Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Asse B groep 9-11-2008

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnen komen : Beatrijs Reusens, Kristien Ghys, Martin Gonnissen, Kristel Pedus (zie onderaan)

10:30, Door het land van Asse, 14 km
Organisator: DE TREKPLOSTERS ZELLIKASSE (158)
Merens J. 02/466.70.19. roger.longin @skynet.be.
Start: Parochiezaal, Kespierstraat, Asbeek.

Foto’s worden gesorteerd op oudste opname eerst en zijn dus een chronologische mix. Het is aanbevolen de klok van je toestel juist te zetten. (zomertijd, wintertijd) om een correcte weergave van het verloop van de wandeling te krijgen.

En als er nu iets is waar onze rakkers niet tegen kunnen dan is het hitte en natigheid. En wat zegt de weervrouw op vrijdag nog ? Het gaat er met bakken uitvallen!!!

Wij snel virtuele eitjes gestuurd naar de Arme Klaren
En ja hoor, onze gekochte gebeden werden verhoord. Zaterdagavond meldt de weervrouw dat de bakken water ’s nachts zullen omgekieperd worden. In de voormiddag zou het nog nat zijn, maar in de namiddag droog. Pech voor diegenen die enkel op vrijdag naar het weerbericht hebben gekeken want het landschap waar we doorrijden is ongelofelijk mooi. Glooiend, in  herfstkleuren getint, alles oranje geel en rood, de geur van paddestoelen en vergane bladeren. Onze Gps loodst ons langs pittoreske kasseiwegeltjes door mooie dorpen, tot we Asbeek vinden. Midden in een herfstschilderij !

We vinden moeiteloos een parkeerplaats (toch een voordeel aan het weerbericht van vrijdag) en het is niet nat, wel bewolkt, geen wind en redelijk warm, tja we zitten ten zuiden van Brussel toch een stukje dichter tegen de evenaar nietwaar?

En wie niet al te ver van de plaats van afspraak woont is toch present. We hebben nu eenmaal een kleine kern van “Die Hards” die er altijd zijn, weer of geen weer. En wanneer het 11e uur is aangebroken zit ook de zaal goed vol. Mensen hebben buiten gekeken, en zagen dat het goed was!

We verwelkomen Woody, Blenheim reutje van het onversaagde type! Je ziet dat hij gewend is met zijn vrouwtje op tocht te gaan. Hij kent de regels van het spel, en gaat natuurlijk zijn plaatsje in onze roedel zoeken. Na hier en daar wat rijden kent hij de rangorde en zodoende hebben we er weer eentje bij.

Als Dino met zijn baasjes uit de wagen stapt wordt hij op de voet gevolgd door de plaatselijke bendeleider, een uit de kluiten gewassen Jack Russel, en die gaat zich met onze Dino meten.

Zijn baasjes haasten zich naar de gelagzaal, maar Jack is niet van een kleintje vervaart en loopt gewoon binnen van zodra een volgende wandelaar de deur opent. Iedereen denkt dat hij zijn baasje bij heeft in de zaal maar Dino weet wel beter. Na enkele schermutselingen met andere honden vindt hij Dino weer. Dino’s vrouwtje tilt haar lieveling op, maar de Jack springt omhoog, en dan komt onze secretaris tussen beiden. Hij probeert de Jack af te weren maar die bijt onversaagd in zijn hand. Tja, dat wordt de rode kruispost. De mannen zien met belangstelling hun eerste patiënt van de dag komen, het is eens wat anders dan voetblaren open prikken, en Jef wordt met de nodige zorgen omringd. Ze zien zowel de bovenste als onderste tandenrij van Jack staan en besluiten dat er een spuit tegen de Klem (tetanus) moet gegeven worden. Politie wordt gebeld om de eigenaar van de Jack op te sporen, verzekeringspapieren worden ingevuld voor het geval Jef zijn hand moet geamputeerd worden enz…Dat betekent de spoedafdeling van het plaatselijke ziekenhuis. Jef krijgt een persoonlijke chauffeur toegewezen en wordt in stijl afgevoerd. Hij heeft dus enkel naar ziekenhuismuren mogen staren, hij zal de wandeling op foto moeten bekijken, net nu ik een kanjer van een logeetje bij heb. Maar vele helpende handen tonen ons weer waar het allemaal om draait in het verenigingsleven, mijn drie honden worden netjes verdeeld.

En wij starten onze tocht, met het mooie weer en het mooie landschap in het verschiet, kiezen we voor 14km. Het zonnetje breekt niet door, maar het wilt wel.

Hier moet men niet vindingrijk zijn om een mooie tocht te maken, eender in welke richting we kijken, overal zijn het net prentbriefkaarten. En wat we duidelijk konden verwachten is natuurlijk een enorm slijkparkoers. Het nachtelijk water heeft zo zijn eigen manier om bij te dragen aan een wandeling. Iemand oppert dat we beter onze langlaufski’s hadden meegebracht. Het is slalommen op de paden, de modder zuigt aan onze bottinnen en aan onze cavjes. Maar de cavjes die er vandaag zijn, zijn geen mietjes! Ze plonsen door het slijk alsof het niets is, hoe vettiger, hoe prettiger! Onze fotografen leggen zich toe op het in beeld brengen van ons glijparkoers. Als deze wandeling droger had geweest, dan zou het de mooiste van het jaar zijn. De rakkers kunnen ook het gehele parkoers los lopen.

Op de eerste rustpost zijn de broodjes al uitverkocht om 13u! Pech voor wie er op rekende en geen boterhammetjes bij had. Volgende keer hebben we ook een brooddoos bij. We maken met onze grote schoenen meer vuil dan onze cavjes met hun fijne pootjes, maar de uitbater wuift dit weg met de glimlach, daar is het poetsen goed voor zegt hij. Iedereen is erg lief voor onze hondjes, je merkt het, hier zijn veel dierenliefhebbers. Veel andere honden zijn er ook, grote, kleintjes, allemaal onder de modder en allemaal goed geluimd.

Het einde  van onze wandeling is er sneller dan we dachten, en niemand is moe, we nemen zelfs geen pauze bij de tweede rustpost. Die is amper 2km verwijderd van de eindmeet, dus steken we een tandje bij. Veel zuurstof in de lucht oppert men. Verleden nacht met de regen alle stof uit de lucht gespoeld.

En wie zien we op onze bestemming? Juist Jack is er nog steeds, hij heeft met een koppel de 10 km gewandeld en heeft daarna een andere mevrouw ook in de hand gebeten. De politie kon hem niet vinden (tja hij was toen op wandeling) en zijn onverrichter zake teruggekeerd. En hij is te snel en te pijnlijk om hem beet te nemen, dus wordt er ijverig op de grond gestampt en Va temps! geroepen in de hoop dat hij een franstalige is en op zijn minst dit begrijpt, maar verder als reikwijdte krijg je hem niet. Hij is duidelijk een autochtoon en duldt geen allochtonen in zijn dorp! Hij verdrijft ons desnoods in zijn eentje!

De voorzitter en de sekretaris van de Trekplosters benadrukken nog eens hoe blij ze zijn met onze aanwezigheid en tonen ons trots dat ze ondanks de weersvoorspelling toch over de 1000 deelnemers hebben genoteerd.

Jef is ondertussen terug van de spoedafdeling en ze hebben zijn arm niet afgezet!

En Jack? Die heeft een persoonlijke bodygard bij de deur gekregen, zodat hij niet weer naar binnen kan glippen om een caféruzie te starten.

Dino is incognito naar zijn limo gevoerd en heeft de aanval overleefd.

Eind goed al goed, Come and see next month !

Deden mee in de B-groep :

Bink en Wiske, Boy, Dino, Fanny, Indy en Bruce, Laïka, Snuffel, Woody,Zino en logeetje Bob de labrador.