Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Eikevliet A & B groep 12-07-2009

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Fabienne Beguin, Anita Proost, Kristel Pedus (zie onderaan)

De Stille Waters Wandeling van Casper en Bo in Eikevliet

De voorspelling van Frank : heel de dag regen met opklaringen in de namiddag vanuit het Westen.

En Westelijker dan nu hebben we met onze Meute nog nooit gewandeld. Dus er is goede hoop. De Weg is goed aangegeven en we zorgen dat we goed op tijd zijn. Het gaat allemaal vlotter dan verwacht en we zijn er al om 9:30. Toch hebben Max en Boy2 de kans gezien om ons nog voor te zijn! Bij de Schuttergilde St Donatus brandt al licht, en ja hoor, de koffie is al klaar. We zijn met regen vertrokken, maar nu blijft het over, het is warm en de regenjasjes worden opgeborgen. Onze cavjes mogen van de uitbaters buiten vrij rondlopen, en Bink ziet al vlug vanuit welke hoek zijn volk arriveert. Hij gaat iedereen begroeten, terwijl nieuwsgierig Wiske al haar charmes gebruikt om in de keuken te gaan neuzen.

En daar wordt stilaan maar zeker weer een hele Meute hondjes gevormd. Tegen 11 uur tellen we 37 baasjes en 17 hondjes. Enkele dapperen komen vanuit Limburg, wat toch een hele tocht is naar Eikevliet. Maar in Limburg, Brabant en de Kempen regende het pijpenstelen en waren ze verplicht de hele dag door het raam te kijken. dus hadden ze het risico genomen om Westwaards te trekken. en ze hebben het zich niet berouwd.

Recht van het clublokaal stappen we de bossen in, de leibanden konden worden opgeborgen en de joelende bende gaat op stap. Overal waar je kijkt is het even mooi, puur natuur, ongeschonden. En ondanks de nachtelijke buien en het laaggelegen land, komen we weinig echte slijkpoelen tegen. De wegen zijn immers nog niet platgetrapt door voorgangers.

We weten dat we niet al te snel moeten stappen op de eerste helft. De Notelaer gaat pas open om 13:30 en voor de poort wachten is vervelend. Dan kunnen we evengoed wat rustiger stappen. Fabienne en Anita bouwen zelfs een extra lusje in en zodoende komen we mooi op tijd aan op onze picknickplaats. Maar de meesten onder ons hebben al aan de boterhammetjes gezeten onderweg. Als je van ver moet komen was het ontbijt vroeg en begint de innerlijke mens om voldoening te vragen. Bij de Notelaer proeven we dan ook van de huisgemaakte notentaart en genieten we van een frisse pint of een warme koffie.

We ronselen 15 mensen bij elkaar om een bezoekje te brengen aan het interieur van de villa Vorlat uit de reeks De Stille Waters. Het is een hele klim tot op de hoogste verdieping waar je via de wenteltrap een mooie doorkijk hebt naar de laagst gelegen kamer met een pracht van een parket. De koepel is beschilderd, en het geheel doet erg romantisch aan.

Ondertussen vallen buiten wat druppeltjes, de partytent valkbij zorgt dat we droog blijven, en als we terug vertrekken breekt zowaar de zon door. en ze zal blijven tot ze ondergaat.

De tweede helft van de wandeling wordt ingezet. wij hebben straks nog familiale verplichtingen. die zouden om 15:00 beginnen, maar op Cavjeszondag zijn wij ten vroegste om 17:00 present. We denken het wel te halen, tenslotte hebben we al meer dan de helft van de wandeling achter de rug.

En nog steeds geen leibanden voor onze honden. Af en toe voor het oversteken van een straat, of bij overgang van het ene natuurgebied naar het andere, moeten ze even vast. Maar voor de rest is het vrijheid blijheid. Iedereen heeft een babbelpartner gevonden en de mooie landschappen schuiven voorbij alsof het niets is. De zon begint ondertussen te branden op onze ruggen, en iemand oppert : ik had nooit gedacht vandaag zonnecrème nodig te hebben ! Voor het kasteel d’Ursel nemen we onze groepsfoto, het duurt wat vooraleer we de cavjes in formatie hebben zitten, maar er wordt meer dan één kiekje genomen, dus de kans dat jouw hondje er goed opstaat wordt zo vergroot. Voor we het goed en wel beseffen zien we in de verte de witte parasols van café Den Dam. Is het nu de warmte die in onze benen is gekropen? of was de afstand langer dan voorzien? En daarvoor moeten we bij Martin zijn, die heeft zijn wandel-GPS mee en kan exact zeggen dat we geen 13 maar 15.7km hebben gestapt. En het is ondertussen 17:00. Gelukkig zijn we er op voorzien dat we nog naar een feestje moeten. En op de toiletten kleden we ons om. We geraken er nog tegen 18:00 !

Voor velen is deze wandeling volgend jaar voor herhaling vatbaar, net zoals de wandeling in As die werd georganiseerd door Martin en Christiane. We hopen dat Fabienne en Anita het dan terug zien zitten om ons door de bossen van de Scheldevallei te loodsen. Ze krijgen in ieder geval van ons een verdiend applaus. En ik ga voor mijn kerstmis een wandel-gps op mijn lijstje zetten, want het is toch een praktisch ding.

Deden mee :

Bink en Wiske, Boy1, Casper1, Casper2 en Bo, Dino, Fanny, Flores, Laika, Lola, Max en Boy2, Rhanny, Snuffel, Trixie, Zipo