Cavalier King Charles wandelclub

Adoptie Lynneke

Hoe het allemaal begon….

In onze algemene voorwaarden staat dat wij een lijstje met kandidaat adoptiebaasjes aanleggen. Naargelang wat zij te bieden hebben kunnen wij af en toe tegemoed komen aan de wensen van een cavje.

Huub en Yvonne mailden ons toen we de Waaltjes plaatsten. Zij zijn zelf niet meer zo piepjong, en hebben een Ruby die zorgen vergt. Sava heeft één oogje, een hartkwaal, en moet aan een tuigje lopen. hij heeft al wat leeftijd. En zij wilden dolgraag een echte sukkelaar adopteren als gezelschap voor Sava, en met ongeveer dezelfde capaciteiten zodat hun Sava niet onder de voet wordt gelopen.

Wel, onze ambassadeur Liliane heeft een neus voor zulke dingen. Zij is heel erg actief op het internet en heeft zodoende James gevonden. Tot grote spijt van Huub en Yvonne waren mensen uit Nederlands Limburg hen voor en hebben James geadopteerd. Wij zijn erg blij voor James dat hij toch ook een goede thuis gevonden heeft.

Ondertussen kwam Lynneke ter adoptie…

Foto’s van Sava, nu met Lynneke…

Lynneke1 Lynneke2 Lynneke3 Lynneke2008-2-27 00000 Lynneke2008-2-27 00001 Lynneke2008-2-27 00002 LynnekeLaatste LynnekeSava049 LynnekeSava2028 LynnekeSava2036 LynnekeSava2038 LynnekeSava2039

Vrijdag 15 februari 2008 (één week later)

Ik krijg telefoon van onze ambassadeur Liliane. Zij heeft een noodkreet opgevangen op een forum. Een echtscheiding zorgt voor problemen. Acht hondjes zijn er in het huishouden en slechts drie kunnen blijven. De eigenaresse slooft zich uit en kan een aantal cavaliertjes zelf plaatsen, maar Lynneke is een geval apart. Heel lief gesteriliseerd teefje Tricolor, 8 jaar en hartruis. Men zegt haar het hondje te laten inslapen omdat niemand een Cav met een hartruis wilt. Vandaar de noodkreet.

Ik bel nog dezelfde avond met Huub en Yvonne. Zonder dat zij de foto gezien hebben van Lynneke, enkel door mijn beschrijving, zeggen ze reeds toe. Dit is ons inziens een “Perfect Match”. Huub vraagt of Lynneke nog een weekje of drie ter plekke kan blijven want ze zitten midden in een verhuis. Dat is geen probleem.

27 februari 2008

De verhuis is rond.
Huub en Yvonne komen aan in Brasschaat België om 20u, zij hebben Sava bij. Deze avond gaan we met zijn allen naar Wendy om Lynneke op te halen. Liliane heeft er eerst nog een uur trein opzitten voor ze in Brasschaat is, Wendy woont hier niet veraf, Brasschaat ligt ten noorden van Antwerpen, Wilrijk ten zuiden.
Huub en Yvonne hebben ook een uur gereden, de koffie smaakt.

Omstreeks 21u komen we bij Wendy aan. De hondjes komen ons joelend begroeten. En alsof ze het wist, zoekt Lynneke het meeste toenadering tot Sava. De overige hondjes worden even uit de buurt gezet zodat Lynneke en Sava luidruchtig kennis kunnen maken. Staartjes kwispelen, stemmetjes overtroeven elkaar, en zo lopen ze snuffelend achter elkaar door het huis. Na nog een dikke knuffel van Wendy pinkt Yvonne een traan weg. Maar Wendy houdt zich sterk, ze is blij dat ze een goede thuis voor Lynneke gevonden heeft. Wendy had immers geen keuze, iemand had haar eerder het advies gegeven Lynneke te laten inslapen omdat er toch niemand een hondje met een hartafwijking zou willen. We kennen Wendy’s situatie en hebben alle begrip voor haar correcte beslissing.

Verslag van Huub en Yvonne :

29 februari 2008

Nou Lynneke heeft de rit goed doorstaan. Geen problemen, met Sava gaat het ook goed, ze bemoeien zich nauwelijks met elkaar. We zijn er wel achter dat lynneke doof is. Ze hoort niets, verder is ze erg rustig en slaapt veel. Alleen als we eten dan bedelt ze heel erg.
Verder gaat alles prima.

2 maart 2008

Ze is erg rustig en slaapt gewoon snachts, ze is wel gewend geloof ik. Alleen Sava is erg jaloers en wil constant aangehaald worden. We zijn vrijdag avond met haar naar de dierenarts geweest. Die heeft haar helemaal nagekeken, oortjes waren schoon en geen infecties maar ze is stokdoof.

Verder miste ze een heleboel tanden en kiezen, dus daarom at ze de brokjes zo moeizaam. we hebben haar op ander eten gezet en dat vliegt ze werkelijk aan, dat vindt ze heerlijk. Verder is het een heel zielig en zwak hondje . Ik heb het vermoeden dat ze vrijwel nooit aan de riem werd uitgelaten, want ze wil heel moeilijk mee lopen.
Het lijkt wel een pup die het moet leren, als je buiten komt doet ze direct haar behoefte, praktisch voor de deur. en dan moet je haar de eerste 20 meter mee trekken als een pup, daarna loopt ze wel mee. Maar ze heeft nog geen conditie om een paar honderd meter te lopen. het is echt een zielig beestje. in huis is ze erg lief en je merkt nauwelijks dat ze er is. behalve als er gegeten wordt dan blijft ze bedelen. Verder slaapt ze heel veel..

3 maart 2008

De dierenarts heeft het hartje beluisterd, maar gezien haar slechte conditie is besloten om over een maandje het hartonderzoek te doen? met slechte conditie bedoelen we dat ze erg zwak is, en we laten haar eerst helemaal wennen, aansterken en acclimatiseren alvorens we met haar gaan sollen. Dit op advies van de dierenarts, en het wandelen gaan we heel langzaam aan doen, we beginnen met korte stukjes.
Maar volgens mij is ze helemaal gewend bij ons, en heeft ze het naar haar zin.

15 april 2008

Donderdagmiddag zijn we met haar naar het echocentrum geweest,en ze heeft in allebei haar hartklepjes 2 lekjes. Ter vergelijking met sava, die heeft 1lekje in 1 hartklepje. Maar de dokter vond het niet verontrustend.

De longen waren ook o.k. ze heeft alleen een zwakke conditie, vandaar dat slome lopen. We moeten haar gewoon een half jaartje de tijd gunnen om haar spiertjes en gewrichtjes te ontzien en op te bouwen.

We hebben van de dierenarts harttabletten gekregen, dus moet ze iedere dag een half tabletje levenslang.

Verder heeft ze het geweldig naar de zin, ze is zo gewend en voelt zich zo thuis.

De arts van dat echocentrum, die ook een Belgische is, zei dat ze misschien wel ouder kan zijn dan ze is.

Ze heeft hele erge vieze oogjes,die ik een paar keer per dag schoon maak.

19 april 2008

Lynneke en Sava doen nog niet zo veel samen,ze slapen niet echt bij elkaar,vanmiddag kwam ik thuis en toen lagen ze met een 50 cm van elkaar vandaan, maar niet lekker tegen elkaar aangekropen.

Maar misschien komt dat nog wel, in ieder geval is lynn helemaal gewend ,je ziet dat ze het naar de zin heeft. Ze slaapt niet meer zo veel als de eerste weken, ik denk dat ze helemaal bij moest komen .

Niet zo zeer om te wennen {ook wel} maar misschien meer de rust in huis, inplaats van zoveel hondjes om je heen, 8 geloof ik he? Ze doen verder wel gewoon lief tegen elkaar.

Ze snuffelen aan elkaar als er 1 terug komt van buiten, zo van hallo ben je er weer? maar niet stikblij [ik laat ze om de beurt naar buiten vanwege dat ik nog steeds met 1 kruk loop]

Lynn houd zich ook wel een beetje aan Sava vast, want als ze slaapt en Sava hoort de tuindeur open gaan is Sava er als de kippen bij,maar Lynn heeft natuurlijk de handicap dat ze stokdoof is, maar dan voelt ze waarschijnlijk de trillingen van het getrippel van Sava’s pootjes en komt dan ook op haar manier hard aanrennen, want ze zijn allebei dolgraag in de tuin.

Lynn weet geen raad met een bot vanwege haar gebitje en Sava is niet te stoppen met een bot, en als Lynn er maar naar kijkt gaat Sava grommen als een tijger, maar Lynn hoort dat natuurlijk niet en dan geef ik maar even een brul naar Sava en is het weer over, en Lynneke staat dan maar een beetje te kijken  zo van “mis ik iets?” het is in ieder geval nooit saai hier, ze liggen nu allebei te ronken {snurken}

Het is zo,n teer broos hondje onze Lynn, zo’n schatteke, en ze is stapelgek op Huub. Als hij thuiskomt is ze helemaal dol! de staart lijkt wel een propeller, hij vliegt er nog net niet af. We zijn zo blij met onze Lynneke, we hopen dat ze nog een paar mooie jaren bij ons krijgt!!!

Veel groetjes van Yvonne en pootjes van Sava en Lynneke.

13 juni 2008

Hier een berichtje uit Schiedam.
Hier gaat alles z’n gangetje, we zijn allemaal gewend in ons nieuwe huisje ,ook Lynn.
We zijn maandag bij de dierenarts geweest, Sava had z’n jaarlijkse inenting nodig en Lynn is meegeweest, want die had het een dag eerder (zondag) zo vreselijk benauwd. Heel dat kleine lijfje ging heen en weer, en een beetje hoesten, niet als kennelhoest maar echt van de benauwdheid. De d.a. heeft haar helemaal onderzocht en er zat toch vocht bij de longetjes.
Dus een prik gehad om vocht af te drijven, en pillen meegekregen voor het vocht, als dat niet helpt moet er een foto gemaakt van de borstkas want haar tongetje was ook blauwig.
Ze is inmiddels weer wat opgeknapt, levendiger, en niet meer zo benauwd, enne ze bietst (schooit, bedelt) weer, dat is ook een graadmeter.

Ze hoest nog wel dus maar even afwachten, als de pillen op zijn moet ik de d.a. bellen.
We hebben ook een zalfje gehad voor die treurige oogjes en dat gaat ook al iets beter, en de d.a. heeft ook nog haar nageltjes geknipt.
Zo nou zijn jullie toch weer een beetje op de hoogte van ons schatteke
Mocht er nog iets gebeuren of veranderen dan laat ik het jullie weten.
Groetjes van Yvonne en Huub en pootjes van Sava en Lynneke

Nota van Chris

Lynneke was door haar vorige baasje ook net geadopteerd toen de huwelijksproblemen de kop opstaken. De slechte conditie van Lynneke is eerder te wijten aan de zware verwaarlozing waaraan ze werd blootgesteld bij haar eerste baasje. Een rijkere dame die een hondje wou als modegril, maar er verder niet naar omkeek. Toen het beestje verzorging en aandacht vroeg heeft ze het weggedaan. Dit is voor Lynneke haar derde thuis.

26 juli 2008

Wij hebben erg slecht nieuws te melden :

Lynneke is vrijdagnacht in haar slaap gestorven door een hartstilstand. We laten haar cremeren en krijgen daar nog bericht over. Wij hebben zoveel verdriet. Ik vind het ongelooflijk dat als je een hondje zo kort hebt gehad dat je daar zoveel verdriet van hebt. Maar ja het was zo’n schatje, en ik was haar alles. Ik mis haar elke minuut van de dag…

Ik zou graag alles er voor over hebben om haar nog een paar fijne jaren te geven. want in de korte tijd dat we haar hebben zijn we veel van haar gaan houden,en heeft ze mijn hart gestolen.er is zoveel verdriet in huis…

Hier is de laatste foto van ons Schatteke.

Nota van Chris

Wij wensen Huub en Yvonne innige deelneming met hun verdriet. Ze hebben er in ieder geval voor gezorgd dat Lynneke nog een mooie tijd heeft gehad. Laat dit een troost wezen. Jullie hebben echt een goed werk verricht.

HUUB EN YVONNE HEBBEN ONDERTUSSEN WEER EEN CAVJE GEADOPTEERD, LEES HET DAGBOEK VAN Bella