Cavalier King Charles wandelclub

Meuteke wandeling Brecht 11-12-2005

Verslag: Chris Lamers
Fotoreportage : Ann Therie (fotos zijn verlopen)

Het gras ziet nog wit deze morgen om half negen, de rijm ligt nog op de daken, en alsof Bink het weet, staat hij te ijsberen rond de kast waar zijn halsband ligt. HET IS CAVJESZONDAG! De eerste smsjes komen binnen: wij zullen iets later zijn; wij komen zeker; parkeerplaats aan het zoeken enz. Onderweg naar Brecht breekt het zonnetje door. Bink legt zich niet zoals gewoonlijk op de achterbank, maar plakt zijn neus tegen de ruit om in te kunnen schatten waar we naar toe rijden. Na een korte rit zien we de eerste cavjes eigenaars met hun hondje richting inschrijving wandelen. Weer enkele nieuwe snoetjes erbij, kennis gemaakt met de grote en de kleine pagadders en hun baasjes.

Even paniek want aan de start staat geschreven : honden aan de leiband! Maar dat was gelukkig maar in het dorp. Want de voorzitter van de St. Michielstappers had ons telefonisch verzekerd dat de hondjes los konden behalve in het provinciaal domein.

Onze complimenten aan de St Michielstappers want de afpijling is bijzonder nauwkeurig gebeurd.  Maar de mannen zijn zeker niet bij de genie troepen geweest wat menig gillende dame bewijst wanneer ze over de geïmproviseerde pontons laveert. Maar al bij al, dat hoort erbij. Waar het echt niet gaat, dragen we onze hondjes, wat op zich niet zo bijzonder is ware het niet dat ze al goed onder het slijk zitten. Maar het landschap is wijds, de zon erg hoog, en niets kan er nog stuk. We zijn weer met een hele troep.

Enkele nieuwkomers denken dat hun hondjes geen 10 kilometer op één dag kunnen stappen. Maar het zijn juist die cavjes die zelfs niet hijgen bij aankomst. Met onze grote groep hebben we weer veel bekijks, vooral bij de rustpauze. Er is veel volk op de been en toch slagen we erin twee lange tafels naast elkaar in te palmen om tussen pot en pint wat bij te praten.

Naargelang de wandeling vordert worden Tricolortjes, Blenheims en Rubys allemaal omgetoverd tot Black & Tannekes. Ann heeft dit allemaal digitaal vastgelegd zo kunnen jullie meekijken hoe zwart een witte hond kan worden! We hebben er ook aan gedacht een prijs uit te loven voor de cavjeseigenaar die even zwaar onder het slijk zit als zijn hond. Een foto van de vuilste jeansbroek mag niet mankeren. En de winnaar is…Linda trotse bezitter van Aiké

Onderweg zien we achter een afsluiting drie emoes en een heeeel groot konijn zitten, dat hadden onze cavjes nog nooit gezien en zowel de emoes als de cavjes gaan neuzen aan de draad. Prachtige ponies onderweg geven het landschap een sprookjesachtig uitzicht. Het lijken wel plaatjes uit een kinderboek geknipt.

Iedereen lijkt besloten te hebben op hetzelfde uur aan te komen. Aannemelijk, rond 16 uur dienen de smoutenbollen als vieruurtje. Onze groep is echter te groot om in de overvolle zaal een plaatsje te kunnen vinden. Geen nood, we nestelen ons dicht bij de smoutebollen kraam en smullen daar ons buikje vol. Het zonnetje gaat langzaam onder en voor alles weer afkoelt, gaan we gelukkig en voldaan weer naar huis toe. De hondjes hebben de afstand dubbel gedaan en zullen deze nacht zeker goed slapen. Maar eerst een warm badje en een kommetje eten en dan naar dromenland.

Schatjes in alfabetische volgorde :

Deden mee: Aiké, Amy, Bink, Bruce, Casper, Dino, Fritske, Indy,  Kato,  Kimba, Toby, Waldo, Zino
Werden gemist: Boy, Charlie, Frodo, Rhanny, Zigi