Cavalier King Charles wandelclub

Casper († 30-12-2009)

Casper2 Naam  Casper
Geb. datum 01-03-2008 ( 30-12-2009)
Geslacht + kleur reu Tricolor
gecastr/gestrl? ja
baasje Fabienne Beguin
vrouwtje Anita Proos
huisgenoten hond Beau
stad Brecht

We zijn vandaag 30 december 2009, en ik had graag op een andere wijze het dagboek van Casper (voor dagboek klik hier) beëindigd. Na een bijtincident op zondag 28 december is er na overleg met de dierenarts besloten om Casper te laten inslapen. Pas nu kan ik er iets over schrijven.

Terwijl ik het hier typ, rollen de tranen uit mijn ogen. Zoals ik schreef in mijn laatste dagboekbijdrage van 1 september 2008 is er een groot verschil tussen handelen uit gevoel en handelen uit verstand.
Het verstand heeft uiteindelijk gewonnen en het doet verdomd pijn.

De laatste maanden ging er geen week voorbij of Casper had minstens éénmaal uitgehaald naar één van ons, zijn laatste week zijn er 3 bijtincidenten geweest. Zondag 20 september hebben we nog een mooie wandeling gemaakt en Casper heeft heerlijk rondgecrosst … toen we terugkwamen van de wandeling wilden we hem sneeuwvrij maken. Normaal gezien doen we dan zijn muilband aan, maar deze keer dacht ik dat het zonder muilband zou lukken. Casper was sneller dan ik en viel plots aan met een hechting tot gevolg. Je vertrouwt op de huisarts en als die een hondenbeet hecht… dan denk je daar niet bij na. Op maandag had ik koorts en op dinsdag was die koorts heviger, een gevolg van de dichtgehechte hondenbeet. Ik heb er een nachtje door doorgebracht in het ziekenhuis, met baxter antibiotica.
Thuis bleef het de foute kant gaan met Casper. 3 weken geleden merkten we al dat hij terug meer last kreeg van zijn syringo, hij wreef zijn hoofdje tegen de muur en tegen de tapijten, zijn oogjes stonden terug boller dan normaal, hij ging terug “luchtkrabben”… we zijn toen terug begonnen met zijn medicatie.
Deze keer sloeg de medicatie niet aan zoals anders… en had hij ook meer agressie-aanvallen dan ervoor. Zelfs aanlijnen werd gevaarlijk, het tuigje aandoen, of gewoon de lijn aanklipsen… het ging steeds gepaard met agressie…
Mensen die Casper kennen van de wandeling zullen hiervan opkijken. Tijdens de meeste wandelingen was Casper een gelukkige hond die graag meeliep en graag van zich liet horen. Ook tijdens de laatste smoutebollenwandeling te Brecht. Casper was ook een echte schootzitter. In zijn goede dagen was het de beste hond die je jezelf kan inbeelden.
Tussen 20 en 28 december heeft Casper 3 x een uitval gehad en verschillende keren heeft hij gedreigd… het ergste is dat je niet in zijn hoofdje kan kijken wat er mis loopt. Hij kan het je niet vertellen. Zijn aandoening was niet te genezen, dat had men ons in de dierenkliniek al gezegd, we konden hoogstens de symptomen proberen te milderen. Het belangrijkste wat we konden doen was 2x per jaar een 6-weekse lasix-kuur te geven.
Vochtafdrijving dus en metacam als pijnstilling. Als je merkt dat het allemaal niet meer helpt, wat moet je dan nog doen?

Omwille van zijn onvoorspelbaarheid heeft het verstand het gehaald. Onze omgeving heeft ons al gelijk gegeven, sommige familieleden hebben zelfs “proficiat” gewenst… maar waarom?

Eén goede raad aan iedereen die een cavalier wil aanschaffen… KOOP BIJ EEN GOEDE FOKKER! Informeer je, vraag naar de moeder en de vader en probeer mensen te leren kennen die daar een pup kochten … Koop niet bij een handelaar die 10-talle rassen verkoopt… Casper komt uit zo’n zaak…
Wij hebben Casper niet gekocht, maar overgenomen van de buurman. Ik zou het opnieuw doen, we hebben fijne tijden gehad met Casper en we zagen/zien hem graag. Er word ons verteld dat deze beslissing pijnlijk ging zijn, … ze hadden gelijk!
Een “zorgenkindje” nestelt zich dieper in je hart dan een ander “kindje”…

We missen hem … en zullen hem nog lang missen. Vergeten doen we hem zeker niet.