Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke BBQ 30-08-2009

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage : Kristien Ghys, Eddy Sterckx

FC Goelen Rijmenants/Halder United, Itegem

Wat vooraf ging :

Eerste tegenslag : onze vertrouwde beenhouwer is net nu op reis tot 9 september. Wat nu gezongen? Er zit niets anders op dan uitvoerig te gaan testen in de omgeving. We krijgen van Ann en Eddy (Indy en Bruce) de suggestie om eens van die lange stokken met spek te proberen. Zij hadden het eens op een BBQ gegeten en het was erg lekker. Tja, wij hebben het ook al eens gekocht op een feestmarkt lang geleden, ook erg lekker, maar sindsdien nooit meer gezien. Maar ik hou van een uitdaging, dus gaan we op zoek.

Om te beginnen : hoe heten die dingen? na lang zoeken op internet onder diverse namen en omschrijvingen zien we plots een foto van de bewuste lekkernij. Ze heten spekfakkels ! Nu zou het gemakkelijk worden, intypen en gaan kopen. Ho maar, enkel adressen van onze Noorderburen op Google.

Voor het overige vlees krijgen we van een vriend uit de horeca een adres van een groep vleesversnijders die leveren aan restaurants. Ze hebben hun atelier in de buurt van het Antwerpse slachthuis. Belgisch wit-blauw dikbil. Geen beenhouwerij dus, maar verser kan het niet. We kopen bij wijze van test steak en varkenshaasje, en bij de poelier bestellen we wat kippenfilet voor de brochettes met ananas.

De varkenshaasjes worden 24u op voorhand gemarineerd en de steak krijgt enkel wat grilkruiden, de zaak wordt op de BBQ gelegd om te timen hoe lang het gaat duren voor zo’n varkenshaasje klaar is en het is van prima kwaliteit. Als we de dag nadien vragen of hij spekfakkels kent, dan zegt hij : “neeje, mor moejelak kan da ni sain he madam. Legtet is oit”. Ik leg het dan ook prompt uit, hij gaat tegen de volgende morgen spekfakkels maken en BBQ worsten, en wij nodigen Paul en Jose (Dino) uit om mee te komen testen, want BBQ komt ons stilaan de keel uit.

Als we de bewuste fakkels gaan halen zien we dat het geklungel is. Het zijn korte saté stokjes en het vlees hangt er los rond te wiebelen. Beenhouwer spelen zal toch moeilijker geweest zijn dan hij dacht !

Bij het proeven merken we duidelijk dat de beenhouwer van dienst voorzekers verwoeste smaakpapillen moet hebben. Het is zoooo zout, zowel het spek als de worst. Niet te doen. Schoenmaker blijf bij uw leest, goeie kwaliteit, vakkundig versneden, maar daar blijft het bij. Kruiden doen we zelf wel. We zuipen ons van al dat zout een stuk in ons voeten en bij de Makro halen we Poolse Kielba worsten.

Paul en Jose (Dino) weten te vertellen dat spekfakkels te verkrijgen zijn bij Colruyt Schoten. Wij daar naartoe, daar weten ze van niks. Maar de beenhouwer van dienst fluistert ons toe dat hij wel weet wat we bedoelden, en dat het inderdaad een specialiteit van onze Noorderburen was. Ga eens kijken naar Zundert bij Albert Heijn zegt hij.

Wij op weg naar Zundert op een snikhete dag (zo hadden we er wel meer deze zomer) en vol goede stappen we binnen bij Albert Heijn. Daar weten ze wel wat we bedoelden, maar helaas, dat verkopen ze niet…Beetje verder supermarkten Dirk, ha ja, precies hetzelfde, we hebben ze wel op een klein saté stokje Mevrouw, maar niet op lange spiesen, en neen Mevrouw zelfs niet voor 60 stuks! Wij hebben een centrale beenhouwerij, hier zijn geen slagers aanwezig.

Hoe moeilijker aan iets te geraken valt hoe meer een mens het hebben moet. Het beetje koppig Limburgs bloed dat ik heb komt in mij komt boven : ik moet en zal spekfakkels hebben voor onze BBQ, de onderste steen de bovenste.

Aan de overzijde van Albert Heyn zien we een kleine ambachtelijke beenhouwerij. Kwaliteitsslagerij Graumans Molenstraat 43 Zundert om precies te zijn. Zullen we dan maar? ach, wat hebben we te verliezen, een neen hebben we al, een ja kunnen we krijgen.

Nou Mevrouw, zeker hebben wij dat! hoeveel had U gewenst, ga ik ze gelijk voor U klaarmaken.

Howhowhow, niet zo snel, het is voor binnen 14 dagen en ik heb er 60 nodig.

Hoeveel zei U 6 stuks?

Neen, 60.

En waar kunnen we leveren mevrouw?

Ik met een grijns op mijn gezicht : België?

geen probleem Mevrouw graag het adres.

Euuu wat is de meerkost voor Brasschaat?

Meerkost? neen hoor, service van de slagerij !

Ik geloof mijn oren niet, wat een joviale Nederlander, we zijn gesteld, nou breekt mijn klomp !  Ik neem voor de zekerheid “speklappen” mee die op dezelfde wijze gekruid zijn als de fakkels. Ik zeg : als het niet meevalt bestel ik nog af. Maar ze zijn echt lekker, dus wordt er niet afbesteld. In tegendeel, ik bestel nog enkele BBQ worsten bij om de dag zelf te testen, en wat blijkt : Gerry, Paul en Stefaan vinden ze beter dan de Poolse. Dus mag die joviale Nederlander volgend jaar ook de worsten leveren.

De Antwerpse steaks behoeven niet veel franje, het zijn malse kogelbiefstukjes, wat olijfolie en grilkruiden en ze zijn ok. De varkenshaasjes marineer ik naar eigen recept, de kippenbrochettes ook, spiesjes met ananas worden gemaakt en ik spendeer het grootste deel van de dag met chirurgenhandschoentjes in het bloed. Jef kuist inmiddels de 3 zalmen van elk 3 kg op een tafeltje in de tuin, zonder chirurgenhandschoentjes. Hij stinkt als een rasechte visser.

En dan is er nog de verhuis. Yvan en Paul stellen zich kandidaat om alles te versassen naar Heist op den Berg. Maar Paul blijft op zaterdag steken in Duitsland, Gelukkig heeft Yvan een break en met onze sedan erbij vertrekken we afgeladen vol richting Itegem/Heist.

Alles staat netjes klaar voor de dag nadien, alles mooi gepoetst, een ruime keuken en een grote bierkoelkist die dienst doet als ijskast voor onze eetwaren. Wij schikken alles waar het hoort.

De BBQ is nieuw, zit nog in de verpakking. Yvan gaat dat klusje even klaren, en Jef ontsnapt lekker, daar heeft hij te dikke vingertjes voor oppert hij en hij gaat de tuindraad spannen die de cavjes van het voetbalveld moeten houden. Want dat was de belofte die we gedaan hebben aan de voorzitter van de voetbalclub.

Blijkt dat de BBQ één grote doos Mecano is! Yvan zwoegt twee uren voor hij alles in elkaar heeft gevezen. Maar het resultaat mag er wezen. De BBQ is nog groter dan wij ons hadden voorgesteld. We staan versteld wat er allemaal uit die relatief kleine doos komt. Maar dat heb je nu eenmaal met Mecano.

D-day

We staan vroeg op. We willen goed op tijd zijn om alles klaar te zetten zodat ik wat met de mensen kan praten als ze aankomen, en niet hoef weg en weer te hollen als een kip zonder kop. En zie daar, onze eeuwige eerste klant: Max met zijn baasjes Jan en Christiane. We krijgen de eerste lovende woorden over de gekozen locatie. Tja, zelf zijn we ook best tevreden, ruime keuken, hele lange toog en 80 zitplaatsen. We hebben 20 zitplaatsen opgeofferd om het buffet te kunnen zetten. En we zijn met 61 ingeschreven baasjes/vrouwtjes en 50 hondjes.

We schenken koffie of thee met Deense boterkoekjes, tenslotte heeft iedereen toch een rit achter de rug.

En we verwelkomen mensen die men bij onze Meute nog niet gezien heeft. We hebben namelijk zoveel mogelijk adoptiebaasjes en vrouwtjes uitgenodigd die dankzij onze tussenkomst een huisgenootje bij hebben. De verste komen van Schiedam uit Nederland. Het zijn Huub en Yvonne, zij hebben destijds Lynneke geadopteerd, maar Lynneke heeft niet lang meer geleefd. Daarna hebben zij gezorgd voor opvang van Anoniempje die achteraf geplaatst werd bij Dominique en Etienne uit Merelbeke die ook aanwezig zijn. Anoniempje heet nu Caramel en is de speelkameraad van Basil. Huub en Yvonne hebben inmiddels Belle geadopteerd als kameraardje voor Zava.

Vandaag is er een speciale gast bij onze groep. We verwelkomen Ellen en Vasco. Vasco is een hulphond, een hond met een job dus. En zijn job is Ellen begeleiden, want zij heeft een visuele handicap. Maar vandaag moet hij niet werken. Hij mag met de cavaliertjes op wandel want Ellen is zinnens in de komende maand een cavaliertje aan te schaffen als speelkameraad voor Vasco.

Precies omdat Vasco niet moet werken, heeft Ellen een andere begeleider nodig. Die wordt snel gevonden bij Nicole. Zij kwijt zich voortreffelijk van haar taak en Ellen is onder de indruk van de vriendelijkheid en warmte die van onze groep uitgaat.

Het vergt wel een woordje uitleg, want Vasco wordt met erg strenge regels opgevoed, hij mag zelfs niet door anderen bij naam worden genoemd, en we dopen hem dan ook om tot “De Witte”. Moeilijk is het als je tussen hondenliefhebbers wandelt om de mensen ervan te overtuigen om De Witte niet te aaien. Hij heeft een even aandoenlijke kop als een cavaliertje en is een allemansvriend. Maar de opleidingscel eist het zo, en Ellen moet regelmatig bewijzen dat ze haar hond volgens die regels opvoedt. Of De Witte wordt haar afgenomen en herplaatst. Dat gaan we Ellen en De Witte niet aandoen, dus behandelen we De Witte als lucht. Hij krijgt wel voldoende knuffels van Ellen, hij komt heus niets te kort. En werken doet hij amper een uurtje per dag. Voor de rest mag hij huishond zijn samen met een cavje om lekker te stoeien in de grote tuin van Ellen en haar echtgenoot Ivan.

En als alles goed geïnspecteerd en goedgekeurd is door onze cavaliertjes, vertrekt Jef met zijn meute op wandeling. En van die wandeling zelf heb ik geen verslag, ik was er immers niet bij, maar wie zich kandidaat stelt zal hier zijn tekst ingevoegd zien.

Wij gaan ondertussen met een kleinere bezetting aan het werk, 61 cocktails maken op basis van Cava. Het oog wilt ook wel wat, dus dopen we de champagneglazen in citroensap en suiker, er gaat een mooie prikker met vuurwerkje en aardbei in, en we wanen ons op Copacabanna. De grote plateaus plaatsen we op de toog en als onze groep terug binnenvalt, schenken we de bruisende Cava op een combinatie van rood en groen. Op de tafels staan chips en kommetjes met kleine, zoete, niet bespoten druiven van eigen kweek die rechtstreeks uit de tuin van Willy komen.

Onze aperitief wordt best gesmaakt, en nu is het moment om even een dankwoord te richten naar al wie zich hiervoor heeft ingezet. En ik steek mijn speech af, Liliane neemt ook even het woord, en nadat ik Ann, Conny, Corinne, Dominique, Jef, José, Kelly, Kristien, Lieve, Liliane, Willy, Yvonne, Paul en Yvan heb bedankt voor hun inzet komt Liliane samen met Conny aanzetten met een prachtig cadeau voor bibi omdat we nu 5 jaar bestaan. Een handgemaakte terracotta schaal met heuse hondenpootjes dwars doorheen. Ik ga er een prachtige kaars in kopen die door de hondenpootjes naar buiten schijnt. En ik hoor dat ik geld ga kosten, want ze zijn zinnens een omhaling te doen. Tja, ik kan niet alle touwtjes in handen houden…..Nog eens bedankt aan iedereen voor het mooie cadeau.

Ondertussen wordt de reuze BBQ aangewakkerd door de heren, terwijl de dames het buffet klaar zetten. Paul zorgt voor muziek uit de jaren ’70 en ’80, en de pret kan beginnen.

De fakkels gaan er als eerste op, ze zijn immers snel klaar. Bordjes worden gevuld met al de zelfgemaakte slaatjes van onze keukenprinsessen, de fakkel wordt opgehaald en smullen maar. Wie zijn fakkel niet ging halen terwijl hij nog warm was, kwam van Kortrijk ! wat overblijft wordt als overschot beschouwd en gretig voor een tweede keer opgehaald. En zo gaan we verder.

De BBQ wordt aanzienlijk heter dan de kleine Barbecook die we gewend zijn. En onze Gerry (Snuffel) verliest zienderogen kilo’s bij het zweet dat hij laat. Hij wordt haast zelf geroosterd. Bij de zalm merken we dat het vuur echt wel hevig is. Volgende keer verdelen we de BBQ in warmte zones, naargelang de dikte van de houtskoollaag. De zalm mag niet te veel in een keer hebben. Het is voor ons allemaal de eerste keer dat we een BBQ van 1.30 meter braadoppervlak hanteren.

 

Bij de eerste pauze wordt de liggende wip en de sjoelbak opgesteld. Indrukwekkend was dat wel. Winnetou en Hiawatha waren er niks tegen, onze heren en dames schoten er op los alsof ze nooit wat anders hadden gedaan.

De eerste prijs werd weggekaapt door Viviane, de vriendin van Joke (Happy) de tweede plaats is voor Louis (Charly2 en Jelle) en de derde is voor Eric (Fanny). Nu ik zie hoe goed jullie dat allemaal kunnen, zal ik mijn best doen om tegen volgend jaar een meer professionele wip te pakken te krijgen.

De cavjesrun organiseren we op het tweede veld, het kindervoetbalveld, ter grootte van een half voetbalveld. Aan de leiband gaan ze naar de startplaats, ze worden op een rijtje opgesteld, en door een vreemd baasje ter plekke gehouden, terwijl het echte vrouwtje of baasje naar de overzijde wandelt. Van Zodra Eric (Fanny) het startfluitje heeft laten klinken worden ze gelost en rennen naar hun zwaaiende baasjes. De aankomst is spannend, want de jury heeft het moeilijk met onderscheid maken. Enkel Ruby’s hebben gewonnen, en al die bruintjes bij elkaar zijn niet te onderscheiden. We zijn al zeker van de eerste plaats en de derde plaats is voor Basil. Voor de tweede plaatst wordt nog een run gelopen. Eerst komt een valse start doordat het baasje van Wolfke heel luid “ja” roept! maar dan hanteert Eric heel resoluut zijn fluitje en daar eindigt Inez met Belle voor de ultieme tweede plaats. Ze kan het niet geloven en komt meerdere keren tegen me zeggen hoe verrast ze toch is met haar overwinning. Zij als kleine meid met haar hondje tussen al die grote mensen. Ze twijfelt nog, was de start wel eerlijk? maar ik verzeker haar dat Eric weet wat hij doet. Hij neemt immers deel aan de Special Olympics, de start was dus correct.

En we hebben natuurlijk ook een troostprijs. Onze snuffel had het helemaal niet door dat hij moest rennen, en ging op zijn rugje liggen rollen in het gras. Wel er was een prijs voor de koddigste.

Dominique (Basil en Caramel) doet home-parties met juwelen en zij schenkt ons drie juweeltjes om als prijzengeld weg te schenken voor de cavjesrun en het wipschieten, de overige prijzen zijn hondenpakketjes met fleece dekentje, frisbee en nog meer van die leuke dingen, en flessen wijn.

Ondertussen is iedereen buiten gaan zitten. Het zomert volop, en er wordt begonnen met het tweede baksel. Gerry, bien cuit ondertussen, doet weerom zijn best geassisteerd door Stefaan en Paul, en tovert de perfecte varkenshaasjes tevoorschijn vanaf zijn BBQ terwijl zijn schoonbroer Benny al heel de dag achter de tap staat. Als iemand wilt aflossen beweren ze beiden dat ze het best leuk vinden en blijven gewoon ter plekke. Hun dames, de zussen Carine en Rosita wassen samen met José netjes alle glazen af en alles blijft erg ordelijk.

We gebruiken de laatste slaatjes en we gaan zo verder tot aan de obligatoire BBQ worst en tot iedereen spontaan overgaat op het dessertenbuffet.

Allemaal eigenbak van onze leden. Gewoon fantastisch wat verborgen talenten er bij onze Meute rondlopen. Ambachtelijk, beter dan bij eender welke bakker, platte kaastaarten met peer, met perzik, nougatinnetaart, witte chocoladetaart, bananentaart, appelcake, chocomousse en rijstpap, slagroom met hopen en aardbeien, en soesjes soesjes en nog eens soesjes.

Onmogelijk om hier nog met enig hongergevoel buiten te gaan. Ik krijg wel de vraag hoe we het doen met amper 20€. Eerlijk gezegd weet ik dat ook niet. De rekeningen moeten nog komen. We hebben wel wat vaste kosten, de huur van de lokalen en de keuken, de gehuurde volksspelen, verdubbeling van de verzekering omdat er vuur mee gemoeid is, de poetsploeg.

De gemaakte onkosten voor de slaatjes en desserts zijn al vergoed, maar de brouwer moet nog komen afrekenen. We zien wel, eerst wachten we de rekening van de brouwer en de poetsploeg af voor we nog verdere plannen maken. Als we failliet zijn horen jullie het wel. Maar als er overschot is, dan kopen we daar zeker een isolerende schort voor voor onze Gerry! Desnoods steken we hem in een lasserspak met helm en al…de handschoenen had hij al.

De laatblijvers krijgen zoals gewoonlijk de kans om niet aangesproken verpakkingen op te kopen tegen groothandelsprijs, zo lijdt onze kassa geen verlies als we ons overschatten. En dat gebeurt met de overgebleven wijn, Cava, emmertjes chocomousse, slagroombussen en steak. Niet dat de steak niet goed was, hij was uitstekend, maar trop is te veel en te veel is trop. De chocoladefontein met het verse fruit werd niet opgesteld wegens te veel gepruts en gesmos. Paul en Jose kopen de bananen en de resterende kippensatés, Jef en ik de aardbeien, druiven, verse ananas en chocolade. Van het fruit maak ik wel confituur en chocolade gaat er hier steeds in.

We leren dit jaar hoe we het moeten doen voor 61 man, hopelijk is dat tegen volgend jaar niet verdubbeld want dan kunnen we er niet meer in. Er zijn maar 80 zitplaatsen en we vinden het daar prima. Als we van de voetbalvoorzitter volgend jaar mogen terugkomen zou dat fantastisch zijn. Dus volgend jaar tijdig reserveren of je kan er misschien niet meer bij ! De voorzitter van de voetbal is trouwens tot 2x toe opgemerkt door enkele leden, in een langzaam rijdende Volvo. Spijtig dat je niet binnen kwam Rudy, we hadden je zeker getrakteerd op een portie, al was het maar om je om te kopen..

The day after…

Jef is gebleven om de bougietjes uit te blazen met nog enkele getrouwen, zij hadden als nobel doel, sponsor zijn voor onze kassa, en het gerstennat vloeit. Nadat ik er van verzekerd was dat hij bij zijn ma zou worden afgezet, ben ik moe maar gelukkig vertrokken samen met Ellen, De Witte, Bink en Wiske, richting Antwerpen. Ook Ellen heeft genoten van de dag, haar echtgenoot was immers vissen, dus had ze een dagje vrij.

Na een verdiende nachtrust spring ik weer in mijn wagen en samen met Bink en Wiske rijden we weer naar “De Goelen”. We zijn immers uitgerust en alles wat we zelf opkuisen moeten we niet van de kassa betalen aan de poetsploeg. Jef is al met de fiets van zijn ma ter plaatse, om karton, papier en ander afval te verzamelen. De BBQ wordt leeggemaakt en zal later thuis worden schoongemaakt. Jef vertrekt met een volle wagen om de gehuurde volksspelen terug te brengen. Ik was ondertussen de keuken en de toog af, zet alle stoelen onderste boven op de tafels, en alle barkrukken op de bar en keer dan met de borstel een volledige cavalier bij elkaar. Ruiftijd was toch voorbij niet? Ik wil geen aanstoot geven aan de hondenloze voorzitter en stop mijn borstelcavalier netjes in een grijze vuilniszak. En laat nu die poetsploeg maar komen. ze moeten enkel de toiletten en de gehele vloer dweilen.

Om 16u zijn we thuis, ik heb een uurtje om te rusten, dan avondeten, en dan Liliane ophalen aan het station en hupsakee we zijn weer weg voor de adoptie van Sanshi. Mijn eigen keuken staat te dansen, maar dat los ik morgen wel op, het werk zal niet achterna komen…

Het is dinsdag en Jef heeft met Paul afgesproken om de BBQ met de aanhangwagen op te halen. Ook de laatste achtergebleven dozen met materiaal komen nog mee. Ik krijg tijd om ananas confituur te maken en mijn keuken op te ruimen.

Misschien kunnen we op De Goelen ook onze Open-Deurdag in mei houden? Dan is het voetbalseizoen ook gedaan. De boterhammen met spek waren dit voorjaar ook erg lekker, en het weer is dan wat wisselvalliger, dus zou dit ideaal kunnen zijn, geen tent die weg kan vliegen. Wel lokalen die we moeten huren, We zien wel…

Tot op de wandeling volgende week…

Deden mee : bijna heel de Meute, op enkele uitzonderingen na, die nu in hun bed liggen te huilen van spijt. Maar voor-spijt is er niet en na-spijt helpt niet….sliep sliep…