Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Brecht B groep 13-12-2009

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Robin De ridder, Fernand De Clerck, Lieve van den Heuvel (zie onderaan)

Organisator: ST MICHIELSTAPPERS BRECHT (A 035)
Start: De Eikel, Oude Veldstraat 7, Brecht

Iedereen heeft natuurlijk het weerbericht afgewacht. Een maand gutsende regen heeft zijn tol geëisd. Onze rakkers hebben dringend behoefte aan een goede spurt.

Verleden maand hebben het vrouwtje en het baasje forfait moeten geven, dus naar onze normen was het weer heeeeel lang geleden. Het baasje heeft ondertussen een orthopedische ingreep gehad en moet nog revalideren, dus trek ik er alleen op uit met de twee boefjes.

Even heerst er verwarring, dat zijn toch de botinnen niet? baasje maakt zich niet klaar en vrouwtje wel? maar dan kiezen ze voor de meest positieve verklaring : ja ja, het is CAVJESZONDAG !

We vertrekken met het zonnetje, koud, dat wel, zijn we niet meer gewend want met Sinterklaas stonden de rozen nog in bloei. Maar het mag voor de tijd van het jaar, tegen koude kunnen we ons kleden. Dus gaan de hondenjasjes ook mee, en de vette uiercréme om de voetzooltjes te beschermen.

Brecht is voor ons dicht bij, een kwartiertje met de auto kan als een thuismatch beschouwd worden, dus hun geduld wordt niet lang op de proef gesteld. Maar iedereen heeft zin om te wandelen, en er is veel volk op de been. Dat resulteert in een volle startzaal. Iets moeilijker om elkaar te vinden, en daar zwelt de meute weer langzaam maar zeker aan tot liefst 27 viervoetertjes en hun baasjes.

We verwelkomen twee nieuwe kapoenen uit Essen : Fluffy en Bo

Een onverwachte gast komt ook opduiken. Olly is een werkhond en komt samen met zijn vrouwtje Kim vragen of ze voor een keertje mogen meestappen met onze Meute. Kim heeft een visuele handicap en haar vaste begeleider had vandaag een fysiek probleem. Zij zijn bevriend met de eigenaars van Casper en Bo1 die vriendelijk aanbieden om vervangend begeleider te zijn, maar omdat Olly geen cav is, moet er eerst even gevraagd worden of dat wel kan. We maken er geen gewoonte van, maar dit is heirkracht, dus wandelt Olly voor een keertje mee.

We vertrekken met de hele groep en wandelen eerst de brug over de E19 en de brug van de HST van Amsterdam naar Parijs over. Wat verder is de eerste splitsing, voor Qarrotje is 13 km nog te veel, dus zij neemt met haar kleine roedel de kortere afstand, en enkelen sluiten zich ook bij hen aan. Even verder komen we in de prachtige natuur van het Noorden van Antwerpen. En ik moet jullie niet vertellen hoe uitgelaten ze allemaal weer zijn.

De lucht is erg zuiver na al die regen, en nu het vannacht gevroren heeft is er een maximum aan zuurtof. We zetten er een fluxe tred in, en het stappen lijkt vanzelf te gaan. En terwijl ik dit verslag enkele dagen later uittyp, zitten we midden in een dik sneeuwtapijt. Dat belooft voor Kerstmis ! zou het dan toch eens lukken om een witte Kerst te hebben?

We blijven stralende zon hebben gedurende de eerste helft van onze wandeling, maar het is wel frisjes, daar moeten we maar aan wennen met de winter in het vooruitzicht.

Op de eerste rustpost is het vrij druk, en we kunnen niet allemaal een zitplaatsje bemachtigen, maar we vinden toch allemaal een plekje om onze boterhammetjes op te eten en om even op te warmen. Onze nieuwkomers blijken alweer over te lopen van enthousiasme en vlak voor het maken van de groepsfoto oordeelt Fluffy dat zijn vrouwtje sneller heeft kunnen lopen dan hem. Hij zet het op een drafje om aansluiting te zoeken bij een andere groep stappers. Gelukkig hebben we dat op tijd gezien en kan het vrouwtje een spurtje doen om haar schat op het rechte pad te houden. En op de groepsfoto staat hij er gelukkig weer bij.

In onze tweede helft kruipt het zonnetje af en toe weg, en dan merken we pas hoe koud het is. En zoals later zal blijken, zat er inderdaad sneeuw in de lucht. We genieten nog van het prachtige snoeiwerk van een tuinier die zijn gronden had opengesteld voor de wandelaars en stilaan is de eindmeet in het zicht. De gedachte aan de verse smoutebollen zorgt er voor dat we nog een tandje bijsteken…

En we ruiken ze al aan de eindmeet, het baasje van Bink en Wiske is ondertussen aangekomen, hij werd opgepikt door de baasjes van Dino om samen bij de aankomst van onze wandelgroep te genieten van de lekkernij. Het is lang aanschuiven, maar het is de moeite, ze zijn van prima kwaliteit. En moesten jullie het niet weten : smoutebollen en oliebollen zijn niet hetzelfde hoor. Een smoutebol is niet zo zwaar verteerbaar alhoewel de kalorietjes ook mooi optellen : zie link

Tot in het pajottenland voor onze nieuwjaarsdrink !

Deden mee in de B-groep :

Bink en Wiske, Casper2 en Bo, Charly2 en Jelle, Droopy en Dixi en Dali, Fluffy en Bo2, Happy, Kizzy en Casper, Oxbow en Marieke, Qwick en Qarrotje en Qwebble en Qnotje, Rusty en Shiro en Bo en Molly, Snuffel, Casper1.

Gastvedette : Olly