Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Landen 08-01-2006

Verslag : Chris Lamers
Fotoreportage : Ann Therie (fotos zijn verlopen)

En het is weer CAVJESZONDAG! Het weer is prachtig! Lekker koud, droog en veel zon. We wanen ons in het buitenland. Want zeg eens eerlijk, in België is het ’s winters meestal grijs. Niet vandaag…Weer enkele nieuwkomers verwelkomd. Ons groepje groeit erg snel, de formule slaat aan, en de sfeer is optimaal. Kussen voor het nieuwe jaar worden uitgewisseld, de cavjes verdringen zich om de nieuwkomers. EEN TEEFJE! Wat hebben de reutjes het druk om indruk op elkaar te maken. Als straks de leiband los is zijn het weer allemaal dikke vriendjes, maar nu laten we ons even van onze sterkste kant zien.

Even paniek toch, als we te weten komen dat jagers in deze streek gif durven strooien tegen de vossen! Zaterdag had ik hierover een mail gekregen. Vlug gebeld naar Dhr Lalman (voorzitter van De Leeuwerik) en hij verzekerde ons dat hij ’s zondags heel vroeg een ploeg van de zijnen op weg zou sturen om het parkoers grondig na te kijken.

Bij aankomst nog even navraag gedaan, en ja hoor alles was ok, de weg was veilig bevonden.

Tijdens onze wandeling komen we nog iemand tegen die ons vraagt of wij die groep zijn die dat bericht over gif gekregen had. Dus de mensen waren echt bezorgd om ons. Dikke pluim voor de organisators die zoveel moeite gedaan hebben voor onze cavaliertjes. Nog even gewacht op een smsje van Boy2 en Laïca maar die hebben pech want hun baasjes hebben zich voorzeker overslapen.

De streek is heel mooi, wijdse velden geven je dat gevoel van vrijheid dat je ook aan zee kan ervaren. Eén van onze leden is inwoner van Walshoutem en verwondert zich over onze lofzang. Voor hen is het allemaal heel gewoon, ze zijn daar opgegroeid. Maar voor ons (toch zeker de stedelingen) is dit de hemel op aarde. Mooie vierkantshoeven, maar minder boomgaarden dan we verwacht hadden. Ook hier slaat langzaam maar zeker de verkavelingswoede toe, aldus de baasjes van Rhanny.

En ’s morgens was de grond nog goed bevroren. Op de schaduwplekken lag zowaar nog sneeuw. De kenners onder onze cavjes rolden zich gretig in het stukje wit tapijt. En het vrouwtje van een nieuwkomertje (Snuffel) verzekerde ons dat haar cavje vies was van sneeuw. Maar ze stond erbij en keek er naar! De woorden van het vrouwtje waren amper uitgesproken of Snuffel rolde zich in de sneeuw dat het een lieve lust was. Ze was gewoon niet meer te stoppen. Wat voorbeelden toch doen nietwaar? Hopelijk neemt ze volgende keer geen slijkbad nu ze de smaak te pakken heeft!

De drie kerststallen zijn om ter prachtigst. Maar de sobere schoonheid van het kerkje in Wezeren slaat alles. Het Merovingers altaar is ronduit prachtig. En het hele kerkje is in dezelfde sfeer, met hier en daar een mooi gepolychromeerd houten beeld. Ann kon zich niet bedwingen, en deze keer staan er niet alleen cavjes op onze fotoreportage, Onze Lieve Heer staat er ook bij!

Ondanks de grote volkstoeloop hebben we niet één keer de indruk gehad dat het te druk was. Er waren meer dan genoeg tafels voorzien, zowel op de rustplaats als bij de start/aankomst zaal. Het was wel zonde om met onze grote slijkschoenen die mooie zaal van traiteur Marcel te besmeuren. Maar we konden allemaal bij elkaar zitten en de Leffe stond koud. Het hart gezet op een pan spek met eitjes, maar helaas, door de grote toeloop waren de Leeuwerikken uitverkocht met hun spek en eitjes. Volgende keer verrassen ze ons niet meer, en wordt dat ons ontbijt! We stappen dat er toch af (beelden we ons in).

Deden mee :

Bink, Bruce, Casper, Fritske, Indy, Kimba, Rhanny, Snuffel, Toby, Ziggy

Werden gemist :

Aiké, Amy, Boy1, Boy2, Charlie, Dino, Frodo, Kato, Laïca, Prutske, Waldo, Zino