staan voor uitgestrekte glooiende velden met diverse gewassen. We wandelen recht door een korenveld (mag dat wel?) in Wallonië is men een stuk toleranter als het over reglementering gaat. Het kan maar in ons voordeel zijn. Onze cavjes lopen heel het godganse parkoers los en crossen dat het een lieve lust is.
We komen aan een erg mooi en eenzaam kapelletje met neergebliksemde boom en besluiten nog maar eens een groepsfoto te nemen omdat nu het zonnetje zo mooi schijnt en de achtergrond een schilderijtje lijkt.

Het vrouwtje van Zusje had haar hondje nog nooit los gelaten op een wandeling, maar door Zusjes affectie voor Casper hoeft ze zich geen zorgen te maken. Zusje ziet haar vrouwtje en broertje Basil niet meer staan, maar Casper zorgt er wel voor dat ze in de groep blijft. Ze is nog wat jong, en onze galante heren dragen haar een poosje onderweg om haar pootjes te sparen.

De wandeling loopt ten einde, en eens terug in het dorpje Tangissart is er een Balle Pelotte aan de gang. Iets wat erg serieus wordt genomen. Het plaatselijke clubje speelt een thuismatch en ze hebben een piepklein drankstalletje gebouwd (type kerststalletje). We nemen ons voor om hier ons pintje te drinken op de goede afloop, en tegelijkertijd een goed werk te doen om die sportievelingen hun kassa te helpen vullen. Lachende gezichten vertellen ons na afloop dat hun kassa nog nooit zo vol heeft gezeten dan nu! Tja in het cafeetje schrokken ze ook, we waren nochtans niet op volledig volume! Amper 18 mensen en 15 hondjes, het is immers nog vakantie, dat had het dubbele kunnen zijn…

Het was een prachtige dag, en we danken dan ook uitgebreid Kristien, Philippe en Woody voor hun engagement. Ze wonen in een prachtige streek! De wandeling was perfect in elkaar gestoken en dit op zo korte tijd. Het weer wou in de voormiddag niet echt mee, maar ach, als je in België moet thuisblijven als het regent, dan schiet je wortel in je zetel!
We hopen stiekem dat onze Waalse vrienden volgend jaar weer de moeite doen om ons te verwelkomen in hun mooie streek.

Tot op de BBQ !
Deden mee : Basil en Zusje, Bink en Wiske, Bruno, Chakin, Dino, Fanny, Kincha, Kizzy en Casper, Laika, Prince, Woody, Zino