Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Elingen B groep 08-02-2009

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Fam. Segers, Kristel Pedus, Beatrijs Reusens (zie onderaan)

ELINGEN (VLAAMS-BRABANT)
Het Pajottenland op zijn mooist !-tochten
Organisator: HALFOOGSTVRIENDEN BELLINGEN (360)
Start: Parochiezaal, Zwarte Molenstraat 20, Elingen-Pepingen

Ik moet alleen rijden deze keer. Het baasje van Bink ligt met griep in bed zoals zo velen hier in Vlaanderen rond deze tijd van het jaar. En ik ontdek weer eens te meer hoe gemakkelijk een GPS is. Ik vertrek heel vroeg, en onderweg zie ik al blauwe strepen in de lucht. Het is droog weer, ik verwacht wel een modderig parkoers. Dat kan ook niet anders met het weer van de afgelopen dagen. Bink en Wiske kennen de routine, als het vrouwtje de bottines boven haalt, dan wordt het een langere toer dan even het blokje om en het enthousiasme en ongeduld is dan ook groot. Onderweg pik ik nog een van onze leden op, die ook zonder echtgenoot komt.

Parkeren dreigt een ramp te worden, ik vind nauwelijks plaats en het is nog maar 9:30. We hebben nog ruimschoots een uur om uitgebreid te ontbijten bij de Halfoogstvrienden alvorens de rest van de groep komt. Boterham met spek en een mattentaartje als dessert en we kunnen er weeral tegen.
De eersten die mee aan onze tafel schuiven zijn nieuwkomers Belle en Joly, twee elegante teefjes uit Brussel. Zij schrijven niet in voor deze wandeling, maar voor de verbroedering op 8 maart. Ondertussen gaan hun baasjes wat oefenen want het was lang geleden dat ze nog gestapt hadden. De volgende is nieuwkomer Aiko, stoere jongen uit Schoten. Dan wordt het 10:30 en onze leden stromen binnen in het kleine zaaltje. We vertrekken uiteindelijk om 11:20 want het baasje van Gio,Milan,Gucci en Yari is verloren gereden en doet nu zijn uiterste best om nog parking te vinden. En eens te meer ondervinden we het voordeel van het sociale karakter van onze groep, niemand mort over het latere vertrekuur en het baasje van Zino stelt voor om zich vandaag over Bink te ontfermen omdat Binks baasje met koorts thuis moet blijven. En Bink? die vindt het allemaal ok, als hij maar kan snuffelen, hij zal zijn vrouwtje af en toe eens komen opzoeken, maar voor de rest is alles veel te spannend om zich iets van moeder de vrouw aan te trekken. Je zou nu helemaal niet zeggen dat hij zo’n grote flauwe knuffelaar is als hij thuis in de zetel ligt.

En wie is er terug van weggeweest? Enya! ze had haar 3x stappen per jaar niet gehaald en had geen lidgeld meer betaald, dus werd ze geschrapt van onze ledenlijst. Haar baasjes beloven beterschap. Enya heeft haar vriendinnetje Lola meegebracht, zij stapt vandaag op proef mee.

En zoals beloofd door de Halfoogstvrienden, is het landschap heel erg mooi, de glooiingen maken het mogelijk om mooie vergezichten te hebben en het zonnetje breekt door. De cavjes kunnen na eventjes al weer los lopen en er wordt ook duchtig gesnuffeld, gecrost en getuimeld. Plezier dat ze hebben! We stappen door weiden en privédomeinen, en alles is wijds ! Hier kunnen ze niet verloren lopen, je hebt een mooi overzicht over de groep door al die glooiingen. Sommigen lopen van de staart naar de kop van de groep op zoek naar kameraadjes. En ze hebben al vlug door dat onze groep de Meute is waar ze bij horen en niet eentje wijkt er af. Het is ontspannen wandelen zo, en we babbelen natuurlijk weer bij. Nieuwtjes over de honden en hun baasjes worden uitgewisseld, avonturen verteld.

En dan gebeurt het plots dat een groepje blijft staan, als we naderen zien we dat er in de familie van Snuffel iemand onwel geworden is. Het betert niet met even te rusten en iets te drinken, en we diepen dan maar het noodnummer op. Met vereende krachten zoeken we uit waar we precies staan en de stem aan de andere kant van de gsm zegt ons dat we niet op het 12km maar op het 20km parkoers stappen ! Even twijfelen we of we de afpijling wel goed gevolgd hebben, maar alle voorbijgangers verzekeren ons dat ook zij op de 12km stappen. Om alle vergissingen te voorkomen bellen we even terug om het adres nog eens door te geven en even later komt een Renault monovolume aangereden om ons te depanneren. Er is plaats zat in de wagen, en meteen gaan ook de lieven en het vriendinnetje van onze patiënte mee naar de startplaats. Het is altijd wat prettiger als je gezelschap bij hebt tijdens het wachten.

We stappen weer verder, we zijn al bijna twee uren onderweg en de rustpost zou op 6km liggen. Het oponthoud van daarnet heeft wel wat tijd gekost, ook het klimmen op de heuvelruggen gaat wat langzamer. En net als we ons beginnen afvragen of we hem niet gemist hebben, zien we het gezellige lokaal. We lunchen uitgebreid en ontvangen met plezier alle complimenten die we van de andere wandelaars over onze brave hondjes krijgen. En de Halfoogstvrienden hebben goed gezorgd voor de innerlijke mens. Zo’n uitgebreide kaart vind je niet vaak. Ze hebben braadworsten, spek, bouletten, mattentaarten, andere taarten, broodjes met beleg en lekkere tomatensoep. We kunnen niet klagen. Af en toe is de voorraad op, maar die wordt na enkele minuten weer aangevuld. Goede organisatie, prachtig parkoers, onder vrienden, het zonnetje en heel wat lekkers, wat moet je dan nog meer hebben om een wandeling geslaagd te noemen. Ze bieden zelfs appels en warm gebakken mattentaarten aan om mee te nemen.

Het laatste stuk van het parkoers leidt ons langs het kasteel van Gaasbeek, waar Spikey een fotoshoot doet! Heb je mijn linkerkant al gezien? of is mijn rechter beter? Zal ik mijn haren eens achteruit werpen? Hij lijkt wel een professional. En wie ook mee stapt in onze groep is adoptantje Bruni, het asielcavje dat in het gezinnetje van Funny, Noortje en Tarzan woont. Mogelijk wordt ze hier ook geadopteerd. Lees haar adoptiedagboek. Haar verlamming is een stuk beter met de cortisonen die ze krijgt. Ze loopt op haar vier pootjes en heeft heel veel plezier om rond te dollen met de andere cavjes. Hopelijk blijft ze zo goed als de medicatie wordt stopgezet. Omdat geen afwijking wordt gevonden, gaan we van de veronderstelling uit dat ze haar leven in een te klein hok heeft gesleten en daardoor niet kon lopen. Ze is immers een ex-fokteefje.
En Toby krijgt het onderweg ook moeilijk, een pijnlijk voetzooltje doet hem in de buggy belanden. Maar de Buggy is wat klein voor grote Toby. Na wat pas en meetwerk wordt hij achterstevoor in de buggy gezet, en het baasje rijdt de buggy verder op twee wieltjes. Toby met zijn zitvlak waar het hoort in de buggy, maar met zijn buikje tegen de rugleuning. Zo zit hij erg comfortabel in de gekantelde buggy en hij doet helemaal geen moeite om uit te stappen. Volgende keer brengt het baasje een grotere buggy mee, want Toby is ook niet meer van de jongsten en kan af en toe een rustpauze gebruiken. Zijn broer Casper is erg uitgelaten en geniet duidelijk van de wandeling met broer in de buggy.

Het is 4uur als we aankomen in “ons parochiehuis”, we zien in aansluiting met het lokaal, een grote verwarmde tent staan. Ideaal voor onze groep die bijna heel de tent in beslag neemt. We zien onze jeugd terug die met de bezemwagen waren afgevoerd, en het gaat al wat beter met Ilke. Ik haast mij naar mijn wagen, want door de afgelasting van de wandeling in januari, hebben onze leden nog een nieuwjaarsdrink te goed van onze kleine maar dappere kassa. De voorzitter Pol Clement van de Halfoogstvrienden drinkt een borrel mee op het nieuwe jaar. We krijgen van hem nog ieders een flesje ingepakt kraantjeswater mee. Je weet wel, verleden herfst is daar een stunt rond geweest om te bewijzen dat kraanwater zeker zo lekker is als flessenwater. We zullen eens proeven Pol. In ieder geval een dikke proficiat voor je organisatie. Het was hier een van de mooiste en gezelligste wandelingen die we gedaan hebben.

Volgende keer is het de verbroedering. VERGEET NIET IN TE SCHRIJVEN anders weten we niet hoeveel spek en Leffe we moeten bestellen.

En ondertussen is er nog een extra wandelzoektocht bij Unco Jerry waar wij ook aan deelnemen.

Deden mee in de B-groep :
Bink en Wiske, Dino, Enya, Funny Tarzan en Bruni, Gio Milan en Yari, Laika, Rhanny, Snuffel, Spikey, Toby en Casper, Wolfke en Snoepy, Zino
Gastvedette : Lola

Reactie van de Halfoogstvrienden op onze deelname

Fijn te horen dat jullie er zo van genoten hebben, leuk verslagje om te lezen.
We beseffen inderdaad dat parkeren in het kleine Elingen niet zo evident is maar dat behoort ook tot de charme van het dorpje.
Jullie hebben heel wat tongen doen rollen, vele mensen hadden de mond vol over die groep met hondjes. Een attractie als je ’t mij vraagt. Zoals ik al vermoedde hebben jullie wel een echte toffe bende. Ik heb met enkele van jullie leden gesproken, stuk voor stuk sympathieke en dankbare mensen.

Aarzel niet ons te contacteren indien julle ooit nog eens wat van plan zijn in het Pajottenland, wij kunnen jullie steeds vrijblijvend helpen.
Jullie kunnen nog verslagen van de tocht vinden op :

IMPRESSIES VAN EEN GESLAAGDE WANDELDAG
http://www.atmikes.be/index.php?option=com_zoom&Itemid=27&catid=179
en
http://nederbelgenopstap.skynetblogs.be/post/6705758/08022009-halfoogstvrienden-te-elingen
Sportieve groetjes
Pol Clement