Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Melsbroek B groep 11-04-2010

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : AnnTherie, Kristel Pedus, Kris Ghys.

MELSBROEK 15e Wing van de luchtmacht, 18de Internationale Voorjaarstocht

Het is vandaag Parijs Roubaix, de slag der titanen in Wielerkringen. Gaat het record van Roger De Vlaeminck gebroken worden door Tom Boonen, of gaat de Zwitser Fabian Cancellara met de eer lopen. We zullen het strak weten, feit is dat we met 12 km zeker rond 15u terug zullen zijn om de aankomst niet te missen die rond 17u gepland is.

We staan in ieder geval op met een prachtig blauwe hemel en een stralende zon. Maar eens buiten, maak ik snel rechtsomkeer om een extra shirtje onderaan te doen en een sjaaltje mee te graaien want het is frisser dan je vanachter het raam zou zeggen.

Er is niet veel volk in Melsbroek, duidelijk minder dan de vorige jaren, en parkeren is een luxe. zoals steeds worden we netjes geleid naar een beschikbare plaats. Op de parking zien onze Bink en Wiske hun vriendjes al, en we gaan samen richting Mess. Mooie luxe zaal waar we ons kopje koffie drinken tot iedereen er is. Enkele dapperen onder ons hebben deze morgen ook gedacht dat de zomer al in aantocht was. Blote enkels en blote knieën bezorgen toch nog kippenvel! Maar na die donkere winter kan je niemand kwalijk nemen dat ze de zomer willen forceren! Ik ben toch blij met mijn extra shirtje en sjaal.

Deze keer vergeet ik om op voorhand naar de voorzitter te gaan en te vragen achter het parkoers. We gaan dus op stap om stipt 11u en wandelen eerst langs een baan, daarna in woonwijken, de eerste rustplaats is amper na een half uurtje stappen. Dat is voor ons te dicht, daarbij het is er klein en geen stoel vrij. Dus stappen we verder, weer door woonwijken, dan weer eens in een veld, maar steeds op asfalt, en we kunnen de rakkers niet vrijlaten.

Wat een verschil met vorige keren. De eerste keer dat we hier kwamen 3 jaar geleden, konden we bijna gans de tijd in de natuur lopen. Ik begin er spijt van te krijgen dat ik niet eerst naar de voorzitter ben gegaan om mij van het parkoers te vergewissen! Maar de sfeer zit weeral optimaal. De zon schijnt en we verwelkomen onze adoptant Freggel met zijn nieuwe gezin. Speelkameraad Max en baasje Mark met zoontje Thibault zijn apetrots op hun nieuwe vriendje. Iedereen verkoopt complimentjes van hoe mooi de hond wel is. Freggel is ook bijzonder groot, dezelfde schofthoogte als Bink, en zijn rug is zelfs iets langer! Toch kan hij op sympathie van Bink rekenen, hij is deze keer niet jaloers op Freggel zijn postuur. Na wat gegrom om duidelijk te maken dat Bink de oudste is wordt er vrede gesloten. Eerst moeten ze nog alle drie goed in het rond sproeien om de afspraken te zegenen, Max krijgt wijwater op zijn kop en wij kunnen net op tijd wegspringen van het sproeisalvo of onze broeken hadden prijs gehad.

Een deel van onze groep besluit om na enkele kilometers af te slagen naar het kortere circuit. Qarrotje en Callisto kunnen nu eenmaal niet zo goed mee op langere afstanden, en gelukkig is er ook een korter parkoers waar zij de pootjes alsnog kunnen strekken.

Na enige tijd stappen komen we aan op de tweede rustpost. Geen zitplaats en duidelijk onderbemand. Wat zou dat geweest zijn als het had geregend? Nu konden de mensen nog buiten zitten in het zonnetje en op het muurtje van het kerkhof aan de overkant van de straat. De soep is koud en niet smakelijk. Ze is geïmproviseerd, want de eerste lading soep is al op. Het duurt enorm lang voor je je drankje hebt, en na onze lunch stappen we verder.

Na de zoveelste wijk en asfaltweg komt er eindelijk een bosweg in zicht waar we de meute hun vrijheid kunnen geven. Maar het is te weinig. Bij aankomst rond 14:30 ga ik de voorzitter vragen hoe dat nu komt. en wat blijkt, hij heeft deze morgen vroeg nog vlug het parkoers moeten verleggen omdat er op 1 nacht tijd een bord werd geplaatst bij een natuurgebied dat het Privé eigendom was geworden. Had hij verleden jaar niet hetzelfde probleem? ja hoor, maar dat was toen nog een andere lap grond. Van het leger verwachten we toch dat er goede afspraken gemaakt worden zodat zulke verrassingen kunnen vermeden worden. We spreken af dat we volgend jaar enkel nog inschrijven als we op voorhand een plan in de brievenbus krijgen, en als het leger zich ook aan dat plan houdt. Dan kunnen we duidelijk zien of we het de moeite vinden om mee te doen of niet.

Diegenen die de verkorte afstand hadden gekozen waren uiteindelijk nog beter af dan wij, zij hebben hun hondjes meer dan de helft van de tijd kunnen loslaten.

Ondertussen staat de TV aan in het lokaal om Parijs-Roubaix te volgen. Enkelen die verder af wonen haasten zich naar huis om de aankomst in de luie stoel te zien. Anderen blijven nog wat zitten, maar om 16u vertrekken we toch. Dan kunnen ook wij de aankomst thuis nog zien. En Cancellara heeft gewonnen. Roger de Vlaeminck kan op zijn beide oren slapen. Zijn record heeft staande gehouden, Boonen eindigt 5e.

Deden mee :

Callisto, Bink en Wiske, Fanny, Indy en Bruce, Kizzy en Casper, Laika, Qwick en Qarrotje en Qwebble en Qnotje, Snuffel, Casper, Wolfke en Snoepy, Woody, Zino