Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Hechtel Eksel B groep 14-09-2008

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage in volgorde van binnenkomen : Fam. Segers, Marijke Derveaux,…………… (zie onderaan)

HECHTEL 5LIMBURG 10:30
31ste Duinenetocht-Golden Cup-Jubileumtocht 30 jaar
Organisator: W.S.V. DE ANJERTRIPPERS HECHTELEKSEL v.z.w. (V.L 038)
Start: “Don Bosco”-college in de Don Boscostraat te Hechtel.

Wat hebben we toch weer eens geluk vandaag. Het weer wordt ideaal, fris en volop zon. Het is te zien aan de opkomst, ze blijven maar komen, cavjes overal ! uiteindelijk tellen we 36 cavjes en 51 baasjes! Dat is een bus vol! een record. Het zal niet gemakkelijk zijn deze meute bij elkaar te houden. Maar voor alles is er een eerste keer.

En vandaag verwelkomen we een delegatie van Chico’s wandelclubje. Fabienne en Anita stappen met ons mee met Beau, en Casper van de adoptiepagina. Diegenen onder jullie die de verhalen lezen, kennen Caspers probleem. Het is des te bewonderenswaardig dat een kolos als Beau het geduld kan opbrengen om met Casper samen te leven in harmonie. Beau is zoals de rest van Chico’s wandelclubje een goed gesocialiseerde lammegoedzak. Toch zien we schrik in sommige baasjes hun ogen. De cavjes trekken het zich niet aan, die kennen de hondentaal en zien onmiddellijk dat Beau hun vriend wilt zijn. Fabienne houdt rekening met de angst van de baasjes en lijnt Beau aan voor het grootste deel van de wandeling. En Beau? Die vindt het allemaal goed.

En nog een verrassing : een lid van Linda’s forum komt eens uittesten hoe onze wandelingen verlopen. De link naar het forum kan je vinden onderaan onze webpagina “Wandelinfo”. Divko en Mica zien alle loslopende cavjes langs zich heen lopen en na verloop van tijd wordt het toch aangedurfd om Divko ook los te laten lopen. Met Mica wordt nog wat gewacht, misschien een volgende keer.

We worden hartelijk verwelkomd door voorzitter Frans Vandeven van de Anjertrippers. Zij vieren net nu, hun 30 jarig bestaan en het is er druk. Ze geven een consumatie gratis om mee in de stemming te komen. Nadat iedereen is ingeschreven en de nieuwkomers zijn genoteerd gaan we dan op stap. Een c-groep hebben we al lang niet meer. Die stappers hebben zich voldoende geoefend om mee te stappen in onze B-groep en we kiezen dus voor 12 km.

Prachtige streek, één grote zandbak om in te stoeien, en het is genieten geblazen. Keuvelende baasjes en stoeiende cavjes alom, de foto’s spreken voor zich, en daar is reeds de rustpost. De kantine van een hondenwandelclub. Agility toestellen staan opgesteld en dienen nu als zitplaats. Noodgedwongen moeten we ons wat verspreiden om te kunnen zitten en te genieten van de meegebrachte boterhammetjes of de gekochte broodjes en taart. Beziens genoeg natuurlijk.

We nemen uitgebreid pauze, want we hebben tijd genoeg en het zonnetje schijnt ! De Limburgse vlaai smaakt weer overheerlijk. De beroemde kruimeltjesvlaai kan je in onze streek zelfs niet eens kopen.

In de tweede helft van de wandeling is de natuur even mooi. Maar er ontwikkeld zich wrevel in de groep. Enkelen willen sneller stappen en doen dit niet graag alleen, daarom wordt er aangedrongen op een hoger tempo. Maar de meerderheid denkt daar anders over. We stappen voor onze ontspanning en willen niet opgejaagd worden. Voor het bestuur een teken om te starten met de bewuste A-groep. Die staat al lang op het programma en kan slechts verwezenlijkt worden als de B-groep voldoende geoefende stappers kan leveren. En dit lijkt nu wel het moment te zijn.

En in het over en weer geloop van zijn baasjes zijn we Bink even kwijt. Hoe kan dat nu? Hij is gewend steeds van de kop naar de staart van de groep te rennen en zich zo af te beulen tot hij niet meer kan. Maar deze keer is de groep heel erg lang uitgerokken en Bink ziet het niet meer zitten. Isabelle lijnt hem aan, en dan is er pas paniek. Een vreemd meisje dat met hem wandelt en waar is het baasje nu? Na een poosje is hij weer terecht, maar hij wordt verschrikkelijk flauw en aanhankelijk, hij moet gedacht hebben dat hij geadopteerd was en ons echt kwijt was. En alhoewel hij er heel stoer uitziet, heeft hij een heel klein cavjeshartje. Op de eindmeet moet hij steeds weer op de schoot. Wiske begrijpt er niets van, gewoonlijk is zij de flauwe trien.

De voorzitter van de Anjertrippers komt ons vragen of we de boze boswachter hebben gezien. Wij zeggen ja! Hij zat in een militair voertuig en had een kop als een oorworm. Maar dat zou hij niet geweest zijn. Het waren enkel militairen die hun stoere imago kracht wilden bijzetten. De voorzitter is zichtbaar opgelucht, we hadden onze honden op het militair domein mooi aangelijnd, maar toch leek hij wat angstig wat ons doet vermoeden dat de straf voor hem groter zou geweest zijn dan voor ons als wij de bevelen niet hadden gevolgd. Zou het de dood met de kogel geweest zijn? Hij brengt ons een aandenken aan zijn wandelclub en haar 30 jarig bestaan. Het lijkt wel de porseleinen uitvoering van onze Botinnekes waar de wandelingen op de website onder verborgen zitten. En de onschuldige hand van Inés trekt een gelukkige uit de inschrijvingskaartjes die de prijs mee naar huis mag nemen. Het is nieuwkomer Fanny wiens baasjes de trofee op de kast kunnen zetten.

’s Avonds houden we onze eerste bestuursvergadering en het eerste agendapunt is : oprichting van een A-groep. Aan het baasje van Boy1 wordt gevraagd een voorstel uit te werken. Hij zal immers coachen in de nieuwe, op sportwandelen gerichte groep.  De b-groep kan gerust zijn. We blijven recreatief en toegankelijk voor gezinnen tegen een wandeltempo van 4km/uur. Dat is ook wat de stappenteller vandaag weergeeft : 4km per uur hebben we gepresteerd. Wie trager wilt moet thuis wat oefenen, want we moeten onze 12 km wel rond krijgen voor het donker wordt !

Tot de volgende…

Deden mee in de B-groep :

Bink en Wiske, Boy1, Shelly en Lotje, Chica, Dino, Lotje en Luka, Droopy, Dixi en Dali, Flores, Fritske en Seppe, Gio en Milan, Indy en Bruce, Laika, Rhanny, Rusty, Shira, Bo en Molly, Sammy en Beau, Snuffel, Trixie, Spikey, Wolfke en Snoepy, Zino, Divko en Mica, Fanny.