Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Stokrooie B groep 14-02-2010

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Kristien Ghys, Ann Therie.

Stokrooie
Pikanswinningtocht
Organisator: WSV Dragonders Hasselt (V.L 027)

Frank was zichtbaar bang op zaterdagavond. Enkele dagen voordien had de weersvoorspelling het land 20 miljoen Euro gekost. Dat ging hem geen tweede keer overkomen. Maar onze Valentijn was gepland in Limburg. Het enige dat we toch onder invloed van het weerbericht hebben aangepast, was het etentje. Dat hebben we maar in eigen dorp laten doorgaan, kwestie van tegen de avond de sneeuw voor te zijn.

Onder de botinnekens op onze wandelinfo hadden we info gezet over de plaatselijke toestand. Met dank aan onze leden die foto’s van hun tuin stuurden al of niet met sneeuw, en met dank aan de forumgebruikers die zo vriendelijk waren om hun plaatselijk weerbericht aan ons door te sturen. Want plaatselijk was het zeker ! Op de eene plek een pak sneeuw, op de andere wat stofsneeuw.
En we vertrokken in Brasschaat met een grijze hemel, 10cm sneeuw in eigen straat, maar vol goede moed richting Limburg.
We zijn het ronduit beu om binnen te zitten voor ijzel, smog en sneeuw, en dan weer opnieuw ijzel enz…en komt er niemand opdagen? Dan zijn we maar alleen, dus pak ik tegen alle gewoonte in, ook het fototoestel mee. De jenever voor onze nieuwjaarsdrink niet vergeten want ge kunt nooit weten…

Onderweg in de auto begint het lichtjes te sneeuwen, eerder poeder dan vlokjes en eens dichter bij ons doel zijn dat al kleine mini-vlokjes geworden. Limburg ligt onder een wit lakentje en het is heel romantisch en mooi op deze Valentijn om door het landschap te rijden. Onderweg krijg ik slechts 1 smsje van een dappere die er door komt : Chico met Mieke en Marcel zullen er zijn. Aha, dan hebben onze rakkers toch 1 speelkameraadje om samen door de sneeuw te rennen, happend naar de vlokken. Meer stellen we er ons niet van voor.

De banen zijn mooi open, en verkeer is er amper. Iedereen heeft braaf naar Frank geluisterd, behalve wij, maar ja, ik heb dan ook langs moeders kant een flinke dosis Limburgse koppigheid geërfd. En bij aankomst kunnen we Mieke en Chico al Nieuwjaar wensen. Marcel is net vertrokken voor de 23km.
Het is nog maar net 10u gepasseerd, en langzaam maar zeker druppelen onze leden weerom binnen. Tegen 11u tellen we 13 cavjes en 19 mensen, waarvan 2 nieuwkomers. Wie had dat gedacht. Heel wat Limburgers en Brabanders zijn aanwezig.

Door het bestuur van de Dragonders worden we heel vriendelijk en persoonlijk onthaald. We nodigen hen uit om samen met ons een borrel te drinken op het nieuwe wandeljaar. We hebben zoete jeneverkes en advocaat voor de dames, en een straffe oude Bols voor de heren. Meer als één borrel wordt geschonken, kwestie van straks tegen de koude te kunnen.

En we besluiten samen 8km te stappen omdat het nog steeds kleine vlokjes sneeuwt. Wie weet als dat er grote worden….! En we gaan op pad, de hondjes en de mensen goed ingeduffeld, de pootjes ingesmeerd met uierzalf tegen de koude en het zout op de baan.
Maar alles valt heel goed mee, geen zuchtje wind, een vredevol landschap en de koude bijt niet.
De Dragonders hebben zich uitgesloofd om de bewegwijzering aan te brengen, want de ondergrond is immers keihard bevroren. We zijn praktisch alleen op het parkoers en onze rakkers kunnen we meteen loslaten op het jaagpad. Geen wielerterroristen deze keer, die watjes zijn thuis gebleven, een geluk voor ons en onze dappere viervoetertjes.
En de sneeuw begint zich in grote klonters aan de lange haren van de pootjes te verzamelen. Hoe langer het haar, hoe groter de sneeuwbal. Met geen macht te vermorzelen, tot het baasje van Charly en Jelle op het idee komt om zijn sleutels te gebruiken als kliever voor de sneeuwbal. In een mum van tijd zijn al onze cavjes verlost van hun ballast, en huppelen ze weer vrolijk door het maagdelijke landschap.

En er wordt weer gedold en kennis gemaakt met de nieuwkomers. Eentje komt uit Mortsel en had in een fotowinkel reclame over ons gehoord. De ander was daar per toeval. Ik dacht dat ze één van de forumgebruikers was die er in geslaagd was manlief te overtuigen om op Valentijn in de sneeuw te stappen (Misschien volgende keer he Tejo en Bilt24)
Maar het was gewoon een toevallige wandelaar die blij was dat ze bij ons kon aansluiten. Haar echtgenoot zou dan de langere afstand kunnen stappen zonder zich schuldig te voelen want hij kon zijn dame met Valentijn aan ons toevertrouwen.

Twee uren lang hebben we gewandeld, want op de 8km was er geen pauze voorzien. Ons normale tempo zeg maar. Ben ik blij dat ik fotografen zie in ons Meuteke, want als er al iets is waar ik een hekel aan heb, dan is het strijken en fotograferen !
Tegen 13u zijn we terug. En de lekkere zelfgemaakte tomatensoep met balletjes staat op ons te wachten. En natuurlijk, we zijn in Limburg, vallen we aan als we hun vlaaien zien. De lijn moet maar wachten tot maandag, we hebben tenslotte gestapt. En zo troosten we ons weer voor de zoveelste keer.
De advocaat en de jenevertjes zijn deze keer geen starters maar afsluiters. Een beetje hebben we nog over, volgende keer brengen we ons overschotjes nog eens mee voor diegenen die er nu niet durfden doorkomen.

Tegen 14:30 rijden we naar huis, nog steeds door de kleine mini-vlokjes die ondertussen het lakentje in Limburg hebben vervangen door een dekentje. Onze rakkers zijn moe, drogen wat op en krijgen dan hun Valentijnskorreltjes gemengd met een Cesareke. Smullen maar en snel terug in de zetel terwijl het baasje en het vrouwtje naar hun etentje rijden.

Tot volgende keer op de Kesselse Heide…
Deden mee in de B-groep :

Bink en Wiske, Boy1, Charly2 en Jelle, Chica, Indy en Bruce, Lili, Spiky en Fifty, Woody, en eentje wiens naam nog moet komen per mail !