Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Herne C groep 11-03-2007

Verslag : Liliane Peeters
Fotoreportage : Marijke Derveaux, Staf Vermeiren (fotos zijn verlopen)

Zondag 11 maart, gisteravond wekker gezet, vandaag een beetje vroeger uit bed.

Toch voor op een zondagmorgen, maar met de slaap nog in de ogen, ( ’t huidige schrijvertje toch ) vol moed naar Herne.

De nogal vriendelijke maar toch een beetje dwingende stem van de “synthetische Sonia” van de GPS leidt ons zonder problemen naar onze bestemming. Toch wel makkelijk zo’n ding, veel rustiger rijden, geen gezoek op landkaarten, laat ze maar zeggen, een vrouw kan geen kaart lezen, maar die stem weet beter de weg dan wij hoor. ūüôā

We hebben wel een hele rit voor de boeg, maar men heeft het zonnetje beloofd, en zoals goedgelovige Belgen, vertrekken we dan met onze 2 cavjes die het al zo leuk vinden om auto te rijden, dat hun dag al niet meer stuk kan.

Nog veel bewolking houdt ons toch nog een groot deel van de rit gezelschap, maar niet getreurd hoe verder we komen, hoe minder wolken. Dan zien we plots al heel veel mensen, niet in hun beste maatpakken, met flinke tred de lanen afstappen. Zo wisten we dat we zeker goed zaten. De vriendelijke mensen van de Marktrotters stonden ons toe om op een privéparkingetje te staan, vermits wij een rolstoel bijhebben. Daarmee kan ik de wandeling meedoen.

Wij groepje C zijn de niet zo flinke stappers, of onze hondjes zijn al een beetje te oud,  of nog te klein om al 15 km. aan te kunnen, of onze eigen knoken zijn versleten,

Mensen met pijnlijke knie√ęn, enz. Maar we geven niet op! Onze cavjes moeten mee kunnen wandelen, daar is het om te doen.

Dus vertrekken we in 2 groepen, na natuurlijk het inschrijven en de nodige kopjes koffie en broodjes ter versterking van onze eigen binnenkant.

Er is zelfs iemand bij die een pupje bij heeft, Lieve heeft haar hele nestje pupjes verkocht gekregen behalve dat eene teefje Liesje,¬†Liesje¬†ziet haar pas geadopteerde broertje terug en je ziet goed dat ze elkaar nog best kennen, die 2 kleine lieverds zijn echt blij om samen op een schoot te mogen zitten, vertederd kijken de mensen ons aan, zoveel cavjes bij elkaar, en dan nog zo’n 2 pupjes erbij, het zorgt ervoor dat zelfs de strengste wandelaar glimlachend naar ons omkijkt.

Groep B gaat voor de 15 km. Wij kiezen voor de 6 km. We hebben een deel stadswandeling in het Pajottenland, makkelijk voor de rolstoelgebruiker, ik dus, en ook makkelijk voor de pijnlijke knie√ęn e.d.

Maar geloof nu niet dat we geen natuur hebben gezien, de eerste echte lentedag zorgde voor een speels zonnetje, dat al onze zorgen opzij zette, om volop de eerste zonvitamientjes gulzig op te slaan.

Nog geen groene bomen, maar wel de naaktbloeiers zoals de magnolia’s en de andere bomen die al witte en roze bloesems geven geven het zonnetje gelijk. In vele tuinen staan de krokusjes vrolijk dicht bij elkaar, alsof het nogeens koud zou kunnen worden, ze elkaar nog warm zouden kunnen houden. De paasbloemen, die door een lichte bries allemaal naar ons lijken te kijken, en met hun hoofdje gedag zeggen, zorgen nog meer voor het besef dat er echt geen winter meer gaat komen dit jaar.

Vrolijk wordt er door ons groepje voortgestapt, we zijn wel niet met zovelen, maar dat deert ons en onze cavjes zeker niet. Loslopen zit er voor onze hondjes niet in, maar erg vinden ze dat niet, ze kunnen lekker weer eens de pootjes strekken, en hun vriendjes terugzien, eens gaan snuffelen of het toch wel het hondje is dat ze herkennen, maar vriendschap wordt er steeds gesloten.

Na 4 km, komen we aan een tussenstop waar weer die lekkere mattentaarten onze ogen uitsteken, maar de meeste mensen kiezen toch maar voor de lekkere soep. Uitrusten dus, welgekomen voor de mensen en de hondjes. Lekker even liggen, denken onze lieverds, en wij doen toch maar 6 km. dus we hoeven ons niet te haasten.

Na een halfuurtje terug op weg, nu wel door de weiden en velden. Maar ook staan daar nog de boerderijen, en of ze bewaakt worden !!! Soms een grote Deense dog die zijn baasjes al verwittigt dat er honden op komst zijn, maar daar storen onze cavjes zich niet aan, die grote lobbes zit toch lekker ver weg. We wandelen verder en dan de grootste buitenwippers gaan in de aanval, ganzen! Die zijn niet van de poes hoor, wij en onze hondjes moeten sterk naar links uitwijken of we hadden beet gehad. Voor een visser zou dat goed zijn, beet hebben, maar voor ons en onze kleine schatten zagen ze er toch een beetje te angstaanjagend uit.

Vlug er voorbij, voorbij die krijsende dingen, die onze hondjes helemaal niet zien als vogels, maar als rare dingen die zo groot zijn en zo lelijk doen, nee daar hebben ze het niet mee.

Dan verder komen we een vrolijk paardje tegen, dat door het slijk op z’n rug, al tegen ons vertelde dat hij de lente ook wel leuk vond. Patrick probeerde het pupje te laten kennismaken met dat paard maar buiten even een gesnuffel vond die kleine druts het maar niks, en kroop lekker terug in de veilige grote mensenarmen. En het paard terug vrolijk rollebollend in het slijk achter ons latende gingen we dan nog even voort, en voor we het wisten waren onze 6 km. om. We zijn met¬†9 mensen aan het vertrekpunt terug aangekomen, sommigen hadden van het parcours afgeweken, om nog 4 km. extra te doen,

Nog iets drinken en dan toch maar een mattentaartje, hoe kan een mens anders zijn lijn houden nietwaar? En dan huiswaarts. Na een zonnige vrolijke dag, wat kan een mens nog meer willen dan tussen die, zeker 4400 wandelaars, een plaatsje te vinden om met onze cavjes te kunnen gaan wandelen.

Ploeg B had nog 5 km. te gaan, dus die hebben we niet meer opgewacht, in die drukke benauwende volle sportzaal.

Maar we zien elkaar zeker volgende keer weer.

Deden mee in de C-ploeg

Aika, Ayla, Cleo, Els, Toby, Wolf, Zino en pupje Liesje

Deden mee in de B-ploeg :

Bink, Bruce, Casper,Dino1, Dixi, Droopy, Indy, La√Įka, Rhanny, Snuffel, Wiske