Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Langdorp C groep 12-03-2006

Verslag : Liliane Peeters
Fotoreportage : Staf Vermeiren, Lieve Dedecker (fotos zijn verlopen)

Onze tweede wandeling met de C groep in ons Meuteke , begon een beetje verwarrend, want er waren werken aan de gang, die toch het te bereiken Parochiehuis bemoeilijkten.

Maar ach, het zonnetje deed iedereen glimlachen en we vonden toch onze bestemming. Iedereen was bijna te laat bij het vertrekpunt, dus we hadden allemaal dezelfde ervaring gehad, en de eersten onder ons hadden toch al lekker aan de koffie en de broodjes kunnen beginnen, die weer zo overvloedig aanwezig waren.

Dus met een half uurtje vertraging gingen we op stap met onze 11 cavjes in de C-groep. Na een 500 meter grote baan, kwamen we de nog zo kale bossen in, genietend van een lentezonnetje in een koude wintertemperatuur.

Nog maar weinig groen, te laat op het seizoen, liet ons toe onze cavjes los te laten, want we konden ze toch zo goed in’t oog houden, in die kale bossen.

We wandelden over de nog bevroren wegen in het bos, terwijl we ergens een hoeve passeerden, waar wel 3 grote honden waakten, waaronder een hele mooie Husky, maar ach, daar hadden onze lieverdjes het toch niet zo hard voor, zo’n hard geblaf !!! Dat konden ze niet op prijs stellen en we lieten de wakers waar ze waren, en onze cavjes werden terug de vrolijke wandelaartjes die we van hen gewoon zijn.

De plassen nog hard bevroren, en onaangeroerd werden door onze medewandelaar in haar rolstoel flink stukgereden. Weg met de nog onaangerepte wandelgrond.

Verloren konden we niet lopen, want klein Duimpje had overal al papiersnippertjes gegooid, waar we niet door mochten in het bos. Jaja je kon duidelijk zien dat hij nog steeds leeft hoor. Maar van die kruimeltjes was hij toch al afgestapt, uit ervaring waarschijnlijk.

In de volledige wandeling was het heel duidelijk dat er grote bomen staan aan de wortels alleen te zien al.

Niet zo’n onoplosbaar probleem, als je te voet kon stappen, maar onze rolstoelgebruikster had soms wel de indruk dat ze op de kermis was terechtgekomen.

Ze had natuurlijk veel avontuur met al die natuurmolens die ze onderging, en ’t kostte nog niets om mee te mogen rijden ook niet!!

Maar toch is bij deze wandeling nu officieel , ik zou durven zeggen semi-wetenschappelijk bewezen, dat de eigenaars van de cavaliers hetzelfde goede en vriendelijke karakter hebben dan hun hondjes.

Men zegt dikwijls dat een baasje op zijn hond begint te lijken, maar op zo een mooi hondje kan je uiterlijk niet beginnen lijken natuurlijk.

Maar qua karakter , JA HOOR, dan lijken we echt wel op onze hondjes.

Want onze rolstoelgebruikster werd verwent door alle mannen- en vrouwenhanden bij elke onoverkomelijke hindernis.

Tot zover dat ze zelfs de rolstoel met z’n allen over een hek hebben gesleurd, en zo’n ding weegt toch 90 kg. omdat ze toch de rest mee zou kunnen doen.

Gewoon ongelooflijk, die helpende handen en mensen, die altijd klaarstonden om te helpen.

Niet meer kunnen rijden?? Geen enkel probleem, duwen dan maar, met z’n allen, hondjes in de weg, ook geen enkel probleem, ze werden dan even met z’n allen kort gehouden, en haar hondjes werden tijdelijk geadopteerd door de andere leden.

Al met al hebben we allemaal de eindstreep gehaald, toch 8,127 km. hebben we kunnen doen met ons allemaal, de rolstoel incluis.

Het is alweer een onvergetelijke dag geworden, en vooral een dag waar de mensen nog mensen waren, die nog begrip hadden en meedevoelen. En eigenlijk was dat nog het mooiste aan de dag, te zien dat er nog goede brave mensen zijn, die zonder scrupules hun hondje aan hun partner of kennis overdroegen om een gehandicapte te helpen.

Ik spreek nu even uit eigen ervaring, het was gewoon ontroerend voor mezelf, de rolstoelgebruikster, zover zelfs dat ik soms toch de waterlandertjes moest tegenhouden, omdat ik zo was geroerd door de goedheid van de mensen, die ik al lang niet meer had ervaren.

Aan alle wandelaars en helpers, onze hondjes hebben een goede en leuke wandeling gehad, met veel zon , en de koude kon hen niet schelen, want ze mochten na die lange wintertijd toch nog eens buiten roeffelen en allemaal hun buikjes en pootjes zagen bruin van het slijk, maar wat geeft een cavje daar nu om?? Eindelijk nog eens in het zonnetje kunnen wandelen, vonden ze allemaal extra goed.

Maar ikzelf de rolstoelgebruikster, heb een heel vermoeiende dag gehad, en zonder de steun van allen die morgen met spierpijnen zullen geconfronteerd worden, had ik de wandeling niet kunnen meedoen.

Dus BEDANKT ALLE LIEVE MENSEN !!!!!

Tot de volgende wandeling in Zoersel, ik hoop dat het dan een beetje makkelijker is voor ons allen, en dan zien we elkaar eindelijk weer terug.

Ik zie er alvast naar uit !!!!!

Deden mee :

Groep B : Bink, Boy1, Bruce, Frodo, Indy
Groep C : Ayla, Boy2, Casper, Cleo, Dino, Fritske, Kimba, Laïca, Toby, Ziggy, Zino

Werden gemist :

Aiké, Amy, Bieke, Charlie, Cissi, Kato, Prutske, Rhanny, Snuffel, Tasha, Waldo, Xena