Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling As A & B groep 10-05-2009

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Kristel Pedus, Paul Noydens, Martin Gonnissen, Ann Therie

Eigen organisatie : Toeristisch treintje in As met wandeling in het Nationaal Park De Hoge Kempen

Gewoonweg PRACHTIG! Alles zat ons mee, eerst en vooral en heel erg belangrijk : Het weer. Dat kon niet beter, heel de dag zon, lekker warm en toch niet te heet. En niet te vergeten de sfeer, erg uitgelaten en blij, zowel de cavjes als de mama’s op deze moederdag. Het locomotiefje was gewoonweg schattig, de wagon groot genoeg en de gids grappig.

Het stationnetje heeft zijn deuren al open gedaan om 9:30 ipv 10u om ons ter wille te zijn. Een groot leeg terras nodigt ons uit om koffie te drinken, zo kan onze penningmeester rondgaan om de 5€ voor het treinticket te vragen. Gewoonlijk tellen we alleen de hondjes, maar door de tickets weten we nu ook dat we met 51 mensen zijn en net geen 30 hondjes. En jawel, na onze koffie, in een stralende zon zegt het treintje tuut en de statie vertrekt…

Voor de meeste van onze cavjes is dit een heel nieuwe ervaring. Maar geen enkele heeft schrik, mag ik aan het raam zitten? en de takken kletsen tegen de raampjes van het rijtuig. Kedekedeng kedekedeng tuut tuut en we zijn weg, langzaam maar zeker door het mooie natuurgebied. We krijgen zicht op de grindwinning, de mooie dalen en heuvels van het Nationaal Park nodigen uit om te stappen. De gids vertelt ons over het verleden van het treintje en de streek waar het in rond rijdt. De gids is tevens conducteur en onze kaartjes worden zowaar geknipt. Het treintje tsjoekt rustig verder op de veroeste sporen richting Eisden.

Daar aangekomen maken we eerst onze groepsfoto, op en voor de locomotief. Het eerste stuk stappen we op mooie bospaden richting Litsberg. De cavjes staan heel hevig en crossen dat het een lieve lust is. Bewondering alom voor het verloren gewaande stukje natuur. Wie uit stedelijk gebied komt kijkt zijn ogen uit, zo ver je kan zien, bos en heide, wat een luxe. En we zijn zowaar alleen op dit vroege uur om hiervan te genieten. Na 4 km stappen komen we aan op de Litsberg. De eigenaars willen geen honden over hun vloer, maar hebben bij wijze van tegemoetkoming gezorgd voor een tent met uitklaptafels en stoeltjes. Niet de luxe van de gelegenheid die het uitstraalt, maar kom, dit kader nodigt uit om de boterhammetjes boven te halen. Onze cavjes hebben een houten vloer om te verpozen en een kraantje om van te drinken, en cavjes gelukkig, wij ook.

Tot daar de eigenaar verschijnt met een manend vingertje. Hij had toch gezegd dat in zijn gelegenheid geen picknick mocht gebruikt worden. Martin en Christiane onderhandelen en wijzen hem op het aparte karakter van de tent die uitnodigt tot dit verfoeielijke gedrag op zijn chique erf. Ondertussen lopen de kelners af en aan met volle dienbladen, want wij zijn levensgenieters, en het gerstennat vloeit overvloedig. De eigenaar ziet de centen binnen komen en komt na enige tijd terug om de zaken te minimaliseren. Hij had het niet kwaad bedoeld, hij wou gewoon geen slecht voorbeeld voor de andere klanten stellen.

Ondertussen maken wij er toch mooi gebruik van om in onze sportkledij met onze stapschoenen zijn marmeren toiletten te bezoeken, achterna gekeken door zijn afgeborstelde publiek dat volgens hem mogelijk in de verleiding zou kunnen komen om volgende keer een schoofzakje mee te brengen.

De vierkantshoeve heeft iets, het is de moeite om eens af te zien, maar volgende keer plannen Martin en Christiane een andere gelegenheid waar we meteen voor vol aanzien worden zonder dat ze eerst de kassa moeten horen rinkelen. En we maken ons klaar voor de rest van de wandeling die verdeeld gaat worden in twee. Een parkoers van 12 km zonder klim, en een parkoers van 16 km met 3 klimpartijen. Martin zijn stappenteller heeft blijkbaar een lang en een kort been, want op de website stond 10km en 12km. We gaan het hem vergeven als hij belooft volgende keer niet meer te beuzelen.

De 12km groep blijft nog even zitten als de 16ers vertrekken met veel moed. Jef is onze bezemwagen, en vervoegt ons op de Litsberg, hij neemt de jassen en fleecen die we te veel bij hadden, mee in zijn auto . Met de handen vol overbodig gerief vertrekt hij weer naar het stationnetje van As terwijl wij onze trektocht een stuk lichter verder zetten. Drinkflessen voor de hondjes bijgevuld en go…

Gedurende het hele mooie en lange traject moeten ze niet één keer aan de leiband. Ze blijven mooi op de wandelwegen lopen zoals het bij een gedisciplineerde meute hoort. En zowel als de mensen hun lief en leed aan elkaar vertellen, zo ook hebben onze cavjes hun emoties. Jaloezie, liefde en haantje de voorste, ze weerspiegelen de mensenmaatschappij op hun manier. Een grote plas biedt afkoeling voor de verliefde koppeltjes, er kan zelfs een zwempartijtje af, alhoewel de meeste van onze cavjes niet echt waterratjes zijn. Maar voorbeelden trekken aan.

Na enige tijd en tal van drinkpauzes voor de kleintjes, zien we het stationnetje van As weer opduiken. De eigenaars hebben een grote tafel voor ons gereserveerd, en we laten de mensen weer met dienbladen zeulen. Maar deze klagen niet, ze zien ons graag komen. Tegen de avond aan lost onze groep langzaam op. Enkelen hebben nog moederdag verplichtingen en anderen spreken dan weer af om iets te gaan eten om mama het koken te besparen. Het was in alle opzichten een prachtige dag en een leuke ervaring. Zeker voor herhaling vatbaar. En dat gaan we volgend jaar met zekerheid doen, maar dan in september als de heide bloeit. Dan is het landschap weer anders en vol van kleur.

Nog eens een dikke merci aan Martin, Christiane en Boyke om ons mee te laten genieten van de prachtige streek waarin zij wonen.

Deden mee : Kato en Risca, Bink en Wiske, Boy1, Chica en Zohra, Dino, Divko en Mica, Dunya, Fanny, Indy en Bruce, Laika, Max, Rusty en Shira en Bo en Molly, Sammy en Beau, Snuffel, Casper, Wolfke en Snoepy, Zino, en gasten Gipsy en Lotje