Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke verbroederingsfeesten Brasschaat 08-03-2009

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Familie Segers, Philippe Colin, Paul Noydens, Beatrijs Reusens, Kristel Pedus, Ann Therie (zie onderaan)

Van de tocht zelf kan ik deze keer geen verslag schrijven, want voor het bestuur is het werkendag! Geen wandeling voor Chris, Liliane en Marlene. Bijgestaan door vrijwilligers Conny, Stefaan, Paul, Roel en Elke worden de handen uit de mouwen gestoken zodat bij terugkomst van de eerste groep alles klaar staat. Dus krijgen jullie een verslag van wat voorafging, en wat volgde. De dingen die jullie dus niet konden zien. De foto’s van de wandeling moeten voor zichzelf spreken.

We zijn gewend te organiseren, maar dit was de eerste keer voor ons Meuteke. En de weersvoorspelling was gewoon angstaanjagend.

We hebben in de tuin twee grote tenten opgesteld met vloerpanelen want onze cavjes moeten droog kunnen zitten. Tafels en stoelen worden voorzien voor 100 mensen. Want liefst 98 inschrijvingen werden genoteerd. Veel meer dan we verwacht hadden. We hadden in eerste instantie gerekend op 50 mensen, maar dit is het dubbel. Dus de eerste reeks stoelen en tafels die besteld werden bij de gemeente, moesten op het laatste moment nog verdubbeld worden. Omdat we niet zo’n overhoop aan volk verwacht hadden, had Jef ook niet om hulp bij de opstelling gevraagd. Maar dat viel tegen. vooral de vloerpanelen bleken een erg dood gewicht met te grote afmetingen. Allemaal op zijn eentje geklaard.

In al zijn enthousiasme zag hij echter nog de kans om een heuse bar in elkaar te timmeren. Een improvisatie gemaakt op basis van een afgedankt stapelbed. We sleuren met zijn allen de bierbakken aan, vullen de vriezer en voorzien het nodige gerief voor de tap. En Eddy was er gelukkig mee. Hij heeft heel de dag barman gespeeld terwijl zijn wederhelft het beste gaf van zichzelf om onze fotoploeg te versterken.

We spreken af dat de opstelling van het vuur en de grote spekpan best achter een afspanning gebeurt, want cavjes hebben nu eenmaal geen discipline als het om hun buikje gaat en Paul en Marlene kunnen helpers van dat formaat beslist missen. Zij bakken de hele dag spek.

Conny verrast ons met haar bakkunst. Ze had gezegd dat ze verantwoorde hondentaarten en koekjes zou bakken. Maar het meesterschap waarmee dit gebeurde was ons niet bekend. Haar kunstwerkjes worden uitgestald op de tafel waar ook de confituur en bruine suiker voor de boterhammetjes staat. En ieder kan een luxe maaltijd voor zijn cavje kopen met een bonnetje. Reuze goed voor onze kassa, want Conny doet dit geheel vrijblijvend.

Liliane wordt ingezet aan de kassa. Zij verkoopt vandaag de drankbonnetjes, een jobke waarbij je niet van je plek weg kan. Dus hoopt ze dat de anderen tot bij haar komen om te keuvelen.

Binnen in de veranda installeert Anita zich met haar werken. We hebben voor de gelegenheid dus een heuse kunstenaar uitgenodigd, gespecialiseerd in portretten van honden en paarden. Ze vraagt heel beleefd wat de huur van haar plekje moet kosten, maar daar hebben wij geen oren naar. Weet je wat, als je dan toch wat wilt doen voor de geboden tentoonstellingskans, geef dan korting aan onze leden. Zowaar geeft ze prompt 20% korting op vertoon van een Meutekes lidkaart (waar die kaart al niet goed voor is).

Voor de bevoorrading was het noodzakelijk dat iedereen zou voorinschrijven. We moeten een schatting kunnen maken. Het bestuur van ‘De Kempense Cavaliers’ was erg eerlijk, ze hadden 14 volwassenen en 13 honden ingeschreven, maar ze kennen hun publiek en er was een zwaar vermoeden dat maar de helft zou opdagen als het weer niet open zou trekken. Tja, we moeten ze wel meerekenen voor de verzekering en voor het geval ze toch komen. Even bekruipt ons de schrik dat ook onze mensen zo zouden reageren, in dat geval zou onze schatting van de materialen kant nog wal raken. Maar die schrik bleek ongegrond. Ronduit iedereen van ons Meuteke die had ingeschreven was ook present. Een woord is een woord, en zo kennen we elkaar. De dappersten onder ons beslissen om de ochtendwandeling van 12km te doen. Niet dat die afstand enige moed vergt, maar het weerbericht vergt dat wel. In de voormiddag wind en buien, in de namiddag opklaringen en in de late namiddag weer wind en buien.

Ik vertrek samen met Beatrijs (gids van de 11u wandeling) om 10:15 met regen en kom 10 minuten later aan op de plaats van afspraak zonder regen. Het is de rest van de dag droog gebleven, dit was een serieuze dosis geluk.

Ik noteer uitsluitend Meuteke’s leden op de 11uren tocht en keer weer naar de tenten om verder te helpen waar nodig. ’s middags hebben onze vrijwilligers heel wat gepresteerd. Alle tafels en stoelen zijn afgewassen, alles staat klaar. Dit verdient een gezellige lunch: koffiekoeken pistolets en croissants. Want spek zullen we in de namiddag al genoeg eten. We zitten gezellig bij elkaar en genieten van gedane arbeid.

12:45 En ik vertrek weer, samen met Jef (gids van de 13:30 wandeling) deze keer is de hoop mensen en cavjes amper te overzien. De meesten hebben voor de namiddagwandeling gekozen omwille van de voorspelde opklaringen. Ik doe er dan ook langer over om alle inschrijvingen te noteren. En idd de helft van ‘De Kempense Cavaliers’ die waren ingeschreven, laten het afweten. Met deze : jullie hadden ongelijk, het weer evolueerde naar brede opklaringen met zon en het bleef droog. De wandelpaden waren speciaal uitgezocht voor de tijd van het jaar. Er was geen enkel slijkpad, alles mooi aangelegd. Maar we nemen het jullie niet kwalijk Kempense Cavaliers, enkel insiders weten dat Frank Deboosere door ons wordt omgekocht. Elke tweede zondag van de maand stopt het met regenen want dan is het Cavjeszondag!

Ze gaan op pad met wat vertraging, en ik keer terug naar mijn werkplek.

We hadden uitgerekend dat beide groepen ten laatste zouden aankomen tussen 15 en 16u. De eerste kleinere groep heeft woord gehouden en we zien hen binnenstappen om 15u. De tweede en grotere groep laat echter heel lang op zich wachten. Het is niet evident om zo’n grote hoop mensen bij elkaar te houden en dat heeft Jef andermaal kunnen ondervinden. Vandaar de vertragingen, zij komen binnen om 16u30. Iedereen even enthousiast over het parkoers. De zon schijnt volop in onze tenten en de spekboterhammen vliegen de deur uit. Kinderen geven hun tekening af voor de tekenwedstrijd. Hun werkjes worden allemaal aan het raam geplakt zodat iedereen kan zien hoe mooi ze zijn. En de lege plaatsen van de niet opgedoken DKC leden worden al snel opgevuld door onze buren. Zij hebben immers een briefje in de bus gekregen met de aankondiging van enige hinder, en de uitnodiging om een pint te komen pakken. Wat ze ook doen. We kunnen dus met enige trots zeggen dat we meer dan 100 mensen in onze tuin ontvangen hebben. En er zijn ook leden die niet mee gewandeld hebben, maar toch aanwezig waren op de verbroedering. en dat was deze keer belangrijker dan de tocht zelf.

Een dankwoord voor onze sponsors is hier op zijn plaats. Tom en Co van Brasschaat Centrum (niet diegene waar jullie je auto hebben geparkeerd, maar die naast de Aldi in Brasschaat) hebben voor prachtige cadeaus gezorgd. Voor elk Cavje een zakje met een combinatie van volgende leuke dingen : dekentje, drinkbus, heuptasje, opvouwbare emmer, pluche knuffel, frisbee, poepzakjes. Conny had voor elk cavje een zakje eigenbak koekjes voorzien. En Elke, onze dierenarts, heeft voor de gezondheid gezorgd in de vorm van Dentasticks. Een hele vracht om mee naar huis te nemen. Bedankt Sven en zijn ploeg van Tom en Co voor al die mooie spullen en de tijd die jullie er in staken om de zakjes samen te stellen.

De manager van B-Solar http://b-solar.be/ , Danny Vandepol is onze sponsor voor Logistieke en Technische ondersteuning, hij is voor ons Meuteke al twee dagen in de weer. Danny stelt zich heel de namiddag ter beschikking om vragen over subsidiƫring van zonnepanelen te beantwoorden voor al wie wat van de staat terug wilt krijgen op zijn energiefactuur.

En dan zijn we bij de uitslag van de tekenwedstrijd. De jury bestaat uit een lerares, een kunstenares en de voorzitter van ons Meuteke. Ikke dus.

De leeftijdsverschillen van de deelnemers zijn erg groot en maakt de beslissing voor een winnaar haast onmogelijk. We hebben drie mooie prijzen. Dierenpuzzels van Ravensburger, en troostprijzen. We besluiten de namen van de kinderen in een kom te doen en er drie willekeurig te trekken. De gelukkigen zijn : Dax, Pablo en Lucca. Alle werkjes komen tegen volgende week op onze website.

5000 Foto’s van de afgelopen 5 jaar wisselen zich doorlopend af op een pc scherm, en uit de boxen klinkt gezellige muziek. De sfeer kan niet meer kapot, en velen vragen ons om volgend jaar een gelijksoortig evenement in te richten. Wel mensen, met de nodige vrijwilligers een dag of twee op voorhand, zien we dat wel zitten. We gaan het dan zeker een maand later doen, dan is het zomeruur, het is dan warmer, en de kans op een bui neemt dan hopelijk ook af. We noemen het dan ‘MEUTEKE’S OPEN DEUR’ want bij de Kempense Cavaliers kennen ze ons nu.

Het zonnetje draait voor ons huis en in de tuin begint de schaduw te vallen, het wordt frisjes. De meesten moeten nog een heel eind rijden en de uittocht begint. wij houden ons hart vast. Hopelijk blijven er nog enkelen om de tenten af te breken. En ja hoor. Dezelfde ploeg van de voormiddag geeft present en in een mum van tijd liggen de vloerpanelen netjes gestapeld op het trottoir. Klaar voor de evenementendienst van Brasschaat om opgehaald te worden. En net op tijd ook. De vrijwilligers drinken nog een Leffe op de goede afloop in onze garagebar terwijl het buiten plots hevig begint te regenen en te waaien. Goddank moesten we dat niet onder ons tweetjes klaren, want dan hadden de tenten met zekerheid weggevlogen. We hadden nooit op tijd kunnen opkramen. Bedankt vrijwilligers, zonder jullie was dit niet mogelijk geweest.

De dag nadien zorgt een natte dweil er voor dat de laatste sporen van het feestje gewist worden. En sorry mensen dat de WC-bril zo snel begaf. Twee dagen voor onze verbroedering begaf het oude toilet, de spoelbak was niet te herstellen en door de leeftijd van het oude toiletblok kon vervanging alleen door het hele zooitje af te breken. Een hele dag van onze voorbereiding naar de bom voor de aanschaf en herplaatsing van een nieuwe. Een goedkoop plastic brilletje was inbegrepen. We dachten, die doorstaat het weekend wel, maar dat was niet zo. Volgende keer staat er een steviger exemplaar op, beloofd.

De enigen die het niet tof vonden waren Bink en Wiske. Zij vonden de invasie in hun tuin maar niks. Wiske gromde vanuit haar nestje naar iedere toiletbezoeker (had ik niet gemerkt want naar ons gromt ze niet) op de koop toe werd ze door haar grote favoriet Bruce in de steek gelaten, hij had andere bloemetjes te plukken, en Bink zuipt zich een ongeluk om voldoende markeermateriaal te verzamelen om al die plasjes onder te stoppen in zijn tuin. Hij gaat nog dagen werk hebben.

Tot op de wandeling in Melsbroek bij het leger, heren haal maar al jeugdherinneringen op.