Cavalier King Charles wandelclub

Diagnose Kizzy

Het verhaal van de zoektocht waarom ons hondje mankte

We hadden reeds enige tijd gezondheidsproblemen met Kizzy, onze king charles cavalier van 6 jaar oud. Ondertussen weten we wat het probleem is, maar de weg die we hebben moeten nemen om dit te weten te komen was een serieus hindernissen parcours. Daarom dat we dit dan ook graag willen posten op de Meutekes site oa om onze ervaring met jullie te delen en om anderen hopelijk niet zo’n parcours te moeten laten afleggen.
We noemen geen namen van dierenartsen gezien het een zeldzaam probleem is bij cavaliers en moeilijk te diagnosticeren was. We hebben dan ook alle respect voor de dierenartsen die ons hebben proberen te helpen.

Waarmee het allemaal het begon:
Sinds begin dit jaar merkten we dat Kizzy af en toe mankte, niet altijd maar het viel wel op. Eerder dit jaar werd er bij haar een liesbreuk vastgesteld. Onze huisda heeft dit operatief hersteld, maar toch zagen we dat er ook nog een ander probleem was. Ze was op korte termijn ook hardhorig tot bijna doof geworden. Omdat zij met momenten echt wel moeilijk “te poot” was, besloten we op 25-05 naar onze huisda te gaan. Hij nam toen een röntgenscan , resultaten niet echt duidelijk (vermoedelijk een letsel aan één van de wervels) en schreef toen prednisol voor (cortisonen ontstekingsremmer). Hij raadde wel aan om meteen een specialist te raadplegen. Vervolgens hebben we contact opgenomen met da A. uit Antwerpen, gespecialiseerd in orthopedie, omdat de prednisol niet echt hielp. Aan de hand van de scan stelde deze spondylose vast, een chronische aandoening van de wervels, weinig aan te doen, Onsior (ontstekingsremmer/pijnstiller) voorgeschreven. Dit moest gedurende 6 weken worden genomen, indien geen beterschap terug opnieuw contact opnemen.
Aangezien we het niet echt eens waren met deze ‘snelle en kortzichtige’ diagnose, hebben we via via het adres gekregen van een neuro/orthopedie da B. die ook wel ervaring had in aandoeningen van Cavaliers. Dus onmiddellijk contact opgenomen en op 16-06 een afspraak met hem gemaakt. Kizzy onderzocht en spondylose vond hij zéér onwaarschijnlijk zeker de scans gezien (kizzy had spondylose maar in minieme mate) en dit kon zeker niet het manken verklaren. Hij vermoedde eerder syringo (vroeg stadium) of GME of een Hernia. Hij stelde voor om onmiddellijk afspraak te maken voor een MRI van het voorste gedeelte van haar lichaam. Gebeld met Dierenkliniek Den Heuvel in Best Nederland (gespecialiseerd in Syringomyelia) en we konden er de week erop al terecht. MRI laten nemen en bleek dat de chiari malformatie aanwezig was(maar opgelet, want dat hebben meer dan 90 procent van de cavaliers!). De syrinx vorming was echter slechts in minieme mate aanwezig (lees syringo). Da C. was er toch vrij overtuigd van dat het manken kwam door deze lichte vorm van syringo. De druk op de hersenen kan er namelijk voor zorgen dat er nek, rug en poot pijnen kunnen ontstaan. Da C. informeerde ons over eventuele medicatie om haar pijnen te verminderen. Hij zei ons dat de kans er was dat het zou kunnen verergeren maar dat we ze toch nog jaren bij ons zouden hebben, weliswaar mits dagelijkse inname van medicijnen.

Met deze scan terug contact opgenomen met da B., gezien hij ons had doorgestuurd voor een MRI. Hij was het eens met de syringo gradatie A en zelfs dan nog in minieme mate. (Ter info, je hebt graad A tot en met F, waarbij A klein is en F groot). Maar hij was het niet eens met het feit dat het manken van deze zwakke vorm van syringo komt. Hij bleef bij ook de mogelijkheden van een eventuele hernia of GME of zelfs tumor…. Alles was in feite nog mogelijk. Even ter verduidelijking dat de MRI zelden van het hele lichaam wordt genomen. Men is enkel voortgegaan op haar hersenen. Deze kostprijs was normaal 500€. Gezien er toch syringo is vastgesteld kregen we het “syringotarief” van 250€. Een MRI van een heel lichaam kan oplopen tot 2000€.
Volgende stap volgens da B.? Contrast onderzoek + hersenvloeistof punctie. Hier waren wij absoluut niet happig op, aangezien er steeds een risico is bij syringo patiënten (druk verhoging in de wervels met alle gevolgen vandien) Dus wat nu??? Nog steeds geen diagnose maar wel een hondje dat steeds verder aan het afzien was. Da B. zit op een Amerikaans forum van Cavalier onderzoek, hij ging het onderzoek doormailen en hopelijk maandag zouden we een antwoord krijgen van de universiteit van Tenessee. Afwachten maar….

Maandag 27-06
Ondertussen een maand later: antwoord gekregen van het hoofd van de universiteit van Tenessee: syringo is zeker niet uit te sluiten als oorzaak van het manken, maar om absoluut zeker te zijn zouden we een MRI moeten laten nemen van de achterkant om daar enige oorzaken uit te sluiten. Ondertussen wou men haar opnieuw aan de cortisonen zetten gezien dit ook wordt gegeven aan syringo patiënten. Remember, deze had ze al genomen op aanraden van onze huisda en zonder verbetering van het manken. Dit zette ons aan het denken dat we verder moesten zoeken.

Omdat we bij deze ‘twijfel diagnoses’ absoluut geen goed gevoel hadden en zeker niet wilden overgaan tot puncties en contrast onderzoeken, hebben we een mail gestuurd met heel de historiek van Kizzy en alle onderzoeken in bijlage naar de dierenuniversiteit van Merelbeke. Dinsdag gebeld met Merelbeke, en kregen uiteindelijk professor D. aan de lijn , hij had de mail reeds gelezen en wou zeker Kizzy eens zien. Dus woensdag naar de universiteit met Kizzy om 10.00u. Eerst gesproken met de neuroloog da E., enkele testen gedaan, zij ging dit met professor D. bespreken. Uiteindelijk prof D. er zelf bijgekomen, ook Kizzy eens bekeken en vervolgens bespreking. Men stelde voor om Kizzy te laten onderzoeken door de cardioloog da F. en internist da G. (inwendige organen) om toch eventuele andere oorzaken uit te sluiten. Alles onderzocht, kizzy’s hart tip top in orde (zelfs GEEN hartruis!). Vervolgens da H. voor de nieren/longen/…. Buiten enkele opgezette lymfeklieren is er niets aan de hand met Kizzy. Dus opnieuw bespreking, mri’s nog eens bekeken, volgend onderzoek was punctie van de gewrichten om evt polyartritis/ bacteriële infectie uit te sluiten (bvb afkomstig van tekenbeet), dit onder verdoving. Kizzy moest om 14u terug binnen en onderzoek werd vervolgd onder verdoving + volledig bloedonderzoek. Uitslag : nihil, bloed volledig in orde, geen infectie/ontsteking op te merken in de gewrichten. Da E. (neuroloog) ging terug contact opnemen met professor D. om alles nog eens te bespreken. Resultaat : niets…

Donderdag 7 juli 2011
Toch wou professor D. nog één professor contacteren. Aangezien een neurologische aandoening werd uitgesloten stelde hij voor om afspraak te maken met professor I. , hoofd van de dienst orthopedie. Afspraak vastgelegd met professor I. op donderdag 07-07.
Die donderdag opnieuw naar Merelbeke waar professor I. eerst voorstelde om nog is röntgenfoto’s te laten nemen van voorhand, heupen + wervels aangezien de eerste scans van onze huisda niet echt duidelijk waren. Scans genomen, spondylose te zien (in zéér minieme mate, zeker niet het manken te verklaren), enkele tests gedaan en ja, nog steeds geen duidelijkheid. Zij stelde voor eerst medicatie te proberen en af te wachten (cortisonen, nsaid’s), daarna eventuele verdere (dure) tests. Aangezien Kizzy al beide had genomen (prednisol + onsior) lieten we duidelijk merken dat we dit geen oplossing vonden. Professor I.wou toch nog één kleine finale test doen: voorpoot ingedrukt houden gedurende 1 minuut, dan Kizzy loslaten en haar doen lopen. Resultaat al na 5cm Kizzy tegen de vlakte en hevig mankend strompelde ze verder. Hieruit bleek duidelijk dat ze een aandoening had aan één of beide ellebogen volgens professor I. Zij raadde aan om een CT-scan van de ellebogen te nemen wat uitsluitsel zou geven wat betref het elleboogprobleem. Kizzy opnieuw onder verdoving + intubatie, en afwachten maar. 2 uren later kwam professor I. met de duimen omhoog naar ons toegelopen: ze hadden het gevonden!

Diagnose: LPA, elleboogdysplasie. Kleine stukjes los bot in haar beide elleboogjes welke goed te zien waren op de CT scan.
Dit was steeds over het hoofd gezien aangezien het een aandoening is dat merendeels voorkomt bij grotere zwaardere rassen, en maar zelden bij kleine rassen.
Voorstel: operatie: slaagpercentage bij jonge honden is goed, bij ‘oudere’ honden 50-50, maar zou toch zeker haar pijn moeten verlichten.
Uiteraard stemden we hiermee in. We wilden namelijk niets liever dan dat ons Kizzy terug opnieuw zo goed als pijnloos verder kan.

Op vrijdag 5 augustus
werd zij door professor I. geopereerd. Het betrof microchirurgie gezien de kleine stukjes, maar de operatie is geslaagd en alle stukjes zijn weggenomen adhv een kijkoperatie. Kizzy moet het nog 6 weken heel rustig aan doen: geen trappen, zo min mogelijk springen, rustige en kleine wandelingen, …

Ondertussen zijn we 3 weken na de operatie. We merken al een groot verschil. Kizzy is enthousiaster en we moeten haar goed in het oog houden. Ze lijkt terug meer zin te hebben in haar dagelijkse doen en laten. Ze kan ondertussen ook al 20 minuutjes aan één stuk wandelen, wat voorheen echt niet ging zonder haar te dragen of haar in de buggy te zetten. Deze laatste hadden we enkele maanden geleden gekocht opdat ze toch overal mee naartoe zou kunnen gaan.
Binnen 3 weken moeten we op finale controle in Merelbeke. Dan zouden we iets of wat definitief resultaat moeten hebben van de operatie. Hetgeen helaas wel zou kunnen voorvallen is dat er artrose wordt gevormd omheen het geopereerde deel, wat natuurlijk ook pijnlijk kan worden. Maar daar gaan we nog niet aan denken…
Een 10-tal (*) dierenartsen en vele zogenaamde diagnoses later zijn wij super tevreden dat ons Kizzy al opmerkelijk gelukkiger en enthousiaster is dan een maand geleden. Zelf zijn we ook blij dat we toch onze intuïtie gevolgd hebben en volhard verder gegaan zijn om tot een ware diagnose te komen.

(*) We hebben ze in het groen gezet, het waren 11 opinies voor er een juiste diagnose kwam. Dus geef de moed niet op als je ziet dat er wat mis is met je hondje. Kizzy is het levende bewijs dat volhouden loont.
Wie nog vragen aan de eigenaars van Kizzy wenst te stellen kan het email adres opvragen via de webmaster Chris.lamers@telenet.be