Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Turnhout B & C groep 10-06-2008

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage : Beatrijs Reusens, Lieve Van den Heuvel, Kristel Pedus (zie onderaan)
Filmreportage : Benny Segers

Organisator: A.W.S.V. TURNHOUT v.z.w. (A 005)
Start: Parochiecentrum, Den Donk (Zevendonk), Kapelweg 52, Turnhout.

Vaderkesdag. Voor de eene is dat op 19 maart, voor de ander op 8 juni. Ja ja vaderkes, ge moet niet klagen. Jullie hebben er ook twee op een jaar.

Dus vaders en schoonvaders moeten ook bezocht worden, en vooral : examentijd ! Onze blokbeesten hebben het niet getroffen met die hitte, wij wel. ’s Morgens wat mistig en frisjes, net goed om onze cavjes reuze goed gezind en vinnig te maken. En dan wordt het langzaam warmer, tegen de middag hebben we volle zon.

Ik had op voorhand contact genomen met de parkoersmeester Nick Lebon om uit te zoeken wat de beste route voor onze cavjes was, en bij monde van Dhr Boogaert kregen we persoonlijk advies. Ter plaatse beslissen we Jef wat te ontlasten zodat hij mij kan helpen bij de inschrijvingen, en we bevorderen het baasje van Laika tot onze parkoerscoach. Dat wilt zeggen : zij moet kletsende vrouwen en zwansende mannen langs de juiste pijltjes leiden. Alhoewel je het ook lijden met gestipte ij kan noemen. Heel plichtsbewust gaat ze mee met Dhr Boogaert om de plannen te bestuderen en te onthouden waar de rustposten zijn, hoever die liggen enz…En samen besluiten zij dat de tweede helft van de 20km, zijnde 15km, meer geschikt is dan de “12km met honden” om de hondjes zo veel mogelijk vrij te laten lopen. De 12 km is immers aan de leiband en gedeeltelijk langs de straten.

We starten onze wandeling en de baasjes van Gio, Milan, Fleur en Luka2 besluiten een c-ploeg te vormen en de korte afstand te doen wegens een voetblesure van één van hen. Zij zijn er van overtuigd dat de beide parkoers voor een stuk samenlopen, maar na wat getwijfel over en weer komen we er uit dat de 6km een heel andere startplaats heeft. Beatrijs heeft het niet onder de markt om de juiste uitleg te verschaffen aan de twijfelende deelnemers, haar start als parkoerscoach is niet zonder hindernissen.

We beseffen dat het schier onmogelijk is die groep na afloop nog terug te zien omdat het verschil tussen 6 en 15km wel erg groot is. Maar af en toe kan dat gebeuren alhoewel we streven naar een gezamenlijke aankomst om de groepsgeest te bevorderen en klikjes te vermijden.

Wiske presteert het reeds bij het vertrek op de zijkant van het wandelpad een flink aandenken te deponeren. Plichtsbewust rapen we de smurrie op, maar owee, geen openbare afvalbak in het verschiet. Dan maar in een privé container gedropt. De bewoners mogen blij zijn dat wij alles zo netjes opkuisen als we met onze hondjes passeren. Dus verwachten we geen boete voor sluikstorten in andermans container.

Onze cavjes lopen graag een groot gedeelte van de wandeling in een “hoopje” bij elkaar. Een echte meute dus. Af en toe wijkt een avonturier een uitstapje over een weids veld, maar meestal hebben ze het zo druk met elkaar dat ze niet aan weglopen denken. Het jachtinstinct is ook ver te zoeken, alhoewel een verse paardendrol toch weer de verleiding oproept om er eens duchtig in te rollen zodat de eigen geur voor de prooi vertopt is. He Dino ! Nu moest er zo eens een konijn op hem afkomen, hij zou nogal spurten richting baasje ! De zeldzame slijkerige plasjes die we tegenkomen zorgen voor stoerdoenerij van enkele durvers! Zie eens! ik durf pootje baden!

Slechts drie zwemmers is ons clubje rijk, en we zijn ondertussen met meer dan 70 hondjes. De rest maakt zich niet graag nat, wel vuil.

En de Binken van Turnhout hebben dat heel goed bedacht. Prachtige stukken natuur wisselen zich af, bossen, heiden, velden. Zuiver wit zand en brede paden. Kortom proficiat voor WSV Turnhout, ze zijn er in geslaagd het beste uit hun streek te tonen.

Van Kempenaars echter hadden we allicht pannekoeken of frikadellen met kriekjes verwacht, maar niet getreurd, de koffiekoeken waren ook heerlijk.

De opkomst was enorm, 1700 stappers, dat hadden ze duidelijk niet voorzien. Alhoewel ze er in slaagden voldoende stoelen en tafels tevoorschijn te toveren, was spijs en drank al vlug door de voorraad. Daar zat ongetwijfeld het goede weer voor iets tussen.

En terug van weggeweest is Nicky. Twee jaar geleden een vaste klant bij onze wandeltochten, en ondertussen is er in het huishouden waar Nicky woont, een baby bij gekomen. Het is de eerste keer in ons Meuteke dat we zo’n kleine dreumes mee op wandeling nemen. Maar het baasje van Nicky verzekert ons dat de kinderwagen van het type 4×4 is en ruw terrein aankan. Wat ook zo blijkt te zijn. Sarah (vrouwtje 2 van Nicky) is ondertussen goed gegroeid, ze is een flinke meid geworden die niet één keertje zeurt bij de toch lange afstand, want de rustpost bevindt zich deze keer op 7,5 km en er is er maar één. We zijn gewend om elke 5km een rustpauze te hebben. Dus is het even doorbijten.

Tot onze vreugde verwelkomen we ook de organisatoren van “De Kempense Cavalier” die 3x per jaar een cavjeswandeling houden. 4 teefjes en een prachtige Black en Tan reu vervoegen onze rangen. De afstanden die zij met hun groep organiseren blijken een stuk korter te zijn dan de onze. We hebben dus een verschillend publiek. Bij ons lopen de geoefende kuiten ! We wisselen weetjes uit, en er wordt afgesproken volgende keer weer mee te stappen.

Tarzan is de huisgenoot van cavje Funny en Noortje de Shih-Tzu. Hij is een Engelse cocker en wilt ook wel eens graag in de buggy zitten. Hij wringt zijn zitvlak op Noortje’s plaats in de buggy en weldra hebben we een panne. De buggy is waardeloos met die eene gebroken bout. Hij weegt dan ook minstens 3x zo veel als Noortje. Op de foto staat hij parmentig te poseren in zijn vierwieler die het toen nog deed !

En ook Odie en Prutske zijn weer terug van weggeweest. Prutske’s rugprobleem is fel verbeterd en hij blijft dan ook heel de afstand mooi met de staart rechtop lopen. De aquagym voor hondjes heeft hem blijkbaar goed gedaan. Wie er meer over wilt weten kan de info vinden op onze doktersbladzijde bij Wellness voor honden.

Op het Militair domein nemen we de groepsfoto, en we bedenken dat we deze keer de mensen van de c-groep niet op foto kunnen zetten. Zonde toch, de plaatsbeperking bij de startplaats en de verwarring rond de start waarbij we eerst dachten een stukje samen te kunnen lopen zijn hiervan de oorzaak.

Parkoersmeester Lebon komt een kijkje nemen om zich ervan te vergewissen dat voor ons alles naar wens gaat. En of, het is hier gewoon prachtig. We krijgen nog enkele tips mee over een stukje natuurgebied “Winkelsbroek-De Dongen” dat enkel door mensen zonder hond kan bezocht worden.

Eens daar aangekomen stapt onze parkoerscoach op haar eentje het natuurgebied in. Ze vindt geen kandidaten bereid om hun hondje achter te laten. Haar Laica is loops en thuisgebleven bij het baasje. Ze belooft ons jaloers te maken met de mooie foto’s uit het gebied die je in onze reportage kan vinden. Sommigen lijken idd wel postkaarten.

Rond 16u komen we aan. We hebben tegen 4km/uur gestapt en een ruime middagpauze genomen. We houden aan Turnhout een prachtige herinnering.

Tot de volgende keer in Tisselt.

Deden mee in de B-groep :

Bink, Bo, Casper, Dino1, Fritske, Gizmo, Moby, Molly, Nicky, Odie, Prutske, Rusty, Seppe, Shira, Spikey, Wiske, Zino

Deden mee in de C-groep :

Gio, Milan, Fleur, Luka2