Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Herne B groep 11-03-2007

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage : Ann Therie, Kim Matthyssens, Beatrijs Reusens

Het is een weertje wat mij spontaan doet denken aan de canon “Ik heb de zon zien zakken in de zee” ’s morgens nog wat mistig, maar onderweg breekt ze al door. Ver rijden deze keer, dus ben ik nieuwsgierig wie er allemaal de afstand gaat trotseren. De keuze op de site van Wandelmee heeft zijn beperkingen, we willen graag een minder validenparkoers voor ons Liliane, en we willen ook graag door kunnen stappen voor onze Die Hards. Vandaar de keuze voor deze enorme afstand richting taalgrens.

Een ruime zaal, veel volk, geen plaatsgebrek. De mattentaarten kunnen bij voorbaat besteld worden en opzij gezet. Anders loop je het risico dat ze uitverkocht zijn. Een appel voor de inschrijvers en onze Meute stroomt binnen…Tot verwondering van de Marktrotters zijn we met een hele bende. 19 hondjes met hun respectievelijke baasjes en familie. Dat is ook een hele hoop mensen. We zoeken de voorzitter Jean Marie Paduart op en hij verzekert ons dat het mindervaliden parkoers in orde is. Hij maakt zich zorgen over verdwenen pijlen, maar wij hebben toch niets gemerkt tijdens de wandeling. Zijn medewerkers hadden het probleem vlug opgelost. Hij heet ons van harte welkom bij de Marktrotters.

Er is een nieuwkomer die ons via Wandelmee gevonden heeft, en de groepsfoto wordt getrokken voor het voetbalveld. Onze fotografen nemen de nieuwsbrief ernstig, en ze poseren netjes een voor een ook voor de groepsfoto. We hebben dus veel groepsfoto’s telkens van een andere fotograaf. We trekken allerlei snoeten zodat we achteraf die foto kunnen uitzoeken waar we het beste op staan.

Er zijn ook twee pupjes bij van cavje Bieke. Dixi heeft al een baasje, maar Liesje wacht nog op een thuis. In afwachting mag ze ook mee op wandeling in een draagtas. Beziens heeft ze genoeg, en na afloop van de wandeling en de vele vertederende blikken heeft ze tegen de avond een thuis gevonden in St Truiden.

De jeugd amuseert zich kostelijk met het baasje van Droopy en Dixi, die zich echt als een grote pesterige broer met jongere zussen gedraagt. Een water en moddergevecht kan niet uitblijven, en Benni delft het onderspit tegen zoveel jeugdig enthousiasme en samenwerking om hem drijfnat te krijgen. Het zonnetje zal hem wel opdrogen, en zijn enige bescherming is de pup Dixi die hij bij zich heeft. Voor het hondje passen de meiden wat op. Als dat er niet geweest was Benni, aiai dan!

Het verschil in afstand tussen beide groepen is deze keer erg groot, 6 en 16km! Het zal blijken dat het niet haalbaar is om elkaar dan ’s avonds nog te zien. Nu we met twee groepen stappen is de verbroedering bij de start belangrijker geworden. 10u30 afspraak en om 11u vertrekken. Zo hebben we nog een half uurtje om met de andere groep kennis te maken en te bedisselen hoeveel km we gaan doen.

Natuurlijk verwachten we na de vele km in de auto dat we een mooi parkoers voorgeschoteld krijgen. Het landschap is idd erg mooi. Vergezichten, oude hoeven en zachte glooiingen wisselen elkaar af. Maar we lopen bijna het ganse parkoers op asfaltwegen. De nageltjes van onze Cavjes zullen nu wel bijgevijld zijn, ze kunnen wel dikwijls los lopen, maar het doet mij besluiten om onze horizonten te verleggen. Limburg is onontgonnen gebied voor cavjeswandelclubs. Wij gaan deze provincie inlijven!!! Tot vreugde van de Limburgers in onze groep zullen we in de toekomst ook hun streek met onze lievelingen gaan verkennen. In Limburg is nog veel natuur en minder bevolking per vierkante km. En hoe groter de keuze van wandelingen, hoe gerichter we naar de wensen van onze viervoeters kunnen werken. En tenslotte is Limburg voor iedereen minder ver dan het Herne van vandaag.

Op de rustpauze in Tollembeek is de massa zo aangezwollen dat het zaaltje barstensvol zit. Wij zetten ons in de buurt van Urbanus zijn standbeeld en eten hier onze boterhammetjes en mattentaarten op. De kriek en het plaatselijk kartuizerbier smaken overheerlijk.

We zetten onze tocht verder en verlaten het asfalt om terecht te komen is modderige klei. Het kan haast niet anders, ’s avonds zien we dat liefst 4400 wandelaars hier gepasseerd zijn. We vorderen langzamer dan gewoonlijk, en de C-ploeg belt mij op om te zeggen dat ze huiswaarts keren. Er moeten nog wat kilometertjes gereden worden ook. Bij aankomst keuvelen we nog wat door en tegen 17u30 trekken we als laatsten richting Antwerpen.

Volgende keer is het Pompierkestocht in Boom en daarna zal het Limburg worden.

Deden mee in de B-ploeg :

Bink, Bruce, Casper,Dino1, Dixi, Droopy, Indy, Laïka, Rhanny, Snuffel, Wiske

Deden mee in de C-ploeg

Aika, Ayla, Cleo, Els, Toby, Wolf, Zino, en pupje Liesje